سالها قبل زمانی که یک تیم ملی امید خوب داشتیم و هدایت آن را هم «حسن حبیبی» بر عهده داشت، خیلیها امیدوار شده بودند که بالاخره راهی المپیک میشویم و راستش را بخواهید برای رسیدن به این مهم چیزی هم کم نداشتیم،ضمن اینکه در همان دوران، قهرمانی در پکن را جشن گرفته بودیم و دو باشگاه استقلال و پیروزی نیز در جام باشگاهها و جام در جام آسیا به مقام اول رسیده بودند.
خلاصه اینکه در دوران طلایی به سر میبردیم و با توجه به وجود نفرات شاخص در تیم امید، توقع میرفت راهی المپیک شویم؛ نفراتی چون پیروانی،منافی، داداشیزاده، خداداد عزیزی و ... دور هم جمع شده بودند تا افتخار دیگری برای فوتبال ایران رقم بزنند ولی آن فرصت طلایی از دست رفت و بعد از آن هرگز شرایطی مشابه را پیدا نکردیم!
یکی از دلایلی که بعضی از کارشناسان برای آن ناکامی برشمردند، مشکل خروجی بعضی از نفرات مشمول تیم بود؛ بازیکنانی که برای حضوردر مسابقات برون مرزی نیازمند اجازه ویژهای بودند که در مواردی به ایشان داده نشد.
تیمهای ملی زیر 20 سال و امید در واقع پیوسته با این مشکل مواجه بوده و هستند البته گهگاه با تلاش فدراسیون و افراد صاحب نفوذ، رفع مشکل میشود ولی در کل این معضل نهادینه شده و در جای خود باقی است و صد البته تیمهای ورزشی در سایر رشتهها نیز کم و بیش با آن دست و پنجه نرم میکنند!
باید به همه یادآوری شود که باید فکری اساسی برای حل این مسئله کرد؛ چرا که در مواردی زحمات چند ساله فدراسیون و تمامی دستاندرکاران یک تیم را بر باد میدهد، ضمن اینکه لطمات فراوانی به روحیه ورزشکار وارد میکند؛ لطماتی که شاید مرور زمان نیز توانایی جبران آن را نداشته باشد!
در حال حاضر تیم ملی امید زیر نظر «غلامحسین پیروانی» در حال آماده شدن برای حضور در بازیهای آسیایی گوانگجو است؛ رقابتهایی که هم در ذات خود مهم است و هم میتواند کمک فراوانی در مسیر رسیدن به المپیک 2012 باشد؛ ولی متأسفانه گاهی شنیده میشود که بازیکنان مشمول آن اجازه همراهی تیم در دیدارهای تدارکاتی را پیدا نمیکنند؛ این موضوع وقتی بیشتر به چشم میآید که بدانیم طی سالهای اخیر انجام مسابقات دوستانه و تدارکاتی مناسب به ندرت حاصل شده است، بنابراین توقع میرود که از معدود بازیهایی که تدارک دیده میشود نهایت استفاده را ببریم، نه اینکه تیم امید در حالی راهی لهستان شود که روی نیمکت آن کمتر از انگشتان یک دست بازیکن ذخیره نشسته باشد!
آری! خدمت سربازی طبق قانون برای شهروندان ذکور کشور واجب است و این نوشتار نیز بر این واقعیت اذعان دارد ولی سخن اینجاست که با ایجاد هماهنگی دائمی بین سازمان نظام وظیفه و نهادهای ذیربط ورزشی میشود یک بار برای همیشه مشکل خروجی ورزشکاران جهت شرکت در رقابتهای برون مرزی را حل کرد!
