زهرا چیذری - «اولین ایرانی تا 12 سال آینده با تجهیزات ساخت ایران به فضا پا میگذارد»؛ این خبری است که معاون فناوری فضایی سازمان فضایی كشور در مراسم هفته جهانی فضا در یك نشست خبری در جمع خبرنگاران داخلی و خارجی اعلام كرد.به گزارش «جوان»، محمد مردانی با اعلام این خبر گفت: این یک پروژه ملی است که در قالب آن حدود 13 ریزپروژه برای طراحی و ساخت لباسهای فضایی، کپسولزیستی و راکتها تعریف شده و این ریزپروژهها هم اکنون در حال انجام هستند.
معاون فناوری فضایی سازمان فضایی کشور در خصوص پروژه فرستادن انسان به فضا تأکید کرد: قبل از فرستادن انسان به فضا ابتدا باید موجودات زنده را در چند مرحله به فضا بفرستیم و در مرحله بعد حیوانهایی را که به انسان شبیهتر هستند به فضا میفرستیم در مرحله نهایی انسان را به فضا میفرستیم.
حضور انسان ایرانی در فضا به معنای تسلط ایران بر فضاست
خبر به فضا رفتن ایرانیها تا 7 سال آینده، حدود دو ماه پیش از سوی رئیسجمهور در یک گفتوگوی زنده تلویزیونی اعلام شد. دکتر احمدینژاد همچنین از پرتاب ماهواره مخابراتی سنجشی در آیندهای نزدیک خبر داد؛ ماهوارهای که یک سال عمر خواهد کرد. به گفته وی، همچنین مسئولان سازمان فضایی برنامهای را برای پرتاب ماهواره مخابراتی - تلویزیونی به دولت ارائه کردهاند که به زودی اجرا خواهد شد. رئیسجمهور با بیان اینکه فرستادن انسان به فضا از جمله برنامههای دولت در زمینه توسعه تکنولوژی هوا - فضا است، خاطرنشان کرد: چندی پیش موجودات زندهای را به همراه کاوشگری به فضا فرستادیم و براساس برنامه سازمان فضایی، فرستادن انسان به فضا در سال ۱۴۰۳ هجری شمسی پیشبینی شده بود. اما دولت برنامهریزیهایی را انجام داده تا در سال ۱۳۹۶ انسان را به فضا بفرستیم.
ماهواره مخابراتی و تلویزیونی در راه مدار36هزار کیلومتری
محمد مردانی از برنامهریزی برای فرستادن ماهواره مخابراتی و رادیو تلویزیونی در مدار 36هزار کیلومتری زمین خبر داد که در آن سرعت حرکت ماهوارهها برابر سرعت چرخش زمین است و بنابراین ماهواره همواره بالای سر ما قرار میگیرد. وی گام بعدی در این مسیر را ارسال ماهوارههای سنجش از راه دور در ارتفاعات مدارهای پایین و متوسط یعنی 600 و 700 کیلومتری از سطح زمین برای مقاصد اجتماعی، فرهنگی، نظامی و امنیتی دانست.
ماهوارههای دانشجویی زمینهساز ماهوارههای مخابراتی و سنجشی
مردانی با تأکید بر حرکت حساب شده و با برنامه برای دستیابی به دانش هوا - فضا در ایران خاطرنشان کرد: کشور برای 15 سال آینده در بخش هوا - فضای خود برنامهریزی و جهتگیری مشخصی دارد. به گفته معاون فناوری فضایی سازمان فضایی کشور، ظرفیت انسانی در بخش هوا فضای کشور رشد قابل ملاحظهای داشته و در حال حاضر هزار دانشجو، صنعتگر و محقق مشغول تحقیق هستند و با گذشت زمان پژوهشکدههای جدیدی شکل میگیرند که لازم است زیر ساختهای آن فراهم شود در همین راستا زیرساختهای فضایی شامل ساخت و تجهیز آزمایشگاه ملی فضایی و ایستگاههای کنترل و نیز پایگاههای پرتاب موشک در دست اجراست.
وی در ترسیم چشمانداز آینده هوا - فضای ایران به پروژههای دانشجویی اشاره داشت؛ پروژههایی که 10 تا 15 ماهواره دو کیلو گرمی تا 20 تنی را شامل میشود. به گفته مردانی هم اکنون ما در مقطعی هستیم که باید در زمینه ماهوارههای دانشجویی فعالیت خود را گسترش دهیم، زیرا این ماهوارهها زمینهساز ساخت ماهوارههای مخابراتی و سنجشی هستند. تعریف پروژههای طراحی و ساخت حاملهایی که قادرند ماهوارهها را به فضا بفرستند از جمله پروژههای دیگر سازمان فضایی کشور است که راکتها، ماهوارهبرها و مدارگرها شامل این بخش از پروژه است.
به گفته مردانی، پروژه «کپسولهای زیستی» و مطالعات نجوم فضایی دو مقولهای هستند که پژوهشکده هوا - فضا و سازمان فضایی کشور در این زمینه پروژههای تحقیقی فراوانی دارند. طراحی و ساخت پرتاب ماهواره مشترک با کشورهای اسلامی به منظور توسعه دانش فضایی و همکاریهای بینالمللی از دیگر برنامههای کلان تعریف شده در این حوزه است.
این راه را با «امید» آغاز کردیم
بنابر اظهار نظر کارشناسان، حوزه هوا - فضا در مقولههای اجتماعی، فرهنگی، نظامی و امنیتی نقش بسزایی دارد. دستیابی به این دانش از آن رو اهمیت مییابد که کاربردهای رسانهای، مخابراتی، پیشبینی مدیریت بلایای طبیعی، هواشناسی، زمین شناسی و معادن، کشاورزی و منابع آب، حفظ محیطزیست، نقشهبرداری، کنترل مرزها و شناسایی تهدیدات و مطالعات نجومی و فضایی از جمله کاربردهای حوزه فناوری فضایی است.
فرستادن موجود زنده به فضا از سوی کشورمان اولین بار در سال گذشته انجام شد، گرچه سرآغاز این راه را باید در «امیدی» دید که به فضا پرتاب شد. ماهواره «امید» دو سال پیش و در سی امین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی با موفقیت به فضا پرتاب شد و در مدار زمین قرار گرفت.
پیش از ایران تنها هشت کشور؛ شوروی (۱۹۵۷)، ایالات متحده امریکا (۱۹۵۸)، فرانسه (۱۹۶۵)، ژاپن (۱۹۷۰)، چین (۱۹۷۰)، بریتانیا (۱۹۷۱)، هند (۱۹۸۰) و رژیم صهیونیستی (۱۹۸۸)به شکل مستقل موفق به پرتاب ماهواره شده بودند. پرتاب موفقیتآمیز ماهواره امید تا جایی اهمیت داشت که رهبر معظم انقلاب اسلامی موفقیت دانشمندان ایرانی در پرتاب ماهواره ملی امید به فضا را نشانه درستی امیدهایی خواندند که انقلاب شکوهمند اسلامی در دلها پدید آورده است.
همچنان با امید ادامه میدهیم
عدد 7 سال یا 12 سال دیگر شاید چندان مهم نباشد، چیزی که اهمیت دارد آن است که به چشمانداز 20 ساله کشورمان به عنوان برترین کشور منطقه در سال 1404 نزدیکتر شدهایم که به زودی این چشمانداز محقق خواهد شد.
