در روزهای اخیر مسؤولان سیاسی و نظامی آمریکا به رایزنیهای جدید در خاورمیانه دست زدهاند. در این چارچوب جرج میچل نماینده ویژه اوباما در امور بحران فلسطین و خاورمیانه و جوزف بایدن معاون رئیسجمهور آمریکا تلاش و توجه خود را بر بحران فلسطین متمرکز کردهاند که البته اعلام ساخت 1600 واحد مسکونی جدید از سوی رژیم صهیونیستی در بیتالمقدس، مانع اساسی در سر راه این تلاشها ایجاد کرده است اما رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا رایزنیهای خود را بر مهار چالشهای آمریکا در حوزههایی چون افغانستان، عراق، یمن و موضوع هستهای ایران متمرکز کرده است و به همین علت وی پس از دیدار از افغانستان، به دو کشور عربستان و امارات عربی متحده سفر کرد. این دو کشور همانند آمریکا از بانیان و حامیان القاعده و طالبان بودند اما آمریکا پس از واقعه 11 سپتامبر و بخصوص پس از روی کار آمدن دولت اوباما مجبور شده است راه خود را از القاعده و طالبان جدا کند و به سیاست مدیریت دولت بوش و نومحافظهکاران حاکم بر کاخ سفید در قبال تروریسم القاعده تا حدودی پایان دهد که این تغییر رویکرد دولت اوباما دیگر حامیان القاعده و طالبان را نیز برای تعدیل حمایتهای خود تحت فشار قرار داده است. از این دید برخلاف آنچه که منابع غربی سعی میکنند سفر منطقهای گیتس را در جهت رایزنیهای آمریکا برای تشدید تحریمها علیه ایران قلمداد کنند، اما از آنجا که مواضع دولت ریاض و یا ابوظبی در این خصوص، همواره تندتر از مواضع دولت آمریکا بوده است، از این رو به اعتقاد برخی کارشناسان، اهداف واقعی سفر گیتس را به این دو کشور باید در ادامه بده و بستان میان واشنگتن و ریاض – ابوظبی در خصوص تحولات خاورمیانه، افغانستان و پاکستان، به ویژه برای مقابله با القاعده ارزیابی کرد؛ موضوعی که در ظاهر بر اساس آن توافق شده است عربستان در ازای پایان دادن به حمایتهای خود از القاعده و طالبان و استفاده ابزاری از آنها برای پیشبرد مقاصد سیاسی خود؛ از حمایتهای آمریکا برای گرفتن سهم سیاسی برای خود و گروههای سیاسی تحت حمایتش در این مناطق برخوردار شود. در پی این تفاهم بود که آمریکا و عربستان درخصوص انتخابات عراق و یا تحولات سیاسی و امنیتی یمن، رویکردی مشابه اتخاذ کردند و درخصوص تحولات افغانستان نیز از یک سو طرح گفتوگو با طالبان مطرح شد و از سوی دیگر، عملیات نظامی در شهر مرجه افغانستان آغاز گردید. حال که عملیات ناتو و آمریکا در مرجه، با پیشرفت نسبی همراه شده و در یمن، آتش بس برقرار و در عراق نیز انتخابات مجلس برگزار شده است، وزیر دفاع آمریکا برای هماهنگی در قبال تحولات آینده، بهخصوص در قبال نتایج انتخابات عراق، به ریاض و ابوظبی سفر کرد. از این دید سفر گیتس را میتوان نشانهای از دخالتهای جدید آمریکا و عربستان در عراق و روند تشکیل دولت جدید این کشور دانست. آنچه این احتمال را تقویت میکند اظهاراتی بود که ریموند اودیرنو فرمانده نیروهای آمریکایی در عراق و یا کریستوفر هیل سفیر آمریکا در بغداد در خصوص چشمانداز تحولات عراق پس از انتخابات این کشور بیان کردند و از تشدید ناامنیها و یا طولانیتر شدن فرآیند تشکیل دولت جدید عراق خبر دادند که این اظهارات به نوعی از ماهیت سیاست آمریکا در قبال نتایج انتخابات عراق پرده برمیدارد و تبلیغاتی که طی چند روز گذشته از سوی رسانههای غربی و عربی به نفع فهرست العراقیه به رهبری ایاد علاوی صورت گرفته است، اقدامی کاملا برنامهریزی شده و حساب شده بوده است. بر این اساس با توجه به ارتباط معناداری که سفر منطقهای گیتس به تحولات عراق پیدا میکند، ادعای تلاش گیتس برای تشدید تحریمها علیه ایران یک مسئله حاشیهای میباشد با اینحال نباید از این واقعیت نیز غافل شد که آمریکا در چارچوب پروژه ایرانهراسی درصدد بوده و هست که ضمن تشویق کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به خریدهای تسلیحاتی، موافقت این کشورها را برای اجرای طرح دیرینه سپر موشکی خود در خلیج فارس به دست آورد تا از این طریق، آمریکا بتواند سیطره و سلطه نظامی خود را بر این کشور بازگرداند؛ سلطهای که پس از انتقال پایگاههای نظامی آمریکا از عربستان به قطر، رو به کاهش گذاشته بود. طرح سپر موشکی آمریکا در خلیج فارس، پیشینه دیرینه دارد و از زمان بیل کلینتون، رئیسجمهور پیشین آمریکا، در جریان بوده است. با وجود این، کشورهای عربی حوزه خلیج فارس همراهی لازم را با اجرای این طرح نکردهاند و علت آن نگرانی این کشورها از کنترلی است که آمریکا بر امور نظامی و اطلاعاتی آنها پیدا میکند. با اینحال آمریکا به بهانههای مختلف از هر فرصتی که احساس میکند زمینه را برای اجرای سپر موشکی در خلیج فارس فراهم میکند استفاده میکند و سفر اخیر رابرت گیتس به دو کشور امارات عربی متحد و عربستان که چند هفته پس از اعلام مطلب روزنامه نیویورک تایمز درخصوص تصمیم آمریکا برای اجرای سپر موشکی در چهار کشور امارات، عربستان، قطر و بحرین صورت گرفت، از این دید نیز قابل تامل است .
