پريسا گربندي - پاهاي انسان يكي از مهمترين بخشهاي بدن اوست كه زحمت زيادي براي انسان ميكشد و اگر انسان شبانهروز هم از آنها كار بكشد، صدايشان در نميآيد و اين موضوع تقريباً به همه ثابت شده است. مثلاً اگر دقت كرده باشيد، امروزه وقتي ميخواهند از كسي كه در تمام برنامههاي گروهي بدون عذر و بهانه شركت ميكند تعريف كنند ميگويند: «طرف خيلي پاست!» حالا بايد ببينيم براي اين عضوي كه واقعاً خيلي پاست بايد چه كار كرد تا بخشي از زحماتش را جبران نمود.
زماني را تصور كنيد كه براي كاري از صبح تا شب به اين طرف و آن طرف رفتهايد، گاهي دويدهايد، گاهي از پلهها بالا و پايين رفتهايد، گاهي قدم زدهايد و گاهي چند ساعت ايستادهايد؛ زحمت تمام اين كارها به دوش چه كسي است؟! معلوم است، پاهاي بيزبانتان! پاهاي شما از صبح تا شب در كفش قرار داشتهاند و عرق كردهاند چرا كه پاي انسان داراي 250 غده توليد كننده عرق است كه به طور متوسط روزانه 250 ميليليتر عرق توليد ميكند و زماني كه جوراب يا مدت زيادي كفش پوشيده باشيد، ميزان عرق كردن پا بيشتر ميشود و چون محيط كفش بسته و محدود است رشد باكتريها افزايش مييابد و باعث ميشود، عرق بوي بدي بگيرد، از آنجايي كه باكتريها در فضاهاي تاريك و نمناك زندگي ميكنند وقتي پا در كفش عرق ميكند اين فضا برايشان آماده شده و به خوبي رشد ميكنند، عرق پا حاوي نوعي چربي است كه باكتريها از اين عرق و سلولهاي مرده پوست تغذيه و به دنبال آن نوعي اسيد كه بوي بسيار بدي دارد را دفع ميكنند و روزگار خوشي را در كفش شما ميگذرانند. از ديگر مواردي كه باعث ميشود پايتان بيشتر عرق كند، پوشيدن كفشهاي پلاستيكي است، زيرا پلاستيك به پوست پا اجازه تنفس نميدهد و باعث ميشود عرق بيشتري از پا ترشح شود و زماني كه اين مسئله رخ دهد نوعي باكتري مخصوص به نام مايكرو كاكوس سدنتاربوس شروع به رشد ميكند كه علاوه بر اسيدي كه همه باكتريها توليد ميكنند تركيبات سولفور هم ايجاد ميكنند كه بوي بسيار بدي دارد. بنابر اين اگر در چنين شرايطي شما به محيطي وارد شويد كه مجبور باشيد كفشهايتان را در بياوريد، نه تنها خودتان خجالت زده ميشويد بلكه ظلم بزرگي به اطرافيانتان ميكنيد، چرا كه مجبورند بوي پاي شما را تحمل كنند. مطمئناً در اين زمان بوي پاي شما براي آنها حكم بمب شيميايي را دارد.
البته شما ميتوانيد با رعايت نكاتي بسيار ساده كاري كنيد كه پاهايتان كمتر عرق كنند و كمتر بو بگيرند. مثلاً ميتوانيد از كتانيهاي قابل شستوشو استفاده كنيد و هر چند وقت يكبار بشوييد و آن را در معرض آفتاب قرار دهيد تا باكتريها و ميكروبهاي آن كشته شوند زيرا از طرفي مواد شوينده باعث كشته شدن باكتريها ميشوند و از طرفي نور خورشيد و حرارت به باكتريها اجازه رشد و نمو نميدهد ولي همان طور كه گفته شد محيط مرطوب محل خوبي براي زندگي باكتريهاست، پس كفشهايتان بايد خوب خشك شود، در ضمن اگر كفشي داريد كه قابل شستوشو نيست ميتوانيد با شستن كفي آن از شر باكتريها راحت شويد. جورابهايتان را هر روز بشوييد، زيرا در اثر عرق كردن روز قبل منبع كاملي از باكتريهاست و با پوشيدن دوباره آن رشد و تكثير باكتريها چند برابر مي شود. استفاده از پودرهاي بوگير و حتي استفاده از جوش شيرين به گونهاي كه به اندازه يك قاشق چايخوري در كفشتان بريزيد هم تا حدي به رفع بوي بد كفش و پا كمك ميكند.
اما موضوعي كه جديداً براي جلوگيري از بوي بد پا باب شده است استفاده از جورابهاي نانويي است كه در اكثر فروشگاههاي پوشاك فروخته و ادعا مي شود كه با پوشيدن آن پا كمتر عرق كرده و بوي بدي نميگيرد، شما ميتوانيد اين جورابها را هم امتحان كنيد و ببينيد آيا واقعاً پاهايتان بو نميگيرد.
اگر اين كارها را انجام دهيد، ديگر از بوي بد پا راحت ميشويد و اگر به محلي كه بايد كفشهايتان را در آوريد وارد شويد با خيال راحت اين كار را انجام ميدهيد و خجالت نميكشيد، علاوه بر اينكه با اين كار به ديگران، خودتان و پاهايتان احترام گذاشتهايد.
