
علی رضایی - سخنان روشنگرانه روز یکشنبه رهبر معظم انقلاب در میان هزاران نفر از طلاب، روحانیون و فضلا، فضای غبارآلود ناشی از حوادث اخیر را به خوبی روشن ساخت. یکی از مهمترین مباحثی که رهبر انقلاب در این دیدار مطرح کردند، «قانونشکنی» و ادعای دروغ بودن خط امام (ره) از سوی سران فتنه بود.
ایشان به صراحت فرمودند: «عدهای با شعار طرفداری از قانون، عمل خلاف قانون انجام میدهند، این عده شعار طرفداری از امام (ره) میدهند، اما کاری میکنند که نسبت به امام (ره) چنین گناه بزرگی انجام شود.» اگرچه این سخنان حجت را بر همگان تمام کرد و مرز میان حق و باطل را ترسیم نمود، اما بعید نیست که هنوز عدهای خود را به خواب بزنند و قصد بیداری نداشته باشند.
به هر حال همانطور که رهبر معظم انقلاب فرمودهاند، جذب حداکثری و دفع حداقلی مدنظر است. بنابراین اگر عدهای اصرار بر فاصله گرفتن از نظام و طرد شدن نداشته باشند، مسیر بازگشت آنان به خط راستین امام (ره) و قانونگرایی باز است. در این راستا برای کمک به شناخت این برادران سابق از امام (ره) و قانون، در ادامه به مواردی اشاره میشود که هر چند همه خوانندگان از آنها مطلعاند و حتی کسی که یک بار به جلد صحیفه نور و یا قانون اساسی نیمنگاهی انداخته باشد، موارد ذیل را به تکرار میخواند اما این تکرار شاید در قالب امر به معروف و نهی از منکر برای برخی از یاران دیروز انقلاب لازم باشد تا هر چه سریعتر به هوش و حواس آیند و از این خواب نمایشی بیدار شوند.
1 ـ مهمترین شاخص و محور عمل و رفتار امام خمینی(ره) دلدادگی به خدا و دین اسلام بود. بر این اساس شکی نیست که شعار «جمهوری ایرانی» چه پایه و مبنایی را دنبال میکند؛ پایهای که همواره امام (ره) با آن مخالف بود یعنی جدایی دین از سیاست و ترویج سکولاریسم در جامعه و اجرای برنامهها.
2 ـ دومین شاخص حرکت امام (ره) مسأله ولایت فقیه بود. اگر امروز برخی با رهبر معظم انقلاب که ولی فقیه و نایب امام زمان (عج) است همراه نیستند و در مقابل ایشان زاویه گرفتهاند، پس لااقل باید ولی فقیه جدید خود را معرفی کنند تا عدهای تصور نکنند برخلاف اندیشههای حضرت امام (ره) قدم بر میدارند!
البته در این معارفه باید مراقب باشند تا همانی که امام راحل وی را سادهلوح نامید در منصب راهبری ننشیند.
3 ـ استکبارستیزی را میتوان به عنوان سومین مبنای حرکت امام (ره) دانست. هدفی که در راستای آن روز جهانی قدس به راه افتاد و شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل بلندتر از هر روز دیگری در این جمعه آخر ماه مبارک رمضان طنینانداز میشود. ولی امسال با فضایی که برخی از سران فتنه ایجاد کردند، شعار کاملاً صهیونیستی «نه غزه، نه لبنان» از سوی عده قلیلی عنوان شد. 13 آبان و 16 آذر نیز این قبیل شعارها در کنار حذف «مرگ بر آمریکا» از سوی همان افراد مطرح شد.
4 ـ امام خمینی(ره) همواره حمایت راستین از مردم و پیشرفت جامعه را در برنامههای خود مدنظر داشتند و به این مورد اهمیت ویژه میدادند.
اما نباید به راحتی فراموش کرد نتایج فتنه اخیر را حمایت بیسابقهای که از مردم شد تا حدی که خون این مردم بیگناه را بر زمین ریختند و اموال عمومی را به آتش کشیدند و هزینه و خسارت میلیاردی بر این ملت و نظام تحمیل کردند.
قطعاً اگر این حمایتهای بیسابقه از مردم تا چهار سال دیگر و انتخابات جدید ریاست جمهوری ادامه یابد، پیشرفتهای دیگری را از همین دست خواهیم داشت.
5 ـ تلاش امام (ره) همواره در حفظ وحدت ملی و الفت و صمیمیت بین مردم بود. همان تلاشی که امروز ضد آن را با دوقطبی کردن مردم در عرصه جامعه به وضوح میبینیم. اقدام ناشیانه و جاهلانهای که قبل از آغاز رسمی تبلیغات برای انتخاب رئیس جمهور دهم با رنگ سبز و پخش روبان سبز بین مردم صورت گرفت، سبز را در مقابل غیر سبز قرار داد و حرفش یک کلام بود: یا با مایید، یا بر مایید. رقابت صمیمانه به تقابل و درگیری انجامید و تنشها به حدی رسید که اگر کسی در محفلی، مخالف آنها فکر میکرد، حق اظهار نظر نداشت. به هر حال طبیعت فتنه همین است. امید که خالقان این وحدت فتنهآفرین بیش از این به ایجاد اینگونه صمیمیتهای غیرصمیمانه فکر نکنند و از رؤیای شیرین ریاست و قدرت بیدار شوند.
قطعاً خوانندگان عزیز به این موارد، نمونههای فراوانی را میتوانند اضافه کنند و در خصوص قانونمداری نیز مواردی را ارائه دهند. از جمله آنکه محور وحدت و اتصال اصول قانون اساسی چهار اصل اسلام، ولایت فقیه، جمهوریت نظام و مذهب اسلام است؛ مواردی که با مراجعه کوتاه به فصل اول قانون اساسی و حتی اصل اول این کتاب میتوان به آنها رسید.
ولی چطور میشود افرادی که در زمان تدوین این قوانین و بازنگری قانون اساسی، در رأس امور بودهاند، امروز قوانین را فراموش کردهاند؟ آیا خود را به فراموشی زدهاند؟ اگر بیدارند و ادعای خط امامی و قانونمداری میکنند، چرا با حرکاتی که بعد از انتخابات از سوی برخی هوادارا نشان رخ داد و در پنج مورد فوق اشارهای خلاصه به آنها شد، هیچ واکنشی نشان نداده و نمیدهند؟
نه تنها واکنش محکمی نشان نمیدهند بلکه مقتدرانه به اکثریت ملت که همراه امام (ره) و رهبری قدم برمیدارند، دهنکجی کرده و بیانیه و نامه صادر میکنند و به انکار و توجیه حوادث شوم و وقایع شنیع میپردازند.
آیا بهتر نیست پیش از آنکه دفع خود از این نظام و ملت را نظارهگر باشند، جذب خط امام (ره) و قانونگرایی شوند؟