حبیب ترکاشوند- «دوباره داریم میشیم عین روزهای بعد از 22بهمن که همه فریاد شکست سردادیم. لحظهای آرام باشید و فحش ندهید و بیحرمتی نکنید. روزهای بعد از 22بهمن هم بعضیها احساس شکست کردند.» جمله فوق یکی از صدها مطلبی است که عناصر وابسته به فتنه سبز در سایت صهیونیستی «بالاترین» آورده بودند.سالگرد هماوردطلبی مردمسالاری دینیروز گذشته اولین سالگرد انتخابات ریاستجمهوری دهم بود؛ انتخاباتی که با مشارکت 85درصدی و حماسه 40میلیونی در یک جمله میتوان گفت هماوردطلبی مردمسالاری نظام اسلامی علیه دموکراسی غرب بود. هماوردی که نه سال گذشته بلکه دهها سال نظام لیبرال دموکراسی نخواهد توانست پاسخ مناسبی به آن بدهد. نظامهایی که شعار حاکمیت مردم برسرنوشت خودشان گوشفلک را کر کرده بود و به قول فوکویاما غایت زندگی بشر قرار بود باشند بهیکباره مقهور نظامی شدند که آن را مصداق دیکتاتوری میشمردند. هرچند این حماسه بهدلیل عدم ظرفیت شکست عدهای زاغهنشین سیاسی، به فتنهای تبدیل شد که هشت ماه نظام را با خود درگیر کرد.سالروز 22خرداد بهانهای برای احیای فتنهپس از راهپیمایی بیمثال 22بهمن که رسماً مرگ فتنه توسط همگی کارشناسان اعلام شد نوروز 89 فرصتی شد تا میرحسین و کروبی دو کاندیدای ناکام و درعین حال متوهم انتخابات طی یک پیام مشترک نوروزی از احزاب اصلاحطلب بخواهند که از وزارت کشور برای راهپیمایی روز 22خرداد کسب مجوز کنند. اینکه چگونه افرادی که دولت را نامشروع میخوانند و طی یکسال گذشته تمام فعالیتهای خود را با قانونشکنی ادامه دادند بهیکباره از درخواست قانونی دم زدند، نیازمند تحلیل عمیق است اما این درخواست پس از قریب دوماه به اجابت رسید و چند مثلاً اصلاحطلب که تمامی اعضای آنها به انگشتان دست نیز نمیرسد به همراه دوحزب منحله مشارکت و مجاهدین درخواست مجوز راهپیمایی مسالمتآمیز کردند.تقابل خاتمی با میرحسین و کروبیبرخلاف روزهای اولیه پس از انتخابات که مجمع روحانیون مبارز همچون یک گروه فاقد تصمیمگیری عنان خود را به دست میرحسین سپرد و تأکید کرد که موسوی را تنها نخواهد گذاشت، اما اینبار ظاهراً شانس با موسوی یار نبود چرا که خاتمی بهعنوان رئیس شورای سیاستگذاری مجمع مخالف این حرکت آنان بود و خواستار تدبیر و حرکت در مسیرهای قانونی برای حفظ جایگاه اصلاحطلبان درنظام بود. دو کاندیدای ناکام انتخابات به همراه اطرافیان آنان تلاش فراوانی کردند که خاتمی را با خود همراه سازند و برای روز 22خرداد به صحنه بیایند اما رئیسدولت اصلاحات از آنجا که حرکت این دو را باعث بروز وضعیت شکننده فعلی اصلاحطلبان میداند، حاضر نشد کمترین همراهی با آنان داشته باشد. حتی شنیده شده خاتمی آنان را تهدید کرده بود درصورتی که کروبی و موسوی بخواهند به راهپیمایی غیرقانونی اصرار ورزند، وی وارد صحنه شده و برخلاف بیانیه آنان، بیانیه صادر خواهد کرد.عقبنشینی کروبی و موسویروز پنجشنبه بیستم خردادماه به یکباره بیانیهای از میرحسین و کروبی منتشر شد که تعجب خیلیها را برانگیخت. دراین بیانیه آمده بود: «اکنون درحالی که 48ساعت بهزمان پیشبینی شده برای راهپیمایی باقی نمانده است باعنایت به گزارش نمایندگان احزاب اصلاحطلب و نیز جهت حفظ جان و مال مردم اعلام میداریم راهپیمایی پیشبینی شده برگزار نخواهد شد.»دلایل عقبنشینیپس از انتشار این بیانیه از سوی کسانی که مدام بر اردوکشی خیابانی و ساختارشکنی برای زیر فشار قرار دادن نظام تأکید داشتند، این سؤال مطرح میشود که این دو چرا به یکباره و برخلاف 180درجهای مواضع چند هفته اخیر خود، راهپیمایی را لغو کردند که در پاسخ آن میتوان دلایل چندی را مطرح کرد: 1- ترس از رسوایی: یکی از سایتهای ضد انقلاب در اینباره مینویسد:«اقدام موسوی و کروبی اقدامی تاکتیکی بود تا اگر روز شنبه تظاهراتی شکل نگرفت، نشود علیه آنها جنگ رسانهای راه انداخت بلکه میشد گفت بدنه به حرف آنها گوش داد و نیامد(!) همانگونه که این سایتهای حامی فتنه نیز اعتراف کردهاند به دلیل ریزش شدید هواداران و از دست دادن پایگاه اجتماعی این دو به این نتیجه رسیدند که پیشدستی کرده و رسوایی غروب روز شنبه را پیشاپیش جبران کنند و با لغو رسمی راهپیمایی تعداد اندک هواداران را به نمایش نگذارند. 2- عقبنشینی تاکتیکی: اما اتاق فکر نشینان لندن جنبش سبز برای حمایت از این دو و عدم مرگ فتنه اینگونه توجیه میکنند که اقدامات کروبی و موسوی عقبنشینی تاکتیکی بود برای مترصد زمان دیگری شدن. اما این سایت پاسخ نداد که اگر سران فتنه نتوانند در سالگرد انتخابات عدهای را به خیابانها بکشند دیگر در چه زمان و چه مکانی خواهند توانست جمعیت حامیان خود را به خیابان بکشند. 3- پی بردن به ناکارایی زورآزمایی خیابانی: اما مسعود بهنود روزنامهنگار مشهور که امروز به تحلیلگر خاص بیبیسی تبدیل شده نظر دیگری درباره عقبنشینی سران فتنه دارد. او میگوید: مدتهاست درباره کارآیی اعتراض خیابانی بحث است. اکثر کسانی که تجربه و مطالعه کافی داشتند معتقدند بودند اعتراضهای خیابانی دیگر کارایی ندارد، چون حکومت نیروهایش را بسیج کرده و هزینه حضور در خیابان را بالا برده است و احساس پیروزی میکند چون سطح خیابان را پاکسازی کرده است. نظر غالب مصلحتاندیشان این است که از اینجا به بعد باید کار خیابانی را تمام شده دانست. بالا گرفتن فحاشیها و عبور از سران فتنه به دنبال انتشار لغو راهپیمایی توسط میرحسین و کروبی، سایتهای ضد انقلاب که این خبر را همچون یک شوک بزرگ برای خود میدانستند نتوانستند ناراحتی خود را از اقدام این دو تن که اکنون دو مهره مناسب برای پیادهکردن سناریوهای موساد و سیا در ایران شدهاند مخفی کنند و آنان را بیعرضه و فاقد قدرت رهبری جنبش برشمردند. این سایتها و رسانهها که تا روز قبل آن این دو را قهرمانان جدید ملی میدانستند با چرخش 180 درجهای به آنان حمله کردند. «کدام یک از حرکات جنبش سبز با مجوز بود که این یکی مجوز بخواهد»، مبادا نگران اتفاقات باشیم و با سخنان موسوی و کروبی در خانهای بمانیم»، «ما شنبه میرویم چه با موسوی و چه بی موسوی عاشورا هم خودمان رفتیم»، «آقایان موسوی و کروبی این دفعه ما شمار رو دعوت میکنیم»، بخشی از تهاجم رسانهای علیه سرانه فتنه در این سایتهاست.