به اعتقاد ناظران سیاسی برگزاری همایش همبستگی ملی و اسلامی برای آینده فلسطین که با حضور رهبران گروههای مقاومت فلسطینی و لبنانی در تهران در حال برگزاری است، از جهات مختلف حائز اهمیت است. نخست اینکه این همایش در مقطعی برگزار می شود که تحولات سیاسی چند ماه گذشته پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری ایران با سوء استفاده مخالفان و دشمنان ایران و محور مقاومت همراه بود و بنا بر این میتوان انتظار داشت که با برگزاری این اجلاس که در ادامه نشست دمشق صورت میگیرد، برای همیشه به این فرصتطلبیها پایان داده شود و حلقههای مقاومت بیش از پیش به یکدیگر نزدیک و جایگاه منطقهای آن بار دیگر تقویت شود. همین نتیجه را میتوان برای گروههای فلسطینی نیز انتظار داشت. به خصوص آنکه یکی از اهداف این اجلاس تبدیل فلسطین به عنوان محور وحدت در جهان اسلام است و بیتردید در صورتی که خود گروههای فلسطینی در داخل به یک وحدت نظر و گفتمان واحد برسند در آن صورت زمینه برای وحدت و یا حداقل نزدیکی دیدگاههای کشورهای اسلامی به یکدیگر تسهیل و تسریع خواهد شد. به همان میزانی که وحدت برای گروههای فلسطینی داروی شفابخش محسوب میشود برای مخالفان و دشمنان حقوق فلسطین و در رأس آن اسراییل سم مهلک به شمار میرود و به همین علت است که رژیم صهیونیستی اساس سیاست خود را در اشغال فلسطین و تداوم آن، بر ایجاد تفرقه و اختلاف گذاشته است و این همان هدفی بود که این رژیم در اصل از امضای موافقتنامه سازش دنبال کرده و میکند و به همین علت است که به رغم گذشت 18 سال از امضای موافقتنامه اسلو هنوز هیچ پیشرفت اساسی در حل مذاکرات صلح ایجاد نشده است و در واقع مذاکرات سازش فرصت و پوششی را برای ادامه راهبرد اشغال خزنده رژیم صهیونیستی برای تغییر بافت جغرافیایی و جمعیتی کرانه باختری و به خصوص شرق بیتالمقدس و جلوگیری از تشکیل دولت محدود فلسطینی در این مناطق فراهم کرده است. در چنین وضعیتی که رژیم صهیونیستی شمارش معکوس را برای تکمیل سیاستهای اشغالگرانه خود فلسطین و بیتالمقدس آغاز کرده است، کنار گذاشتن اختلافات داخلی در فلسطین و تقویت وحدت میان فلسطینیها به یک امر حیاتی و ضروری تبدیل شده است و خوشبختانه برگزاری همایش تهران در آستانه ولادت حضرت پیامبر (ص) و آغاز هفته وحدت در ایران، فرصتهای استثنایی را در این زمینه فراهم کرده است. تجربه و سیر روند تحولات نشان داده است به هر میزانی که زمینههای نزدیکی و وحدت در داخل محورهای مقاومت و یا میان آنها تقویت شده، به همان میزان پیروزیهای بیشتری نصیب آنها شده است که نمودهای آن را میتوان در جریان انتفاضلههای اول و دوم و یا جنگهای 23 و 22 روزه لبنان و غزه مشاهد کرد که بستر جدیدی را برای شکلگیری خاورمیانه جدید فراهم کرده است. هر چند آمریکا و رژیم صهیونیستی از حدود دو دهه پیش تمام تلش خود را برای شکلگیری خاورمیانه جدید براساس محور مذاکرات سازش و یا تشکیل خاورمیانه بزرگ با محور ایجاد تفرقه و تجربه کشورهای منطقه بسیج کرده بودند اما این تلاشها با شکست مذاکرات سازش و شکست در جنگهای 23 و 22 روزه کاملاً به حاشیه رانده شدهاند و در چنین فضایی که آمریکا و رژیم صهیونیستی در ناکامیها و طرحهای شکست خورده خود دست میزنند، محور مقاومت به عنوان پیروز میدان تحولات کشمکشهای چند سال اخیر برای تشکیل خاورمیانه جدید براساس اشتراک فرهنگی و دینی و بومی تلاش میکند. از این لحاظ میتوان نقطه اشتراکی را بین سفر اخیر رئیسجمهور به دمشق و برگزاری اجلاسی مشترک با رهبران گروههای مقاومت و اجلاس جاری تهران مشاهد کرد. علاوه بر اینها این سفر پیام وحدت را برای دولت و ملتهای منطقه به همراه داشت. از این دید در حال حاضر ایران و سوریه به عنوان لنگرگاه ثبات و امینت در منطقه عمل میکنند و با پیوستن دیگر کشورهای منطقه شامل عراق، ترکیه و قطر به این مجموعه میتوان چشمانداز روشن و امید بخشی را برای تقویت فرآیند همگرایی و فاصلهگیری از رویکردهای واگرایانه که مبنای سیاست دولتهای فرامنطقهای و همپیمانان عربی و اسراییلی آنها در منطقه است، تصور کرد.
