در حالی که انبوه مشکلات شهری و نبود زیر ساختها سبب شده است تا مدیران شهری در حوزه شورا و شهرداری تهران به فکر فروش شهر باشند و از سوی دیگر با گرفتن وام فایناس و فروش اوراق مشارکت بتوانند بخشی از مشکلات این ابر شهر را حل کنند، طرح جدا نشدن شهر ری از تهران موضوعی است که توجه برخی از اعضای شورا و مدیران شهری را به خود جلب کرده است.
هر چند پروین احمدینژاد، عضو کمیسیون برنامه و بودجه شوراها معتقد است با پیشنهاد مستقل شدن شهرری نباید فرصت بررسی چنین طرحی را از دست بدهیم بر وجود این طرح در سالهای گذشته تأکید کرد.
وی در ارزیابی خود از طرح جدا شدن شهرری گفت: «مدیریت شهرری میتواند بخشی از مشکلات تهران را حل کند اما به دلیل گستردگی و فاصله بین شمال و جنوب تهران نمیتوانیم آن طور که مورد انتظار است ورود دقیق نظارتی شورای شهر را بر همه مسائل و معضلات شهر شاهد باشیم». این سخنان در حالی بیان میشود که همگان میدانند مشکلات این شهر همچون طنابی به هم تابیده است و حل آن تکهتکه کردن شهر تهران نیست بلکه سیاستگذاری یکپارچه و واحد را میطلبد که حمایت حاکمیت (دولت) را در برداشته باشد.»
با این حال این عضو شورای شهر تهران افزایش گروههای ناظر، کارشناس و مشاوران بسیاری را سبب کاهش مشکلات شهر تهران نمیداند و معتقد است میتوان افرادی که قرار است به شورا اضافه شوند را در تکههای جدا شده شهری به کار گرفت. هر چند این راهکار تا حدودی منطقی به نظر میرسد اما با جدا شدن شهرری که دیگر بخشی از شهر تهران به حساب میآید نباید انتظار داشت که مشکلات این قسمت حل و رفع شود.
به واقع با طرحی که برخی نمایندگان مجلس روی آن کار میکنند، مشکلات شهر در بخش دیگری از نقشه جغرافیای استان تهران انباشته خواهد شد.
از سوی دیگر این طرح در صورتی میتواند مورد آزمون و خطا قرار گیرد که نتایج استان شدن شهر کرج و توابع آن به استان البرز مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد. هر چند استان البرز قابل قیاس با شهرری نیست و نخواهد بود، با این حال این عضو شورای شهر به فارس گفت: «به صورت قاطع نمیگوییم که عملی شدن این طرح به صلاح مردم شهرری است یا خیر، آنچه میتوانم قاطعانه بگویم این است که نباید فرصت بررسی چنین طرحی را از دست بدهیم و نباید فضا را وهم آلود کنیم و بگذاریم شفافیت کار از بین برود.»
از سوی دیگر طلایی رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورا بر این عقیده است که مستقل شدن شهرری به تنهایی موجب توسعه شهرری نمیشود؛ بلکه سرعت رشد و شکوفایی آن را در همه حوزهها از بین میبرد.
این سخنان در حالی بیان میشود که نگاهی گذرا به عملیات شهرداری در شهرری نشان میدهد که این منطقه همچون منطقه22 شهر تهران در حال گذر و تکامل سریع شهری است به گونهای که زیر ساختهای توسعه شهری در فضا و کالبد شهری در این بخش درحال تغییر چهره است تا به واسطه وجود مراکز مذهبی و باستانی تبدیل به قطب گردشگری شهری شود.
آنچه بسیاری از کارشناسان امور شهری بر آن تأکید دارند بحث در آمد شهری و توسعه منابع درآمدی پایدار در شهرهاست به گونهای که اگر مؤلفههای درآمد پایدار در شهر تهران که هر منطقه آن به مثابه یک شهر است، تعریف و تعیین نشود، بار مشکلات شهری هم چنان باقی خواهد ماند و هر روز بر میزان مشکلات موجود افزوده خواهد شد.
از سوی دیگر مشکلات حاد شهری که گریبانگیر این شهر است همواره تهدیدی جدی بر تمامی بخشهای شهر تهران است. زلزله، ترافیک و آلودگی هوا نمونهای است که همه جای شهر را کم و بیش در برگرفته است که هنوز مسئولان در حل آن، اندرخم یک کوچه ماندهاند.
بر این اساس به نظر میرسد که با تکه کردن شهر فاصله شمال و جنوب شهر از بین نرود بلکه میتوان با برنامهریزی منسجم و یکپارچه فاصله شمال، جنوب، شرق و غرب را با توسعه امکانات و زیر ساختهای اصلی کاهش داد و با شناسایی و هویت بخشی بر ارزش افزوده بخشها افزود تا سرمایهها در شهر هزینه شود. نگاهی گذرا به توسعه منطقه یافتآباد در منطقه 17 مؤید این حرف است به گونهای که ارزش یک متر از فضای تجاری و اداری این محدوده با گرانترین بخشهای شمال شهر برابری میکند.
