پدر، مادر، ما متهم نيستيم!

يكي از آسيب‌هاي سياست خارجي دولت‌هاي هفتم و هشتم جمهوري اسلامي ايران اين بود كه تلاش مي‌نمودند به دنياي غرب بباورانند كه ما نيز به عرف حاكم بر عرصه بين‌الملل و قواعد و الزامات آن واقفيم و تلاش مي‌نمودند تا چهره‌اي اتو كشيده از نظام جمهوري اسلامي ايران ارائه دهند. شاخص در اين باره چه بود. 1ـ تفسيري از اسلام ارائه مي‌شد كه با سياست‌ها و نگرش غرب همسو باشد 2ـ طوري رفتار مي‌شد كه غرب باور نمايد ايرانيان نيز سلطه هژمونيك و چندبعدي آنان بر جهان را محترم مي‌شمارند. به تعبير ديگر مسئولان دولت جمهوري اسلامي ايران با زبان بي‌زباني اعتراف مي‌كردند كه ما تندروي كرده‌ايم و تلاش مي‌نماييم مثل يك بچه خوب رفتار نماييم، شما هم ما را به عنوان يك ملت مدرن و روشنفكر بپذيريد. لذا در سفر به غرب به روي صندلي متهم مي‌نشستند و از نظام دفاع مي‌كردند يا سعي داشتند ذهنيت غربيان را اصلاح نمايند. احمدي‌نژاد توانست ما را از روي صندلي متهم بلند نمايد و محكمه را به هم بزند و جاي متهم و شاكي را عوض كند. قبل از آن اگر ما متهم به نقض حقوق بشر مي‌شديم، تلاش مي‌كرديم ثابت نماييم كه دنياي غرب اشتباه مي‌كند، امروز به هر چيزي كه متهم مي‌شويم، مشابه آن را از آستين غرب بيرون مي‌كشيم و در مقابل آيينه خودشان قرار مي‌دهيم. ماجراي قتل عام فرقه ديويديان، ماجراي اعدام زن متهم به قتل همسر كه اخيراً اتفاق افتاد، حجم زندانيان امريكا و حجم اعدام‌هاي اين كشور، حمله به عروسي‌ها در افغانستان، قتل عام كودكان عقب‌مانده ذهني در قانا توسط هواپيماهاي صهيونيست‌ها، برخورد خشونت‌بار با سياهان در امريكا و حمايت از تروريسم دولتي و ... مواردي هستند كه اكنون از حنجره جمهوري اسلامي ايران، از سوي رسانه‌هاي غرب و در فضاي عمومي امريكا منتشر مي‌شود. اگر تا ديروز نظام ما را متهم به ناكارآمدي مي‌كردند، ركود اقتصادي دو سال اخير غرب و تجمعات صدها هزار نفري در فرانسه، انگليس، امريكا، يونان و... نشان داد كه در عرصه اقتصادي، يعني در مهم‌ترين كاركرد غرب نيز اختلال ايجاد شده است، در حالي كه اقتصاد ايران در دو سال گذشته هيچ گونه آسيبي نديد. امروز اوباما وقتي پشت تريبون سازمان ملل قرار مي‌گيرد، قبل از اينكه به ايران حمله كند بايد پاسخ اتهامات وارده ايران را بدهد كه اگر نخواهد اين كار را بكند به عنوان يك بازنده مناظره جهاني از ميدان بيرون خواهد رفت. تا ديروز ما از غرب مي‌خواستيم كه اختلافات رسانه‌اي نشود و مشكلاتمان را به صورت ديپلماسي دوجانبه حل كنيم، امروز با صراحت در مقر سازمان ملل و در حضور 200 كشور، پيشنهاد مناظره سالانه را به عنوان بخشي از برنامه سالانه مجمع عمومي طرح مي‌نماييم. ديروز رسانه‌هاي غرب محاسن ما را بايكوت مي‌كردند، امروز هجمه ما به دنياي غرب و مباني پوشالي آن توسط رسانه‌هاي خود آنان پوشش داده مي‌شود. به عبارت بهتر ما غرب را عليه خودشان به كار گرفته‌ايم و آنان خود را افتاده در دام جنگ رواني ايران مي‌بينند. اگر نقدي به دولت به خاطر مسائل درجه 2 همچون سوتي‌هاي مشايي وجود دارد، انصاف حكم مي‌كند كه چهره انقلابي و كلام متقن نظام جمهوري اسلامي نيز شنيده و سايه سنگين نظام جمهوري اسلامي در فضاي سياسي و رسانه‌اي غرب مشاهده ‌شود. ما ديگر متهم نيستيم كه در جايگاه شاكي نشسته‌ايم و در بدترين حالت با غرب به صورت مشترك متهميم، اين رويكرد با منطق قوي‌تر و با فرصت‌سازي بيشتر بايد ادامه يابد. دستاوردهاي اين رويكرد در مقابل هزينه‌هاي آن ارزشمند است. آنان كه مدعي هستند خطي برخورد نمي‌كنند بايد مواضع خود را در اين باره شفاف اعلام نمايند.