دو سال پیش زمانی که ایرلندیها اولینبار با متن پیمان لیسبون مخالفت کردند و به آن رأی منفی دادند اروپاییها دریافتند که مردم ایرلند با سیاستهای اتحادیه اروپا و غرب چندان سرسازگاری ندارند اما شاید کمتر کسی گمان میکرد که روزی مستعمرهای که پیش از این زخم استعمار انگلیسیها را چشیده و مفهوم سیاستهای ضد انسانی استعمارگران را با گوشت و پوست خود حس کرده بود اکنون بتواند سیاستهای منطقهای غرب را نیز به چالش بکشد.
فرودگاه دوبلین پایتخت ایرلند همزمان با ورود هیأت دپیلماتیک ایران به شهر بناهای سنگی شاهد استقبال باشکوهی از قهرمانان کشتی ایرلندی راشل کوری نیز بود که چندی پیش با عزم شکست حصر غزه راهی شده بود اما در آبهای بینالمللی توسط نیروهای رژیم صهیونیستی توقیف شد تا برگ سیاه دیگری را در پرونده قطور قانونشکنیها و جنایات صهیونیستها بیفزاید.
پرچمهای «خوش آمدی قهرمان» را در استقبال از کاپیتان کشتی راشلکوری میدیدم و از خود میپرسیدم به راستی ریشه مخالفت مردم ایرلند با حصر غزه و سیاستهای صهیونیستها در میان این ملت از کجا نشأت میگیرد.
پیشتر شنیده بودم که دهها سال پیش ایرلند سالیان قحطی را از سر گذرانده و در آن زمان ترکیه عثمانی 2 کشتی حامل کمکهای انساندوستانه راهی آن کرده است و ایرلندیها در مجموع خاطرات تاریخی خوبی از مسلمانان دارند اما جزیره ایرلند مختصات جغرافیایی، سیاسی و انسانی خاصی هم دارد که آن را از سایر بخشهای اروپا به ویژه همسایه جزیرهای خود انگلیس متمایز میکند. ایرلند همسایه نامتجانس انگلیس
جمهوری ایرلند یکی از کشورهای شمال غرب اروپاست. مرزهای کنونی این کشور پنج ششم خاک جزیره ایرلند را دربر میگیرد.
این کشور از شمال با ایرلند شمالی که بخشی از انگلیس است، از غرب با اقیانوس اطلس و از شرق با دریای ایرلند همسایه است.
ایرلند یکی از کشورهای ثروتمند دنیاست. ایرلند از نظر رشد تولید ناخالص داخلی پنجمین کشور جهان و از نظر شاخص توسعه انسانی، پنجمین کشور جهان است.
این کشور عضو اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد است.
رئیس جمهور ایرلند رئیس حکومت در این کشور است که برای دورهای هفت ساله انتخاب میشود و تنها دو بار میتواند به این سمت انتخاب شود.
هرچند ریاست جمهوری در ایرلند بیشتر جنبه تشریفاتی دارد اما براساس قانون اساسی اختیاراتی هم دارد. نخستوزیر ایرلند را رئیسجمهور به مجلس معرفی میکند.
نخستوزیر معمولاً رئیس حزب برنده در انتخابات عمومی مجلس است. معمولاً اعضای هیأت دولت در ایرلند به صورت ترکیبی از چند حزب تعیین میشوند. این اتفاق از سال 1989 در این کشور بدون استثنا در همه دولتها اجرا شده است.
دو مجلس این کشور شامل سنا و ملی است. مجلس سنا 60 عضو دارد و مجلس ملی 166 عضو. انتخابات مجلس ملی هر هفت سال یکبار برگزار میشود.
هرچند زبان دوم این کشور انگلیسی است و تمامی ایرلندیها به خوبی آن را میدانند اما زبان رایج در میان تودههای مردم زبانی موسوم به «گالیک» است که آن هم ریشه لاتین دارد. ایرلندیها تعصب خاصی به این زبان دارند به ویژه اینکه آن را ابزاری برای تقابل با سیاستهای انگلیسی هم میدانند و از این رهگذر هویتی متفاوت با تعریف انگلیسی را از خود به نمایش میگذارند.
گفته میشد که صهیونیستها پس از تصرف کشتی ایرلندی «راشل کوری»از ناخدای این کشتی «درک گراهام»که خود ایرلندی است خواسته بودند برگهای را که حاوی مطالبی به زبان انگلیسی بود امضا کند اما وی با زبان «گالیک»به آنان گفته بود« انگلیسی نمیدانم و آنچه را ندانم امضا نمیکنم».
پیش از این هرگاه نام ایرلند بر زبانها جاری میشد حرکات جداییطلبانه و استقلال خواهانه آن به ذهنها متبادر میشد اما این روزها نام ایرلند یادآور پیشتازی مردم آن در محکوم کردن اقدامات صهیونیستها و شکست حصر غزه است.
آغازی دوباره به نام غزه
پس از 6 سال، سفر منوچهر متکی، وزیر خارجه ایران به ایرلند اولین سفر یک مقام بلندپایه جمهوری اسلامی به کشوری است که در سیاستهای ضد استعماری زبانزد شده است.
هرچند سفر متکی در دیدار با مسئولان ایرلندی دستاوردهای متعددی داشت: تأکید دو طرف بر توسعه مناسبات در بخشهای مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و بینالمللی در دیدار با میهال مارتین همتای ایرلندی متکی، گفتوگو و تبادلنظر با سیموس کرک، رئیس پارلمان ایرلند در خصوص مسائل جاری منطقهای، دیدار با وزیر آموزش ایرلند و مشاور نخستوزیر و توافق برای تبادل دانشجو و تأکید بر نقش سازنده ایران در مسائل منطقه به ویژه جنگ افغانستان به عنوان مسأله جاری و مبتلا به اتحادیه اروپا، توافق با دولت ایرلند برای از سرگیری واردات گوشت که سالها پیش به دلیل انتشار جنون گاوی در اروپا متوقف شد و ... اما آنچه در این میان بسیار حائز اهمیت است کشف ظرفیتها و پتانسیلهای جدید منطقهای برای همگرایی و همکارهای بیشتر است. موضوع محاصره غزه و لزوم شکست حصر آن ظرفیتی است که البته کشف آن پیش از اینها رخ داده اما تاکنون به زمینهای عملی و عینی برای همگرایی بدل نشده بود.
از محکومیت ترور «المبحوح»تا شکست حصره غزه
همین چند روز پیش بود که دولت ایرلند از رژیم صهیونیستی خواست تا یکی از دیپلماتهای سفارت تلآویو در دوبلین را از ایرلند فراخواند. اتهام این دیپلمات همکاری آگاهانه در پرونده ترور «محمود عبدالرئوف المبحوح» فرمانده ارشد حماس در «دوبی» است که چند ماه پیش توسط جاسوسان و تروریستهای موساد در هتلی واقع در دوبی به شهادت رسید. میهال مارتین، وزیر خارجه ایرلند نام این دیپلمات صهیونیستی را به دلیل عرفهای دیپلماتیک فاش نکرد اما تصریح کرد که این پرونده و استفاده از گذرنامههای اروپاییان از سوی تلآویو ما را وادار میکند که بگوییم نمایندگی (سفارت) صهیونیستی در ایرلند مسئول سوءاستفاده از گذرنامهها برای ترور «مبحوح» است. ایرلندیها پیش از این هم زخم فساد صهیونیستها در سرزمینشان را خوردهاند. تجارت زنان به ایرلند از سوی رژیم صهیونیستی طی سالهای گذشته به مسألهای جدی برای این کشور بدل شده است. گزارش سالانه وزارت خارجه آمریکا تأکید میکند که رژیم صهیونیستی دومین مرکز تجارت زنان در جهان و قاچاق آنان به سایر کشورهاست. در این گزارش آمده است رژیم صهیونیستی از یکسو با وعده پرستاری از کودکان و تدریس زنان را از روسیه، اوکراین و ژاپن جذب کرده و پس از انتقال آنان به سرزمینهای اشغالی از آنان برای روسپیگری استفاده میکند و از سوی دیگر زنان و دختران کمسن و سال را برای روسپیگری به کشورهای دیگر از جمله ایرلند و انگلیس صادر میکند.
ایرلندیها در سال 2001 و با افزایش بیسابقه آمار مبتلایان به ایدز ناچار شدند به طور جدی راجع به این قضیه بررسی و اقدام کنند.
به هر تقدیر ضدیت با سیاستهای غیرانسانی رژیمصهیونیستی در ایرلند که ناشی از مطالبات شدید مردمی است، مسبوق به سابقه است. زمانی که رژیم صهیونیستی کشتی ایرلندی «راشل کوری» را در آبهای بینالمللی و پیش از رسیدن به نوار غزه به اشغال درآورد این فعالان ضد جنگ ایرلندی بودند که برای اولینبار سفارت رژیم صهیونیستی را در ایرلند به محاصره درآوردند. تعدادی از این فعالان تمام شب در کنار سفارت رژیم صهیونیستی در دوبلین باقی ماندند و همچنان به محاصره این سفارت ادامه دادند.
فعالان ضد جنگ در بیانیهای از دولت این کشور خواستند در پاسخ به حمله نظامیان رژیم صهیونیستی به فعالان صلح تحریمهایی تجاری را علیه رژیم صهیونیستی تحمیل کنند. بلافاصله پس از این رخداد «میهال مارتین»وزیر امور خارجه ایرلند با وجود مخالفت شدید رژیم صهیونیستی از طریق گذرگاه مرزی رفح در مصر وارد غزه شد. وی از مدارس، بیمارستانها و مناطق آسیبدیده این بخش بازدید کرد و از نزدیک در جریان جنایات صهیونیستها قرار گرفت. احزاب مختلف ایرلند هم مارتین را در محکوم کردن اقدامات صهیونیستها همراهی کردند.
بیلی تیمینز، وزیر امور خارجه سایه ایرلند از حزب فاین گیل در بیانیهای گفت: ممانعت مقامات صهیونیستی از حرکت راشلکوری به سمت غزه اقدامی کاملاً غلط و تاسفبار است.
وی از میهال مارتین وزیر امور خارجه جمهوری ایرلند خواست فوراً دخالت کند و از دولت اسراییل بخواهد اتباع این کشور را که در کشتی راشل کوری حضور دارند، هرچه سریعتر به ایرلند بازگرداند. وزیر امور خارجه سایه ایرلند تأکید کرد: ادامه محاصره غزه توسط اسراییل غیرقانونی است و جامعه جهانی باید برای برداشته شدن فوری این محاصره بر اسراییل فشار بیارود.
پرونسیاز دیروسا از نمایندگان حزب کارگر ایرلند در پارلمان اروپا نیز ضمن محکوم کردن اقدام اسراییل در توقیف غیرقانونی کشتی امدادی راشلکوری از دولت ایرلند خواست اقدامات قانونی و حقوقی لازم را علیه اسراییل به عمل آورد.
وی گفت: کشورهای عضو اتحادیه اروپا باید علیه آدمربایی اسراییل در آبهای بینالمللی و ورود غیرقانونی نظامیان به کشتیهای امدادی اقدام کنند. دولت ایرلند نیز باید براساس کنوانسیون ژنو از دادستان کل کشور بخواهد تا پروندهای قضائی را علیه مقامهای اسراییل تشکیل دهد و به دادگاه بفرستد.
این سیاستمدار ایرلندی با اشاره به کشته یا زخمی شدن دهها نفر از امدادگران در جریان حمله هفته گذشته کماندوهای اسراییلی به کشتیهای امدادی غزه، تأکید کرد: اقدامات اخیر اسراییل در نقض قوانین و مقررات بینالمللی به مرحلهای رسیده است که دیگر نمیتوان فقط به محکومیت لفظی بسنده کرد، جامعه جهانی باید اقدام عملی فوری برای توقف اسراییل به عمل آورد.
