بازیگر نمایش آیینی «تنها نمی‌توانم»، با اشاره به پیوند سه برهه تاریخی در این اثر گفت: این نمایش با روایت ماجرای موسی و هارون و سامری آغاز می‌شود و در ادامه، به ماجرای پطرس و پولس و حوادث صدر اسلام می‌رسد؛ روایتی که حاصل مطالعات و پژوهش‌های اعضای گروه فرهنگی‌هنری مصباح است.
محمدعلی رضای رعیت، از بازیگران نمایش «تنها نمی‌توانم» و اعضای گروه فرهنگی‌هنری مصباح، درباره شکل‌گیری و روند فعالیت این گروه به فارس گفت: فعالیت ما برای اجرای نمایش‌هایی با موضوع حضرت زهرا (س) از دوران نوجوانی آغاز شد. در نخستین تجربه، نمایش «حدیث درد» را روی صحنه بردیم. آن زمان نوجوان بودیم و اجرای نمایش با دشواری‌های زیادی همراه بود؛ از صدای کودکانه بازیگران گرفته تا مشکلات مربوط به گریم و ناآشنایی نسبی ما با اصول بازیگری و اجرای نمایش. او افزود: در آن دوران، بیش از آنکه به این فعالیت به چشم یک اجرای نمایشی حرفه‌ای نگاه کنیم، آن را نوعی مجلس روضه و مراسم عزاداری برای حضرت زهرا (س) می‌دانستیم. با وجود همه محدودیت‌ها، تأثیرگذاری این اجرا‌ها را احساس می‌کردیم. البته امروز هم معتقدم هنوز تا ارائه یک اثر بی‌نقص فاصله داریم، اما تجربه و مسیری که طی کرده‌ایم، به رشد و پیشرفت گروه کمک کرده است.
این بازیگر با اشاره به روند توسعه فعالیت‌های گروه مصباح بیان کرد: پس از مدتی، این پرسش برای ما مطرح شد که فعالیت خود را در همان سطح اجرا‌های مسجدی ادامه دهیم یا برای گسترش آن برنامه‌ریزی کنیم. با توجه به اینکه به‌تدریج دوستان و علاقه‌مندان بسیاری، از نوجوانان تا بزرگسالان، به گروه پیوستند، تصمیم گرفتیم فعالیت‌هایمان را توسعه دهیم. در ادامه، پس از اجرای نمایش «حدیث درد»، به سراغ نمایش «تردید» رفتیم و امسال نیز نمایش «تنها نمی‌توانم» را برای اجرا آماده کرده‌ایم.
رضای رعیت درباره تفاوت‌های نسخه جدید نمایش «تنها نمی‌توانم» با آثار پیشین گروه توضیح داد: در نسخه جدید، برخی جزئیات و بخش‌های داستانی تغییر کرده‌اند، اما قسمت‌هایی که با هویت و ماهیت اعتقادی و روضه‌محور گروه پیوندی جدایی‌ناپذیر داشتند، حفظ شده‌اند. با این حال، سیر کلی داستان تفاوت اساسی کرده است. برای مثال، در آثار قبلی اشاره‌ای به حوادث تاریخی پیش از صدر اسلام نداشتیم، اما در نمایش «تنها نمی‌توانم» تلاش کرده‌ایم سه برهه تاریخی را به یکدیگر پیوند دهیم.
او ادامه داد: این پیوند حاصل مطالعات و پژوهش‌های نویسندگان و اعضای گروه در طول این مدت است. در جریان این مطالعات به این موضوع توجه کردیم که برخی اتفاقات تاریخی در دوره‌های مختلف تکرار می‌شوند و می‌توان از این تکرار برای انتقال مفاهیم عمیق‌تر استفاده کرد. بر همین اساس، در نمایش «تنها نمی‌توانم» به ماجرای موسی و هارون و سامری پرداخته‌ایم و سپس آن را به ماجرای پطرس و پولس و در ادامه به حوادث صدر اسلام پیوند زده‌ایم. به اعتقاد من، این رویکرد از نظر محتوایی و فکری بسیار سازنده و قابل تأمل است.
این بازیگر در پایان، درباره نقش خود در این نمایش گفت: من در نمایش «تنها نمی‌توانم» نقش سامری را ایفا می‌کنم. از ابتدا بازیگر حرفه‌ای نبودم و حتی امروز هم خودم را بازیگر نمی‌دانم. با این حال، در طول سال‌های فعالیت گروه، تمام تلاشم را به کار گرفته‌ام تا هر اندازه که می‌توانم در اجرای آثار مشارکت داشته باشم و برای پیشبرد این مسیر تلاش کنم.
نمایش آیینی «تنها نمی‌توانم» به نویسندگی گروه هنری مصباح و کارگردانی امیرعلی پریز، در ادامه برگزاری رویداد «هشت روایت یک داغ»، از ۱۲ تا ۱۷ آبان‌ماه در تالار سوره حوزه هنری روی صحنه رفت.
