سفر منوچهر متکی وزیر امور خارجه کشورمان به ایرلند اولین سفر یک مقام ارشد ایرانی به دوبلین پس از شش سال کاهش روابط میان دو کشور بود. نکته حائز اهمیت در این سفر کشف پتانسیلهای همکاری بیشتر تهران و دوبلین با در نظر گرفتن ویژگیهای سیاسی بهویژه در بعد خارجی آن بود. موضعگیری قاطع ایرلند در بحث غزه، انتقادهای مردم آن از سیاستهای اتحادیه اروپا و سیاستهای ضداستعماری در مقابل انگلیس به عنوان یکی از حامیان سرسخت رژیم صهیونیستی میتواند نقاط اتکای دیپلماسی ایرانی در ایرلند باشد. ابراهیم رحیمپور سفیر ایران در ایرلند در پاسخ به سؤال خبرنگار «جوان» مبنی بر اینکه چرا پس از شش سال دوباره دستگاه دیپلماسی ما به فکر توسعه روابط با ایرلند افتاد و چه پتانسیلهایی برای همکاری وجود دارد، گفت: بهرغم اینکه ایرلند مساحتی و جمعیتی معادل یک بیستم ایران را داراست، اما حجم مبادلات تجاری آن بیش از 150 میلیارد یورو است یعنی چیزی شبیه به کشور خودمان بنابراین از بعد اقتصادی این پتانسیل وجود دارد. رحیمپور افزود: از جهت علمی هم پتانسیل دانشگاههای ایرلند هم یک ظرفیت جدیدی است که با اشتیاق دوطرف برای اعزام دانشجو و بورسیههای تحصیلی روبهرو بوده است.
از جهت سیاسی هم با وجود کوچکی این کشور از لحاظ مساحت مستقل عمل میکند و در برهههای مختلف نشان داده که میتواند استقلال رأی داشته باشد بهخصوص در مسائل اخیر غزه که یکی از پیشتازان شکست حصر غزه بود. سفیر ایران در ایرلند تصریح کرد: همین که ایرلند توانسته است در کنار کشوری مانند انگلیس استقلال خود را حفظ کند نشاندهنده ظرفیتهای بالای این کشور در بعد سیاسی است.
رحیمپور تصریح کرد: ایرلندیها طعم استعمار انگلستان را چشیدهاند و معنای ظلمستیزی را میفهمند، انگلیسیها مدتزمان طولانی آنها را به کارگری میگرفتند و در حق آنها ستم روا میداشتند. ایرلندجنوبی در نتیجه این سیاستهای ظالمانه انگلیس قیام کرد و به استقلال رسید، اسکاتلند هم به تأسی از این کشور تهدید کرده که مستقل خواهد شد و زمزمههای استقلالطلبی در آن آغاز شده است و بیراه نیست که میبینم ایرلندیها اینگونه از ملت مظلوم و رنجکشیده فلسطین حمایت میکنند. در رابطه با ظلمستیزی بهویژه در مقابل کشوری که خود حامی سرسخت رژیم صهیونیستی است با مردم غزه سمپاتی دارند و احساس همدردی میکنند، در بمباران غزه هم شاهد بودیم که چگونه ایرلندیها در محکوم کردن جنایات صهیونیستها پیشتاز بودند. رحیمپور افزود: نمونه دیگر مخالفتهای مردم ایرلند با سیاستهای غربی را در رأی منفی آنان به معاهده لیسبون شاهد بودیم هر چند در نهایت اتحادیه اروپا پیمان لیسبون را نهایی کرد اما جمعیت 800هزار نفری در ایرلند ثابت کرد که میتواند جامعه 500 میلیونی را به چالش بکشد.
