
هجدهم آذرماه چهارمین سالگرد ربوده شدن علیرضا عسگری در استانبول توسط موساد رژیم صهیونیستی است که با مساعدتMI6 و سیا و اغماض سرویس اطلاعاتی ترکیه به وقوع پیوست. آدمربایی و نقض عرف و قوانین بینالمللی و حاکمیتی کشور و دست زدن به تمامی وجوه رفتارهای غیر انسانی و تروریستی توسط رژیم صهیونیستی را در سراسر جهان شاهد بودهایم، ولی آنچه جالب است اینکه این شاخصهای وحشی، غیرانسانی و تروریستی رژیم صهیونیستی همواره در سایه حمایت، سکوت و همراهی کشورهای غربی استمرار داشته تا هیچگاه این مولود نامشروع و اشغالگر و وحشی به محاکمه کشیده نشود.
با اعدام جاسوس اسرائیلی در تهران، دو نشریه معروف رژیم صهیونیستی در واکنشی عکسالعملی به منظور حفظ روحیه داخلی در جامعه صهیونیستی اقدام به انتشار خبری کردند که علیرضا عسگری در زندان ایالون خودکشی کرده است. صهیونیستها و نشریات آنها با قلم جاسوسان کهنهکار و عناصر وابسته به دستگاههای اطلاعاتی و نظامی رژیم صهیونیستی از آدم دزدی خود در استانبول با افتخار مدیحهسرایی کردند و شکار عسگری را به ماهی بزرگ، شاهد بزرگ و گنجینه اسرار و امثال آن تعبیر کردند و امیدوار بودند تا زیر وحشیانهترین شکنجههای موساد که زبانزد تمامی سرویسهای جاسوسی دنیاست، بتوانند از عسگری اطلاعاتی کسب کرده و آن را به عنوان همکاری و نماد پناهندگی معرفی کنند.
حتی اگر عسگری در زیر شکنجههای این رژیم به شهادت رسیده باشد، چیزی از جنایت و جرم صهیونیستها نمیکاهد و ارزش و جایگاه عسگری را افزایش خواهد داد، ولی صهیونیستها معمولاً با اقدامات غیرقانونی مستمر خود در جهان همیشه منتظر شرایط غیرعادی هستند و برای مبادله مزدوران خود نیاز به مبادله دارند و بنابراین خبر شهادت وی از احتمال ضعیفی برخوردار است. چه اینکه عسگری به شهادت رسیده باشد و چه زنده باشد، چیزی از جنایت و نقض حاکمیت و قوانین عرفی و بینالمللی نمیکاهد و باید پاسخگوی سلامتی و جان عسگری باشد. نکته مهم اینکه تمامی دستگاههای دیپلماتیک امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی که دلایل خوبی برای ربوده شدن علیرضا عسگری در اختیار دارند،با استفاده از اعتراف روز سهشنبه در دو روزنامه هاآرتص و یدیعوت آحرونوت رژیم صهیونیستی که از قول منابع امنیتی نزدیک به ایهود باراک سخن گفتند، مجامع بینالمللی و حقوق بشری را به وظیفه اخلاقی، قانونی و حقوقی خود آگاه کرده و به آنها فشار بیاورند.
آنچه بدیهی است اینکه صهیونیستها تاوان سنگینی برای اقدامات غیرانسانی خود خواهند پرداخت و حق مشروع مقابله به مثل، حداقل حق خانواده و دوستان عسگری در ایران و خارج آن میباشد و این از وظیفه نهادها و مؤسسات رسمی در ایران و جهان نخواهد کاست.