اجلاس کپنهاگ در حالی از روز شانزدهم آذر به منظور جلوگیری از تغییرات آب و هوایی آغاز شده است که توافق نهایی در این اجلاس به دلیل اختلافات کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه دور از ذهن به نظر میرسد.
سی ان ان در این باره نوشت: نشانههایی از شکلگیری یک توافقنامه چند میلیارد دلاری در اجلاس کپنهاگ برای کاهش قابل ملاحظه گازهای گلخانهای در 40 سال آینده مشاهده میشود.
اما در کل به دلیل وجود اختلافات زیاد در داخل و خارج اجلاس بسیار بعید است که به نتیجه مشخص برسد.
بنابراین گزارش مذاکرات با توزیع پیش نویس توافقنامهای که قرار است به امضای سران کشورهای شرکت کننده در اجلاس برسد، ادامه دارد. اما این پیشنویس اصلاً کامل نیست و گزینههای ارائه شده در پیش نویس به گونهای است که توافق نهایی را دشوار می کند یا اینکه اگر توافقی هم صورت بگیرد، بسیار ضعیف خواهد بود.
براساس این پیش نویس تا سال 2050 میزان نشر آلایندهها باید تا 95 درصد کاهش یابد. اما همان گونه که اشاره شد نقصهای زیادی در این پیش نویس وجود دارد که اختصاص نیافتن کمکهای مالی کشورهای ثروتمند و توسعه یافته به کشورهای ضعیف و در حال توسعه،تنها یک از نمونه از آن است.
این در حالی است که کشورهای در حال توسعه تأکید دارند از آنجایی که بخش زیادی از گازهای گلخانهای از سوی کشورهای غنی تولید میشود بنابراین بار اصلی کاهش آلودگی نیز باید بر دوش آنها باشد.
نماینده سودان که رئیس گروه 77 و نماینده 130 کشور در حال توسعه است که چین هم عضو آن است، طی سخنانی با امپریالیستی خواندن پیش نویس اجلاس کپنهاگ تأکید کرد که کشورهای فقیر برای اجرای برنامههای تغییرات آب و هوایی در آینده نیازمند کمک کشورهای غنی هستند.
در واقع این پیش نویس کشورهای در حال توسعه را مجبور به کاهش انتشار گازهای گلخانهای کرده است این در حالی است که آمریکا و ژاپن بیش از کشورهای در حال توسعه به انتشار کربن سهم دارند.
این درحالی است که باراک اوباما، رئیسجمهور آمریکا که قرار است در بخش سران اجلاس کپنهاگ شرکت کند، تغییرات جوی را یک داستان علمی – تخیلی خواند و تأکید کرد که بنا به سیاست کشورش میتواند معاهده پیش رو را بپذیرد یا رد کند.
تاداسترن، مذ اکره کننده ارشد آمریکایی شرکت کننده در اجلاس نیز به مفاد اصلی پیشنویس رسمی طرح پیشنهادی مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل در کپنهاگ اعتراض و اعلام کرد پیشنهادهایی مربوط به کنترل انتشار گازهای کربنی «نامتعادل» است.
محورهای طرح بلندپروازانه سازمان ملل
1- وظیفه اصلی کمک به کاهش گرمایش زمین را به عهده کشورهای صنعتی میگذارد: البته این طرح به صراحت اشاره نمیکند که کشورهای توسعه یافته چه میزان برای کاستن از گرمایش زمین باید هزینه کنند ولی راهکارهایی را برای کشورهای توسعه یافته و اقتصادهای بزرگ در حال ظهور وطایفی را مشخص کرده تا از انتشار گاز کربن جلوگیری کنند و به این ترتیب وظیفه اصلی را به گردن آنها گذاشته است.
2- طبق طرح سازمان ملل کشورهای صنعتی باید به طور جمعی تا سال 2020 بین 20 تا 45 درصد از گازهای گلخانهای خود بکاهند در حالی که کشورهای در حال توسعه طی همین دوره 15 تا 30 درصد از گازهای گلخانهای خود میکاهند. در مجموع هر دو دسته از کشورها تا سال 2050 بین 50 تا 95 درصد از گازهای گلخانهای میکاهند.
در طرح پیشنویس دوم از سوی کشورهای در حال توسعه چین به علت موضعگیریهای آمریکا در اجلاس کپنهاگ به شدت از این کشور انتقاد کرده و حتی به همراه برخی از اعضای گروه 77 و کشورهای در حال توسعه در اعتراض به طرح پیشنویس دانمارک که میزبان این نشست به نفع کشورهای ثروتمند است، درحال نگارش طرح و پیشنویس دیگری هستند که به نظر میرسد مناسب حال کشورهای نوظهور اقتصادی باشد.
شبکه تلویزیونی فرانس بیست و چهار اعلام کرد: اقدام برای نگارش طرحی دیگر در این نشست، پاسخ کشورهای نوظهور اقتصادی به کشورهایی است که طرح پیشنویس موسوم به طرح دانمارک را که تنشهای فراوانی را ایجاد کرده است نوشتهاند.
بنابراین گزارش طرح دوم را نمایندگان چین، برزیل، هند، آفریقای جنوبی و سودان نوشتهاند و احتمالاً خواستار اهداف بسیار بلندپروازانهتری خواهد بود. یعنی اینکه در این طرح از کشورهای ثروتمند خواسته خواهد شد ارقام و اهداف مشخصی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای اعلام کنند. از سوی دیگر از این کشورهای خواسته خواهد شد منابع مالی برای کمک به کشورهای کمتر پیشرفته برای تطابق دادن خود با مبارزه با پدیده گرم شدن آب و هوا تأمین کنند.
عواقب گرمایش زمین
در همین حال «لومومبا استانیس لادیاپین» نماینده سودان و رئیس گروه 77 در واکنش به عملکرد خودخواهانه کشورهای غربی که طرح دانمارکی را دنبال میکنند، تأکید کرد: هزینه شکست کنفرانس کپنهاگ گرمتر شدن زمین است.
در واقع گرم شدن زمین دارای عوارض خطرناکی است.
افزایش سطح آب دریاها، بارانهای شدید، افزایش شدید توفانها و افزایش آتشسوزی در جنگلها، تنها بخشی از عواقب گرمایش زمین است. مناطق ساحلی مانند نیویورک به شدت آسیبپذیر خواهند بود.
توریسم در مناطقی مانند کارولینای شمالی به شدت آسیب خواهد دید. الگوی مصرف انرژی به شدت تغییر خواهد کرد و میزان نیاز به انرژی به شدت بیشتر از آن چیزی خواهد بود که الان شاهد آن هستیم.
گرمایش زمین ممکن است در نقاطی از جهان باعث مهاجرتهای دستهجمعی شود و کاهش میزان دسترسی به آب آشامیدنی به همراه مسأله مهاجرت درگیریها را افزایش خواهد داد.
تظاهرات خیابانی علیه کپنهاگ
به همراه شروع اجلاس کپنهاگ معترضان به آن نیز به خیابانها ریخته و در ادامه شعارهای تند علیه این اجلاس با مأموران پلیس دانمارک درگیر شدهاند. تظاهرات مردمی که قبل از شروع به کار اجلاس آغاز شده بود دیروز نیز به دعوت یک جنبش مخالف جهانیسازی ادامه پیدا کرد که پلیس 35 نفر از معترضان را دستگیر کرد.
خبرگزاری فرانسه نوشت: معترضان که به نشانه درخواست برای دستیابی به توافقنامهای مستحکم و الزامآور در کنفرانس تغییرات آب و هوایی کپنهاگ، بندهای کفش به رنگ آبی آسمانی بسته بودند، در شهرهای مختلف دانمارک تظاهرات کردند.
این اعتراض به صورت جهانی بوده و از کابل گرفته تا نواحی قطبی و با شرکت چهرههای مختلف از جمله ازموند توتو برنده جایزه صلح نوبل برگزار شد.
همچنین قرار است حدود هشتاد هزار فعال طرفدار محیط زیست از کشورهای مختلف در کپنهاگ، پایتخت دانمارک به منظور تشکیل زنجیرهای شش کیلومتری تا محل برگزاری اجلاس بینالمللی تغییرات آب و هوایی جمع شوند.
