با وجود آنکه این گزارش اواخر ژوئیه در حال آمادهسازی و تایپ بوده، در مقدمه آن درباره توان دولت اوباما برای انجام مذاکرات مستقیم تشکیک شده است.
عاموس هارئیل خبرنگار این روزنامه صهیونیستی در این گزارش که با استفاده از رابطههای خود در این مرکز پژوهشی به آن دست یافته، میآورد: این تغییر تاکتیکی حتماً بیانگر یک تغییر راهبردی نیست چراکه کارشناسان مرکز پژوهشهای امنیت ملی عقیده دارند هنوز تفاوتهای بسیاری بین مواضع طرفین وجود دارد، و میزان پایبندی مسئولان اسرائیلی و فلسطینی برای تحقق صلح همچنان نامشخص است.
در این گزارش آمده است که مسلح شدن حزبالله و افزایش قدرت آن در صحنه سیاسی لبنان ادامه دارد. این گزارش میافزاید: «در سایه توقف فرآیند سیاسی بین اسرائیل و سوریه و افزایش قدرت حزبالله، به نظر میآید که در شمال اسرائیل جبهههایی در حال متبلور شدن است که، بسیار شدیدتر از سالهای قبل تهدید کننده است».
اما ایران در اوج فرآیند تکمیل برنامه هستهای نظامی! خود و محکم کردن پایگاهش بهعنوان نوک پیکان اردوگاه کشورهای مخالف اسرائیل در منطقه، قرار دارد و ترکیه هم به گونهای به این اردوگاه کشیده شده است ... در سایه مجموعه این تهدیدها، تلاشها برای نامشروع جلوه دادن اسرائیل در حال سرعت گرفتن است.
در همین راستا نوعی تناقض داخلی درباره نیاز اسرائیل به فعالیتهای سیاسی برای از بین بردن دیوار اطراف خود و همچنین ارزیابی نزدیک بودن فرصتهای موفقیت وجود دارد.
شلوم بروم از دیگر تهیهکنندگان این گزارش نیز درباره موضوع سوریه تأکید میکند: «این موضوع به نهایت خود رسیده است. کاملاً آشکار شده است که بهترین گزینههای راهبردی امضای توافق صلح با سوریه است. البته ورود به این مسیر نیازمند اتخاذ تصمیمی از سوی ما است. شرطهای این توافق کاملاً مشخص است. اختلافات و کشمکشها با سوریه در حاشیه قرار گرفته است. این اسرائیل است که باید تعیین کند آیا توافق با سوریه ارزش امضا شدن را دارد یا خیر. در اینجا مهم است که اضافه کنم، خواست اسرائیل از سوریه مبنی بر قطع روابط با ایران و حزبالله واقعی نیست. اگر توافق با سوریه حاصل شود، اسرائیل میتواند روابط سوریه با حزبالله را تغییر دهد و سوریه در اینجا نقش ترمز را برای حزبالله ایفا میکند، نه اینکه روابطش را با این حزب قطع کند».
