
دعوت جمهوری اسلامی ایران از نمایندگان برخی کشورهای عضو اتحادیه اروپا، روسیه، چین، تروئیکای عدم تعهد و برخی اعضای گروه 77 برای بازدید از تأسیسات اتمی ایران در نطنز و اراک نهتنها بازتاب گستردهای در سطح رسانهها داشت که از آن با عنوان دیپلماسی هوشمندانه نیز یاد شده است. تعبیر فیلیپ کراولی سخنگوی وزارت خارجه امریکا از این اقدام ایران به عنوان سیاست هوشمندانه هرچند بیانگر غافلگیر شدن واشنگتن از حرکت ایران در آستانه مذاکرات ایران با 1+5 در استانبول است اما در عین حال باید توجه داشت جمهوری اسلامی ایران به علت شفاف بودن فعالیت هستهای صلحآمیز خود هیچگاه به دنبال حرکت منفعتطلبانه از چنین اقداماتی نبوده است. ایران در مدت زمانی که فعالیت هستهای صلحآمیز خود را آغاز کرده است نهتنها با آژانس بینالمللی انرژی اتمی در تعامل مستمر بوده است که حتی با وجود برخورد سیاسی و تبعیضآمیز برخی کشورهای اروپایی و امریکا با آن به ویژه تصویب قطعنامههایی شورای امنیت همچنان در تعامل با بازرسان آژانس را باز نگه داشته است. افزون بر این تهران در مقاطعی با دعوت از نمایندگان رسانههای گروهی جهان برای بازدید از تأسیسات هستهای خود نشان داده است که به دنبال مخفیکاری نیست، در سال 2007 نیز درهای یوسیاف اصفهان به روی سفرای مقیم وین باز شد. مجموعه این اقدامات در کنار دعوت کنونی از برخی اعضای اتحادیه اروپا و جنبش عدم تعهد و همینطور روسیه و چین برای بازدید از نطنز و اراک شاخصی از صلحآمیز بودن فعالیت هستهای ایران است. شاخصی که در بیش از 20 گزارش البرادعی و آمانو آنجا که به صراحت آوردهاند فعالیت هستهای ایران دچار انحراف نشده است، بر آن مهر تأیید زده شده و سندی محکم بر باطل بودن اتهامات امریکا و رژیم صهیونیستی در قبال فعالیت هستهای ایران بوده است.
هر چند در پی انتشار این خبر برخی تحلیلگران رسانههای غربی و همچنین مقامات امریکایی سعی کردهاند آن را حرکتی تاکتیکی از جانب ایران برای ایجاد شکاف بین 1+5 ارزیابی کنند اما به نظر میرسد نکته مهمتر، همان ماهیت صلحآمیز فعالیت هستهای ایران است که به تهران این اطمینان را داده است تا برای چندمین بار با دعوت از مقامات سایر کشورها به جهانیان پیام دهد فعالیت هستهای ایران صلحآمیز بوده و با مقاصد علمی پیگیری میشود. بنابراین دنیا باید برخلاف تبلیغات سیاسی و برخورد سیاسی امریکا و تروئیکای اروپا با فعالیت هستهای ایران نگران نهادینه شدن استاندارد دوگانه در رفتارهای بینالمللی که برخی اعضای 1+5 به شدت به دنبال آن هستند و در این میان با بهانه قراردادن فعالیت هستهای صلحآمیز ایران به دنبال مقاصد خود در مدیریت ناعادلانه بینالمللی هستند، نه ادامه فعالیت هستهای صلحآمیز ایران.