بررسیهای موجود حاکی از این است که از یکسو تلاشهایی در جریان است که فضای امدادرسانی بینالمللی به غزه همچنان ادامه یابد و تحتالشعاع حمله ارتش صهیونیستی به ناوگان آزادی و تهدیدهای بعدی آن در خصوص تکرار این حملات قرار نگیرد که تدارک اعزام کشتی لبنانی مریم با حضور زنان این کشور یا اعزام کشتی امدادرسانی از ایران و همچنین اظهارات ماهاتیر محمد نخستوزیر سابق مالزی برای اعزام کشتی امدادرسانی از جمله مصادیق این حرکت است که در چارچوب آن تلاش میشود لغو محاصره غزه برگشتناپذیر شود. از دیگر سو تلاشهایی در جریان است که نگذارد مذاکرات سازش و موفقیتهای نسبی اخیر جورج میچل نماینده ویژه اوباما در امور صلح فلسطین در برپایی مذاکرات غیرمستقیم میان تشکیلات خودگردان و رژیم صهیونیستی تحتالشعاع فضایی ناشی از کشتار امدادرسانان بینالمللی غزه قرار گیرد. امریکا و اروپا و به طور کلی اعضای کمیته چهارجانبه با تقسیم کاری که به نظر میرسد بین خود به عمل آوردهاند، این جریان را نمایندگی میکنند. در این چارچوب امریکا با ممانعت از شکلگیری کمیته تحقیق بینالمللی و پیگردهای قضائی علیه رژیم صهیونیستی سعی میکند کابینه ضدصلح نتانیاهو را عمدتاً با استفاده از مکانیسمهای تشویقی به همکاری و همراهی با تحرکات جورج میچل وادار کند. به نظر میرسد امریکا به این علت این شیوه را انتخاب کرده که رویارویی که در خصوص شهرکسازی بین دولت اوباما و کابینه نتانیاهو روی داد، کاخ سفید فشارهای زیاد و حتی به نوعی اولتیماتومی را از جانب کنگره دریافت کرد که البته نقش صهیونیستها و همپیمانان آنها در میان نومحافظهکاران و جمهوریخواهان در ایجاد چالشهایی چون بروز انفجار در سکوی نفتی خلیج مکزیک که محبوبیت داخلی اوباما را به طور بیسابقهای کاهش داده، مشکوک است و شاید به همین علت است که اوباما گفته تا زمانی که علت انفجار مشخص نشود اجازه حفاری را در مناطق عمیق نخواهد داد.
اما رویکرد اروپا در مقایسه با امریکا در قبال حمله ارتش صهیونیستی به امدادرسانان بینالمللی تا حدودی تندتر بوده و اروپا همانند سازمان ملل و برخلاف امریکا از تشکیل کمیته تحقیق بینالمللی مستقل به جای کمیته تحقیق اسرائیلی حمایت کرده است و در عین حال در روزهای اخیر برخی از کشورهای اروپایی همانند ایرلند و آلمان به اقداماتی در قبال سوءاستفاده رژیم صهیونیستی از گذرنامههای اروپایی در ترور محمود المبحوح دست زدهاند که در این جهت ایرلند یکی از دیپلماتهای رژیم صهیونیستی در دوبلین را به عنوان عنصر نامطلوب از این کشور اخراج کرده و آلمان نیز خواستار استرداد یکی از متهمان بازداشت شده ترور المبحوح در لهستان شده است. از این رو به نظر میرسد اروپا در تلاش است از موضوع سوءاستفاده تل آویو از گذرنامههای اروپایی در عملیات تروریستی یا از تشکیل کمیته تحقیق بینالمللی به عنوان اهرم فشار در جهت پیشبرد مذاکرات سازش استفاده کند. به عبارت روشنتر امریکا و اروپا در اینکه باید در هر صورت امنیت رژیم صهیونیستی تأمین و در اولویت قرار گیرد اتفاق نظر دارند و هر دو در تلاشند با ایجاد گشایش نسبی در تحریمهای اعمال شده بر ضد ساکنان غزه، از پیگرد قضائی موضوع پیشگیری کنند اما در حالی که امریکا رویکرد تشویقی را در اولویت قرار داده اما اروپا به با توجه به اینکه در قضیه ترور المبحوح زخم خورده کابینه نتانیاهوست و در خصوص کشتار ناوگان آزادی نیز باز بیشترین لطمات را دیده است بنابراین در کنار برخوردهای تشویقی درصدد است از جنایاتی که ارتش صهیونیستی مرتکب شده اهرمهای فشار نیز علیه این کشور فراهم کند و این قضایا نشان میدهد که به رغم حمایتهایی که کشورهای غربی از رژیم صهیونیستی به عمل میآورند اما روابط میان آنها با این رژیم و کابینه ضدصلح نتانیاهو به آتش زیر خاکستر شباهت دارد.
