
محمدصادق زمانی - بادی که طی یکی دو روز گذشته در تهران وزید مردم و مدیران را نمک گیر خود کرد. صبح روز گذشته-یکشنبه- شهروندان تهرانی به محض خروج از منازل خود، معجزه باد را به عینه دیدند و این شهامت را به خود دادند که یک نفس عمیق بکشند تا طعم هوای پاک را که قریب به دو ماه بود از یاد برده بودند دوباره به یاد آورند. البته یک چیز دیگر را هم به یاد آوردند و آن اظهارنظر چند روز پیش مرتضی تمدن، استاندار تهران بود که طی مصاحبهای با رسانه ملی اعلام کرد هوای تهران مشکلی ندارد و همه چیز تحت کنترل است! اما آیا واقعاً هوای پایتخت سالم بود و بالاتر از این، همه چیز تحت کنترل بود؟! اگر تا پیش از وزش باد، هوا بیاشکال بود، اکنون که باد وزیده و آلودگی رفع شده، چه باید گفت؟
به هررو، باد وزید و آسمان ابرشهر ایران را چنان سلامت و صداقتی بخشید که هوا به یکباره در زمستان، آفتابی و بهاری شد. همیشه وقتی امور و پدیدهها با پاکی همراه میشوند لذت حقیقی انسان بودن را میتوان راست و حسینی چشید؛ مثل چشم پاک، اندیشه پاک، سیاست پاک، پاکدستی و همه چیزهای دیگری که همه میدانیم. شوق و شادی را میشد در چهره شهروندان تهرانی دید و فهمید. همگان سپاس خدا میگفتند و به جان باد دعا میکردند. معلوم نبود اگر باد نمیوزید چه پیش میآمد. البته تهرانیها خوب میدانند که این شادی موقتی است و باد که از وزیدن خسته شود، آلودگی بر مسند حکومت بر هوای تهران مینشیند اما با این حال، همین هم یک غنیمت است چراکه باید «امشبی را که در آنیم غنیمت شمریم/ شایدای دل نرسیدیم به فردای دگر.»