خاطرات همسر، فرزند و شاگردان دانشمند بسیجی شهید مجید شهریاری که به مناسبت چهلمین روز شهادت وی از رسانه ملی منتشر شد به منزله آب حیاتی برای سایر فرزندان میهن اسلامی بود که نه تنها انگیزه حرکت و همت برای تعالی، بلکه جهت و مسیر حرکت تعالیبخش را به ما نشان داد. همه از علم آمیخته با تعهد شهید شهریاری و از ایمان سرشار از صداقت و از ارادهاش برای عزت و سربلندی ایران و اسلام گفتند و یکی از شاگردانش، عصاره تمام ویژگیها و فضایل آن شهید سعید را اینگونه خلاصه کرد که «او به ما درس زندگی دارد». درسی که با شهادت استاد و ریخته شدن خون پاکش، بر آن مهر صداقت خورد و رنگ خدایی گرفت و نزد تمامی شاگردان این مکتب نهادینه و درونی گردید. مکتبی که شهید شهریاری از آن آب حیات نوشید و درس زندگی آموخته بود، اسلام عزیز است که براساس تفاسیر ارائه شده در ذیل آیه 24 سوره انفال، ما را به سوی حیات و زندگی دعوت کرده و این تعبیر، کوتاهترین و جامعترین تعبیری است که درباره اسلام و آیین حق آمده است. به عبارتی «هدف اسلام، حیات و زندگی در تمام زمینههاست.»
البته این زندگی با زندگی مادی و حیوانی که در عصر جاهلیت پیش از اسلام وجود داشت و در عصر جاهلیت مدرن امروز هم متداول است، تفاوت عمیق و معنایی دارد. در زندگی انسانی و الهی تمام موجودیت انسان و قوای او به سوی خدای سرمد و برای اطاعت او است و در ذیل چنین عبودیتی تمامی بتها و قوای مادی و حیوانی رنگ میبازند و انسان برآمده از این حیات نورانی،همچون شهید شهریاری به کمتر از نظر به وجهالله اکتفا نمیکند.
او که به تعبیر همسر جانبازش زندگی را در مکتب اسلام و همراه با امام (ره) و رهبری تمرین کرده فقط لایق شهادت بود و هیچ چیز حتی نبوغ علمی و التماس درخواست وعده برخورداری از مواهب مادی غرب و حتی تهدیدات شیطانی آنان نتوانست مانع این تعالی و عروج در حیات انسانی و الهی او تا نیل به مقصود باشد. چه شاخصی روشنتر برای این سیر و سلوک الهی و معنوی از گواه همسرش به تهجد شبانهاش و تأیید همکاران و شاگردان بر جدیت و تلاش علمی و حرفهای استاد در فعالیتهای علمی و توفیقات بلند و بینظیر در عرصه جهاد علمی و جنبش نرمافزاری که درخشش این شهید سعید در پروژه سزامی یک نمونه آشکار آن بود.
گرچه دشمن مدعی آزادی و رقابت، با تیر جفا و شقاوت، شهید شهریاری را از ما گرفت، اما اکسیر برخاسته از این گل پرپر، زمینه رویش گلستانی پرطراوت را پدید آورده است که از لحظهشماری همسر جانبازش برای برخاستن از بستر نقاهت و پیگیری طرحهای نیمهتمام استاد و ادامه راهش تا همت شاگردان و رهروان شهید برای پرکردن جای استاد و حفظ حرمت این الگوی مجاهدت در جنبش تولید علم و مقاومت برای عزت و سربلندی، جملگی علائم این رویش قطعی و امیدآفرین است.
حال که دشمن دست به شقاوت و جنایت زده و به زعم ایجاد بازدارندگی در برابر پیشرفت علمی و فناوری هستهای کشورمان دست به ترور دانشمندان ما زده، میتوان این تهدید حماقتآمیز دشمن را تبدیل به فرصتی برای رویش نمود و همانگونه که نام شهید شهریاری در آغاز مذاکرات ژنو 3 و نصب تصویر مبارکش روی تریبون مصاحبه رسانهای در پایان مذاکرات، خاری بر چشم دشمنان و پشتوانهای برای دفاع از حقوق ملت بزرگ ایران بود؛ میتوان یاد این شهید را به پشتوانهای برای همت مضاعف در عرصه جهاد علمی و الگویی برای حرکت و بالندگی و تمرین زندگی در بین دانشجویان و دانشمندان کشورمان تبدیل نمود. به این منظور پیشنهاد میگردد:
1- یکی از دانشگاههای کشور به نام شهید شهریاری نامگذاری یا تغییر نام داده شود.
2- در هر کدام از دانشگاههای کشور یک دانشکده به نام شهید نامگذاری گردد.
3- یکی از بزرگترین اماکن و تأسیسات هستهای کشورمان به نام شهید نامگذاری گردد.
4- به هر میزانی که مصالح و ملاحظات امنیتی کشور اجازه دهد، نقش این شهید در موفقیتهای هستهای کشور بیان شده و یک جشنواره علمی مربوط به رشته علمی ایشان به نام شهید راهاندازی گردد.
به نظر میرسد با توجه به در پیش بودن تور هستهای نمایندگان کشورهای دنیا شایسته است از یاد و نام شهید برای ارسال پیام حقانیت و مظلومیت مردم ایران استفاده شود.
