علی البرزی - این روزها درهر کوی و برزن صحبت از اجرای طرح امنیت اجتماعی و حجاب و عفاف در بین مردم و مسئولان مطرح است. در اولین مرحله از اجرای امنیت اجتماعی طرح برخورد با مزاحمین نوامیس و برهم زنندگان نظم اخلاقی جامعه توسط نیروی انتظامی با همکاری سازمانهای دستاندرکار به اجرا درآمده است.
اجرای مرحله اول طرح امنیت اجتماعی و سابقه اجرای چندین ساله این طرح در کشور باعث شده است که این روزها تحلیلها و نظرات مختلفی در رابطه با نحوه اجرای این طرح و بایدها و نبایدهای آن در رسانههای مختلف بیان شود، اما به نظر میرسد با توجه به اهمیت موضوع حجاب و عفاف و امنیت اجتماعی در جامعه و سابقه چند ساله اجرای اینگونه طرحها که به نوعی با عموم افراد جامعه و زندگی افراد سروکار دارد، نقش نخبگان ودانشجویان و موشکافی تأثیرات مؤثر همکاری قشر دانشگاهی کشور در این بین به نوعی مغفول مانده است.
در شرایط کنونی نیاز به عدالت اجتماعی و امنیت روانی و اخلاقی جامعه یکی از ضروریات غیر قابل اجتناب به حساب میآید و به عقیده بسیاری از کارشناسان اجتماعی این موضوع با اجرای طرحهایی در زمینه انضباط و ارتقاء امنیت اجتماعی میسر میشود.
از طرف دیگرهمانطورکههمواره مسئولان نیروی انتظامی به این گفته خود تأکید داشتهاند که اجرای اینگونه طرحها در جامعه بدونهمکاری نخبگان و دانشگاهیان میسر نخواهد بود، این سؤال به وجود میآید که دانشجویان و دانشگاهیان و در حقیقت بخش راهبردی جامعه چگونه میتوانند در اجرای این طرح سهیم باشند؟
برای اجرای طرح امنیت اجتماعی در مرحله اول نیازمند ترسیم یک ادبیات ویژه همانند طرحهای دیگرهستیم.همانطورکه در جامعه ما واژهها و ادبیات اسلامی، ادبیات دفاع مقدس و ادبیات کتابخوانی درجامعه به سطوح خوب و مطلوبی در شرایط کنونی رسیده است، انضباط اجتماعیهم با کمکهمراهی و ترسیم ادبیات خاص خود میتواند در جامعه نهادینه شود.
باید توجه داشت که ترسیم این ادبیات وظیفه نیروی انتظامی و دستگاه قضایی نیست و این نیرو تنها وظیفه اجرای طرحهای مرتبط با امنیت اخلاقی و نظم و انضباط جامعه را به عهده دارد و این دانشجویان، نخبگان و دانشگاهیانهستند که باید با دید جامع خود این ادبیات را ترسیم و جهت نهادینه سازی آن در جامعه کوشش کنند.
چنانچه انضباط اجتماعی را به حس وظیفه شناسی افراد نسبت به جامعه تلقی کنیم، بررسی آثار و پیامدهای آن در زندگی فردی و اجتماعی یک ضرورت اجتناب ناپذیر است و ارائه راههای منطقی و جستوجوی راهکارها و شیوههای علمیتوسط دانشگاهیان برای تحقق این موضوع گام بعدی محسوب میشود.
از سوی دیگر ترغیب جوانان و قشر دانشگاهی به اینگونه مباحث و اظهارنظر در این خصوص زمینه مشارکت اجتماعی آنها را افزایش خواهد داد؛ زیرا عمل به قواعد و مقرراتی که بر خاسته از تفکر و اراده نسل جوان و دانشگاهی کشور باشد، پایبندی و تعهد عمیقتری را به دنبال دارد.
همان طور که رهبر معظم انقلابهمواره در بیاناتشان لزوم توجه ویژه نسبت به انضباط اجتماعی و معنا و مفهوم مسئولیت اجتماعی به شیوههای جذاب و روان برای جوانان به ویژه دانشجویان اشاره داشتهاند، توجه ویژه مسئولان دانشگاهها را به این امر غیرقابل اجتناب میکند.
مسئولان و اساتید دانشگاهها میتوانند ضمن آگاه سازی قشر جوان و تحصیلکرده نسبت به ضرورت نهادینه شدن انضباط اجتماعی، با برگزاری همایشها، تألیف کتب ویژه برای فرهنگ سازی انضباط و مفاهیم اجتماعی نقش به سزایی در این موضوع داشته باشند.
