
بیژن تنها - «51 درصد جوانان اوقات فراغت خود را به بطالت میگذرانند». این آماری است که معاون اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران براساس یک نظرسنجی علمی از جوانان اعلام کرد. اینکه این آمار تا چه حد به واقعیتهای موجود در جامعه جوان کشور میتواند تسری پیدا کند مستلزم انجام کارهای پژوهشی وتحقیقاتی وسیعی است، اما اگر بیش از این درصد آماری نیز حقیقت داشته باشد، فاجعهای است که میتوان از آن به عنوان ترویج بطالت در میان جوانان نام برد.
دکتر ایازی، معاون اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران با اعلام هشدار و زنگ خطر برای مدیریت فرهنگی و اجتماعی کشور در رابطه با بطالت اوقات فراغت جوانان در جامعه، بر مسئولیت سنگین پاسخگویی مسئولان در همه بخشها تأکید کرد.
هر چند اوقات فراغت در مقابل اوقات بطالت به صورت عرفی به کار برده میشود با این حال در نظرسنجی مورد اشاره معاون اجتماعی و فرهنگی شهرداری آمده است که در نظرسنجی از جامعه آماری یک هزار و 177 نفری از جوانان تهرانی مبنی بر اینکه بهترین کار برای گذران اوقات فراغت چیست در پاسخ 24 درصد کلاسهای آموزشی، 21 درصد ورزشی و 21 درصد اماکن تفریحی دیگر را برای صرف اوقات فراغت خود ترجیح دادند و از سوی دیگر این افراد در مورد اینکه کدام نهاد را در زمینه اوقات فراغت بیشتر مسئول میدانند؛ 30 درصد شهرداری،25 درصد دولت، 10 درصد آموزش و پرورش و تنها هشت درصد سازمان ملی جوانان را مسئول اعلام کردند.
هر چند در بحث اوقات فراغت که به اعتقاد کارشناسان فقط مختص تابستان نیست و بخشی از طول حیات یک فرد را دربر میگیرد نتوانستهایم پاسخگوی نیاز جوانان باشیم با این حال به جای فراغت، بخشی از جوانان به سمت آسیبهایی کشیده شدهاند که علاوه برخود، جامعه و اطرافیان را نیز در معرض آسیب و تهدید قرار دادهاند.
دستگیری 778 نفر حامل سلاح سرد در طول 24 ساعت که تعدادی از این افراد را جوانان تشکیل میدهند خود گویای عمق فاجعه است که با آنالیز علت و معلول مشخص میشود خلأ برنامهریزی و مدیریت سبب شده است تا زمان و سرمایههای اجتماعی اینگونه تلف شود.
نبود برنامه صحیح برای مدیریت بهرهبرداری
سخنگوی شهرداری با بیان اینکه تمام دستگاههای متولی مسئول هستند تا برای اوقات جوانان برنامهریزی داشته باشند به «جوان» گفت: متأسفانه به دلیل نبود مدیریت یکپارچه در این حوزه همواره دود آن باید به چشم جوانان که بخش اعظمی از جمعیت کشور را تشکیل میدهند، برود. به گونهای که هر سازمان یا دستگاه با جزیرهای عمل کردن به شیوهای ناخواسته زمینه بطالت اوقات فراغت جوانان را فراهم میسازد.
در این زمینه میتوان به امکانات و خدمات قابل ارائه از سوی مراکز و دستگاههای دولتی اشاره کرد. اگر یک سازمان یا دستگاهی که دارای امکاناتی همچون یک سالن ورزشی یا یک سالن آمفی تئاتر است بخواهد امکانات خود را با برنامهریزی مدیریت شده در اختیار سایر شهروندان و به خصوص جوانان قرار دهد، بخشی از کمبودها در این زمینه جبران خواهد شد، چرا که ساخت مراکز تفریحی و ورزشی و آموزشی علاوه بر زمان، هزینه بسیاری را میطلبد.
سازمان ملی جوانان آمار 51 در صد را قبول ندارد
سخنگوی شهرداری با بیان اینکه برای جبران بخشی از کمبودها، قصد آن کردیم تا با نصب ست وسایل ورزشی در مدارس دخترانه، امکان استفاده زنان و دختران را در ساعات غیرآموزشی درمحیط مدارس فراهم بیاوریم که این اقدام شهرداری با مخالفت آموزش و پرورش روبهرو شد، گفت: به واقع همکاری نکردن برخی از بخشها و در اختیار قرار ندادن فضاهای عمومی ودولتی برای عموم، خود گواه این امر است که شهر تهران از نبود مدیریت یکپارچه و عدم مدیریت بهرهبرداری رنج میبرد.
اوقات فراغت هدفمند پاسخگوست
اماپرویز کرمی معاون فرهنگی سازمان ملی جوانان نیز بااشاره به اینکه اعلام کنیم 51 درصد اوقات فراغت جوانان به بطالت میگذرد، صحیح نیست، به «جوان» گفت: اوقات فراغت میتواند زمینهساز شکلگیری شخصیت یک فرد باشد، پس باید به اوقات فراغت به عنوان یک فرصت نگاه کنیم و اگر از این زمان به خوبی استفاده نشود تبدیل به تهدید خواهد شد.
بنابراین نیازمند هستیم تا برنامهریزی صحیح و هدفمند داشته باشیم و از ایامی که به عنوان فراغت جوانان دست میدهد، نهایت استفاده را ببریم.
توجه به نقش خانواده و استفاده از ظرفیتهای بخش خصوصی
کرمی بر این عقیده است که امکان مدیریت بهینه و مؤثر اوقات فراغت به دلیل گسترگی و تنوع موضوع باید با کمک خانوادهها صورت بگیرد و اینکه اعلام کنیم فقط با امکانات بخش دولتی و حتی شهرداری میتوانیم به موفقیت دست پیدا کنیم حرف بجایی نیست و باید به گونهای برنامهریزی کنیم که از امکانات بخش خصوصی و نقش محوری خانواده غافل نشویم.
توجه به آموزش مهارت زندگی در اوقات فراغت
معاون فرهنگی سازمان ملی جوانان اظهار داشت: براساس نظرسنجی و پیمایش ملی سازمان ملی جوانان به طور متوسط 22 درصد عمر یک فرد به اوقات فراغت اختصاص مییابد که تماشای تلویزیون در اولویت نخست و سپس گذراندن اوقات با خانواده و دوستان و اقوام و ... در اولویتهای بعدی قرار میگیرد و از سوی دیگر 58 درصد پاسخگویان در نظرسنجی و پیمایش گفتهاند که بیشتر وقت خود را با خانواده میگذرانند که باید با برنامهریزی صحیح درصدد افزایش این مقوله باشیم.