سینا تکاور- مجمع روحانیون مبارز در حالی درخواست برگزاری راهپیمایی برای نشان دادن دلبستگی همگان به راه امام (ره) و تجلیل از یاد و نام او دارد که سابقه اقدامات این تشکل نشان دهنده اقدامات فرا قانونی رهبران آن در حمایت از تجمعات غیرقانونی پس از انتخابات دارد. تجمعاتی که نقش بسیار پر رنگ فعالان این تشکل در برگزاری و هدایت این فعالیتهای غیر قانونی بسیار پررنگ است. پس از هتک حرمت جمعی از حامیان کاندیدای شکست خورده انتخابات در روز 16 آذر به ساحت مقدس امام خمینی(ره) و واکنشهای تند مردم انقلابی به این اقدام شنیع برخی دانشجو نماها و در کنار آن بروز برخی تبعات ناشی از این حرکت برای جماعت اصلاحطلب و ریزش شدید حامیان این طیف، مجمع روحانیون مبارز (به عنوان یکی از مهمترین تشکلهای اصلاحطلبان)، را بر آن داشت تا با انتشار یک بیانیه 10 خطی در سایت وابسته به خود، این اهانت را به صورت ضمنی محکوم کند. در بخش پایانی این بیانیه که طبق معمول گذشته جریان اصلاحطلبی را به حضرت امام(ره) متصل کرده، آمده است: «مجمع روحانیون مبارز که افتخار بزرگش اقتدا به امام خمینی(ره) و دفاع از راه و آرمانهای اوست و همواره بر اصلاح امور با تکیه بر معیارها و ارزشهای مورد نظر امام که در قانون اساسی مصوب ملت نیز منعکس است تأکید داشته و دارد، درخواست یک راهپیمایی با شکوه برای نشان دادن دلبستگی همگان به راه امام و تجلیل از یاد و نام او را دارد ودر این باب اقدام رسمی و مکاتبه با مسؤولان ذی ربط را به عمل میآورد و نتیجه را به استحضار ملت شریف خواهد رساند.» در کنار این، لحظاتی پس از انتشار این مطلب در سایت مجمع روحانیون مبارز، نامهای در سایت این تشکل منتشر که در آن از فرماندار تهران خواسته شده است تا «به منظور محکوم نمودن اقدام اهانتآمیز به ساحت مقدس امام خمینی(ره) و اعلام وفاداری به راه و آرمانهای بلند و جاودانه آن حضرت، راهپیمایی عمومی در تهران برگزار کند.» تمامی این اقدامات در حالی از سوی مجمع روحانیون مبارز صورت گرفته است که 5 روز از اهانت به ساحت امام(ره) میگذشت و ملت انقلابی به صورت خودجوش تجمعات مختلف اعتراضی برگزار کرده بودند و در حقیقت همین ابراز انزجارها از هتک حرمتکنندگان به ساحت بنیانگذار کبیر انقلاب باعث شد که هدایتکنندگان تجمعات غیرقانونی در وقایع پس از انتخابات، به نوعی خود را از این بازی خودساخته کنار بکشند. تندروها در مجمع روحانیون مبارزنگاهی به ساختار و اعضای مجمع روحانیون مبارز بیانگر این واقعیت است که برخی از اعضای این مجمع که حمایت بی حد و حصری از میرحسین موسوی در انتخابات داشتند، جزو تندروترین و رادیکال ترین عناصر جبهه اصلاحات هستند. این عناصر تندرو، همنوا با ساز دشمن که این چند ماهه بسیار کوک مینوازد، بر طبل تو خالی تقلب کوبیدند و حامی برگزار چندین تجمع غیر قانونی بودند و حتی در روز 30 خرداد (روزی که منافقین وارد فاز مسلحانه علیه جمهوری اسلامی شدند) بانی برگزاری یک تجمع غیرقانونی در تهران شدند. تجمعی که پس از بیانات رهبر معظم انقلاب در نماز جمعه 29 خرداد و تأیید سلامت انتخابات از سوی ایشان و دعوتشان به آرامش هیچکس آن را پیشبینی نمیکرد، چراکه مجمع روحانیون مبارز با انتشار بیانیهای و بدون کسب مجوز از مراجع ذیصلاح و قانونی مردم را به راهپیمایی اعتراضی در روز 30 خرداد فراخوانده بود و عملاً در مسیر تنش و افزایش اصطکاک در آن موقع حساس گام برداشت. البته مجمع روحانیون در ساعت 13:59 روز 30 خرداد اعلام کرد که مجوز لازم برای برگزاری این راهپیمایی را کسب نکرده و این تجمع برگزار نمیشود اما این بیانیه نوشدارویی بود پس از مرگ سهراب. . . چراکه در زمان انتشار این خبر اغتشاشگران به خیابانها آمده بودند و عملا با انتشار این مطلب امکان جلوگیری از برگزاری این تجمع غیرقانونی وجود نداشت. البته اگر این بیانیه برای حامیان آنها آب نشد برای خود مجمع نانی به همراه داشت چراکه با انتشار این بیانیه عملاً خود را از زیر بار مسؤولیت برگزاری این تجمع قانونی کنار کشید. هرچند برای همیشه ننگ برگزاری راهپیمایی غیرقانونی در سالگرد خروج رسمی سازمان منافقین بر نظام (30 خرداد 60) بر پیشانی این مجمع باقی ماند. 6 ماه اهانتها را ندیدندراهپیمایی غیرقانونی 30 خرداد پایان کار مجمع روحانیون مبارز بود. چراکه پس از اغتشاشات این روز که بانی اصلی آن تشکل تندرو اصلاحطلب بود، عده زیادی به این نتیجه رسیدند که باید مجوز فعالیت این مجمع باطل و از فعالیتهای آنها جلوگیری شود. انتقادات سخت مردم از مجمع روحانیون باعث شد که آنها 6 ماه تمام سکوت کنند (غیر از موضعگیری به نفع موسویخوئینی دبیرکل این مجمع) و در تمام مدت این 6 ماه از تیر تا آذر که کشور در تب وقایع پس از انتخابات، حالتی ناخوش به خود گرفته بود، هیچ موضع گیری در قبال محکومیت این رفتارها نکنند و در حقیقت با سکوت خود نیز حامی این وقایع باشند؛ وقایعی که حاصل دسترنج و برنامهریزی دوستان این مجمع بود. 6 ماهی که به انواع و ابزار مختلف توهینهای بیسابقهای به نظام، انقلاب و دستاوردهای آن شد. نظام و انقلابی که همگی برآمده از خواست خمینی کبیر و مردم حامی این رهبر تاریخساز جهان بودند. حتی سردادن شعارهای التقاطی در روز قدس، 13 آبان و 16 آذر که در تمامی آنها حامیان جریان فتنه خواستار حذف اسلام از جمهوریت ایران شده بودند و در کنار آن طرح فرقهای به نام دین سبز که همجنسبازان را در پناه خود گرفته بودند نیز نتوانست آقایان مجمع روحانیون را از خواب بیدار کند. چراکه بیدار کردن کسی که خود را به خواب زده است بسیار سخت است. بنابراین با نگاهی به تمامی این صحنهآراییها قابل پیشبینی است که مجمع روحانیون با دادن درخواست برگزاری راهپیمایی برای حمایت از امام(ره) قصد به حاشیه بردن اصل قضایای روی داده در طول 6 ماه اخیر را داشته و از طرف دیگر با تحت پوشش قانون قرار دادن این اقدامات قصد دارند، فعالیتهای غیر قانونی خود را بازهم ادامه دهند. چراکه اگر این تشکل از کار خود پشیمان شده بود بسیار قبلتر و زمان اهانت به رهبر معظم انقلاب، اقدام به دادن بیانیه و محکوم کردن این وقایع میکرد.