اسناد تازه از طبقه بندی خارج شده در آمریکا نشان می دهد که آمریکایی ها در سال 1962 یک بمب هیدروژنی در فاصله 250 مایلی کره زمین در فضا منفجر کرده اند که قدرت انفجاری آن 1000 برابر بزرگ تر از بمب اتمی منفجر شده در هیروشیما بوده است.
به گزارش جوان به نقل از منابع آمریکایی، پیتر کوران یک مستند ساز آمریکایی در حال ساخت یک فیلم مستند با عنوان « بمب های اتمی در فضا» است که برخی بخش های آن بر اساس اسنادی تهیه شده که به تازگی از طبقه بندی دولت آمریکا خارج شده است. بخشی از این اسناد مربوط به تصاویری از یک انفجار هیدروژنی است که آمریکایی ها در تابستان سال 1962 بر فراز آسمان هاوایی و اقیانوس آرام انجام داده اند ولی تا کنون فاش نشده باقی مانده است.
کوران در بررسی این اسناد که برخی از آنها در سایت های آمریکایی هم منتشر شده، متوجه شده که آمریکایی ها در سال 1962 یک بمب هیدروژنی با قدرتی حدود 1000 برابر بزرگ تر از بمب اتمی منفجر شده در هیروشیما در فاصله فضای 250 مایلی زمین منفجر کرده اند.
این مستند ساز آمریکایی این اسناد را با کمک یک تاریخ دان آمریکایی به نام جیمز فلمینگ از کالج «کلبی» به دست آورده است. کلبی درباره این انفجار می گوید: من فکر می کنم که اگر بخواهیم این داستان را تشریح کنیم باید به یکم مه سال 1958 برگردیم، یعنی زمانی که «ون آلن» دانشمند علوم فضایی در آکادمی ملی واشنگتن اعلام کرد به کشف جدیدی درباره فضا نایل شده است. کشفی که ون آلن به آن رسید، این بود که زمین توسط کمربند هایی از از فوتون و الکترون احاطه شده که در فضا قرار دارند و توسط میدان مغناطیسی، کره زمین را احاطه کرده اند. این کمربند ذرات کیهانی مضری را که به سوی زمین می تابند جذب می کند.
فلمینگ تاریخ نگار آمریکایی هنگام مطالعه مدارک موجود درباره این کمربند ها در دانشگاه آیوا کشف کرده که ون آلن مدت ها بعد از این کشف یعنی در سال 1962 درگیر یک پروژه نظامی برای منفجر کردن بمب اتمی در فضا شده تا ببیند که آیا این موضوع می تواند کمربند های حول زمین را تحت تاثیر رار دهد یا نه؟
به عقیده فلیمینگ، اینکه چرا ون آلن و ارتش آمریکا درگیر این پروژه شده اند هنوز برای او مشخص نیست ولی حدس او این است که آنها می خواسته اند دریابند که آیا می توان از طریق تاثیر گذاری بر کمربند ول آلن در فضا که از رسیدن ذرات فضایی مرگبار به زمین جلوگیری می کند، یک کشور متخاصم مثل شوروی را از بین برد یا نه؟
دانشمندان فضایی آمریکا در اواخر دهه 1950 و اوایل دهه 1960 دست به آزمایش های اتمی مختلفی در فضا زدند ولی به این نتیجه رسیدند که انفجار های اتمی تاثیر چندانی بر کمربند یا حلقه ون الن نمی گذارد. به خاطر همین در دوم جولای 1962 دست به یک انفجار هیدروژنی بزرگ زدند. تصاویر به دست آمده نشان می دهد که این انفجار در سراسر آسمان اقیانوس آرام، از هاوایی تا نیوزیلند قابل مشاهده بوده است ولی در منطقه هونولولو به شکل واضح تری می شد ابر هیدروژنی پدید آمده ناشی از این آزمایش را ملاحظه کرد.
نکته مهم اینکه همان زمان هم بسیاری از ساکنان منطقه فکرمی کردند که ابر هیدروژنی به وجود آمده ناشی از آزمایش های اتمی آمریکاست. یک روزنامه محلی به نام «هونولولو ادورتایزر» همان موقع نوشت:« انفجار اتمی امشب احتمالا واضح تر خواهد بود.» هتل های منطقه نیز همان شب پارتی هایی با نام « پارتی بمب رنگین کمان» برگزار کردند، غافل از اینکه که آزمایش هیدروژنی که انجام شد، 1000 برابر بزگ تر از آزمایش های اتمی معمول و انفجار اتمی در هیروشیمای ژاپن بوده است.
فلیمینگ معتقد است اینکه آمریکایی ها در سال 1962 یک بمب هیدروژنی با این قدرت به صورت محرمانه منفجر کرده اند دلیلش این بوده که آنان فکر می کردند اگر آنها دست به این کار نزنند،شوروی های دیر یا زود چنین کاری را انجام خواهند داد. به عقیده فلیمینگ، انجام این آزمایش هیدروژنی محرمانه چهار دلیل علمی- استراتژیک داشته است: اول اینکه آیا رادیو اکتیو ناشی از چنین انفجاری باعث خواهد شد که اجسام موجود در آسمان ( مثلا یک موشک روسی) را سخت تر دید یا نه؟
دوم: آمریکایی ها می خواستند ببینند چنین انفجاری آیا ممکن است به اهدافی در همسایگی شان صدمه بزند یا نه؟
سوم:آیا ممکن است کمربند ون الن باعث شود که انفجار به یک هدف زمینی( مثلا مسکو!) کمانه کند؟
و نهایتا و مهم تر از همه اینکه آیا یک انفجار بشر ساز ممکن است شکل و شمایل کمربند ون آلن را تغییر دهد؟
