محمدصادق عابديني | روباتهاي خانگي كم كم دارند جاي خود را به عنوان يكي از وسايل مرسوم در خانهها باز ميكنند، با اينكه استفاده از آنها هنوز در كشورما مرسوم نشده اما به زودي اين گونه محصولات راه خود را به خانههاي مردم كشورمان باز خواهند كرد، البته در كشورمان جواناني هستند كه چند گام جلوتر از سايرين درحال انجام تحقيقات روي اين موضوع ميباشند. يكي از اين جوانان سروش صرافان صادقي است. وي كه متولد 1364 در شهرمشهد مقدس ميباشد داراي مدرك كارشناسي مكانيك سيالات و دانشجوي كارشناسي ارشد هوافضا است. صرافان صادقي 12 سالي است كه در زمينه روباتيك به تحقيق و فعاليت مشغول ميباشد. وي توانسته است عناويني مانند مقام اول سومين دوره ربوكاپ ايران سال 2008، طراح برگزيده طرح فن آورانه استان خراسان رضوي 1388،مقام اول جشنواره اسرار سال87 و پژوهشگر نمونه كشوري سال 88 را از آن خود بكند.صرافان صادقي كه تاكنون 15 عنوان اختراع را به ثبت رسانده در گفتوگو با«جوان» درخصوص روبات خانگياي كه ساخته توضيحات بيشتري داد :«پيش از آنكه در سال2000 ميلادي روباتهاي نظافتچي توسط شركت جنرال الكتريك به بازار وسايل خانگي عرصه شود و اصلاً بحثي پيرامون اين گونه روباتها مطرح باشد، روزي در خانه هنگامي كه مادرم با جارو برقي درحال نظافت خانه بود، نوع حركت و عملكرد دستگاه توجه من را جلب كرد، آن روز دوست داشتم كاري كنم تا مادرم زحمت كمتري بكشد، اين فكر باعث شد تا روباتي طراحي كنم كه علاوه بر جارو برقي بودن 8 عمل ديگر مانند زمين شويي، چمن زني، تصفيه هوا،عصاي ويژه نابينايان و ... را انجام دهد.»وي ادامه داد: «اين كار حدود پنج سال طول كشيد و دليل اصلي زمان بر شدن آن هم نبود امكانات بود. آن روزها مانند امروز بحث روباتيك گسترش نداشت، با همه محدوديتها توانستم اختراع را در سال 84 به ثبت برسانم.»صرافان صادقي گفت:«پس از آن به فكر تخصصي كردن روبات افتادم كه چند وظيفه خاص را انجام دهد با اين كار ميتوانستم به تجاري ساختن اختراعم كمك كنم.به اين دليل علاوه بر همان جارو برقي و تصفيه هوا از اشعه uv براي رفع آلودگي نيز استفاده كردم و طرح را به صورت يك اختراع جديد در سال 86 دوباره به ثبت برسانم و آن را در چند جشنواره از جمله مسابقات بينالمللي IRAN OPEN شركت دهم.اين طرح قابليت خوبي براي استفاده در منازل،بيمارستانها و اماكن عمومي خواهد داشت.»وي خاطرنشان كرد:«تا سال 1387 روي صنعتيسازي و تجاريسازي آن كار كردم اما خودم به تنهايي نه توان مالي داشتم و نه امكانات فني در اختيارم بود و بايد ازسوي توليدكنندگان مورد حمايت قرار ميگرفتم.وقتي فقط مابين سالهاي 2006- 2005 بيش از پنج ميليون روبات خانگي در دنيا به فروش رفته مطمئناً در صورت حمايت و توليد روبات در داخل كشور بازار خوبي در انتظارآن خواهد بود.»صرافان صادقي با بيان اينكه آرزوي قلبي من توليد اين اختراع در داخل ايران است ادامه داد:«دوست ندارم جايي غير از كشورم اين كار صورت گيرد. من نمونههاي خارجي روبات خانگي را با اختراعم مقايسه كردهام و حتي چند تاي آنها را از نزديك مورد بررسي قرار دادهام و با صراحت ميگويم عملكردي پايينتر از دستگاه من داشتهاند.» وي تصريح كرد:« هم اكنون هم درحال پياده كردن طرحهاي جديدي براي ارتقاي عملكرد و انجام كارهاي جديد به دستگاه هستم كه در آينده آن را به ثبت جهاني هم برسانم.» صرافان صادقي در پايان با يادآوري حمايتهاي خانوادهاش به عنوان تنها مشوقينش در انجام كارهاي پژوهشي گفت:«همه چيزم را از پدر و مادرم دارم، اگر كمك و پشتيباني آنها نبود به هيچ جا نميرسيدم.»