
انتشار بخشنامههای گوناگونی چون ممنوعیت نمایش تجملگرایی در برنامههای نمایشی تلویزیون از جانب معاونت سیما همچون نقدهای درون سازمانی عوامل تلویزیون به دیگر بخشها در تناقض با عملکردهای صدا و سیماست.آموزش تهیه انواع و اقسام غذاها روزانه سهم بسیاری از برنامههایی چون تصویر زندگی، به خانه برمیگردیم، سیمای خانواده، بهونه و دیگر آثار اینچنینی را به خود اختصاص دادهاند و گوش سازندگانشان در عمل به شعارهایی چون دوری از تجمل بدهکار نیست.
این برنامهها علاوه بر تحقیر مخاطب طبقه ضعیف که قادر به تدارک چنین سفرههای مجللی نیستند با تقدیم آنتن به سرمایهداری، فراتر از شیوه آشپزی، تبلیغ مدرنترین وسایل طبخ را به خورد مخاطب میدهد. اولین پرسش شاید این باشد که مخاطب در میان فقر تلویزیون برای طرح مباحث اساسی و پایهای به فراموشی سپرده شده که او را کمی بالا بکشد به چه میزان تنوع در تهیه غذا نیاز دارد که فراتر از تعداد وعدههای روزانه خوراک به او آموزش طبخ میدهند و پرسش بعدی این است که کدام یک از این آموزش شیوههای پخت و پز چیزی جز تجملگرایی و محور قرار دادن توجه به مباحث اینچنینی را به مخاطب منتقل میکنند؟
برنامههای آموزش آشپزی ابتدا قرار بود با هدف ترویج سفره ایرانی روی آنتن شبکههای سیما برود اما اکنون روزانه چند شیوه آشپزی مییابید که تدارک آن در منزل اکثریت مردم که در قشر متوسط جا گرفتهاند و اثری از خوراک مردم ایرانی در آنها دیده شوند؟ حتی با افتخار خبر میدهند که سازنده فلان برنامه آشپزی برای آموزش غذاهای تازهتر به فلان کشور اروپایی سفر کرده است که تمام این تضادها جای تأمل دارد.