در ادامه رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا، گل‌گهر سیرجان، تنها نماینده ایران در سطح ۲ لیگ قهرمانان آسیا، بعد از یک باخت و یک تساوی، در سومین دیدار برابر آرکاداغ ترکمنستان صف‌آرایی می‌کند. دیداری که باید دید می‌تواند با نخستین برد آسیایی گل‌گهر همراه باشد یا اینکه شاگردان سیدمهدی رحمتی مثل مردان نکونام در تراکتور همچنان روی دور ناکامی خواهند ماند.
گل‌گهر سیرجان، تنها نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا (سطح ۲)، عصر امروز (ساعت ۱۷:۱۵) برابر آرکاداغ ترکمنستان به میدان می‌رود. تیمی که با کسب سه امتیاز از دو بازی اخیر و به واسطه تفاضل گل کمتر نسبت به المحرق بحرین در رده سوم جدول جای دارد؛ یک پله بالاتر از شاگردان مهدی رحمتی که با کسب تنها یک امتیاز از تساوی مقابل الجزیره امارات و باخت مقابل المحرق بحرین در قعر جدول گروه B قرار دارد.
برای گل‌گهر بازی با آرکاداغ فرصتی است طلایی برای جبران ناکامی‌های گذشته و ایجاد امید برای بازگشت دوباره به مسیر. البته آرکاداغ تیمی نیست که بتوان آن را ساده انگاشت. این تیم فصل گذشته از مرحله گروهی رقابت‌های آسیایی عبور کرد و در یک‌هشتم نهایی برابر النصر متحمل شکست شد. آرکاداغ، این فصل نیز با عبور از سد گوا هند به مرحله گروهی راه یافت. تیمی که نشان داده در بازی‌های مستقیم و استفاده از موقعیت‌ها، ظرفیت رقابت دارد. با وجود این گل‌گهر باید مراقب باشد که برای رسیدن به گل، فاصله خطوط خود را بیش از اندازه افزایش ندهد، چراکه آرکاداغ در بازی‌های قبلی نشان داده می‌تواند از فضا‌های ایجادشده پشت مدافعان و اشتباهات آنها جهت گلزنی استفاده کند. به همین دلیل باید تعادل لازم میان فشار هجومی و پوشش فضا‌های پشت خط دفاعی ایجاد کند تا بتواند ضمن حمله از دروازه خودی نیز محافظت کند.
عقب‌گرد سرخپوشان تبریزی
در لیگ نخبگان، تراکتور این فرصت را داشت که در بازی با العین به مسیر رقابت‌های آسیایی بازگردد، اما سرخپوشان تبریزی در شبی سه امتیاز بازی با العین را واگذار کردند که البته پس از عقب افتادن از میزبان توانستند به بازی برگردند. ضعف در مدیریت بازی توسط شاگردان نکونام، اما باعث شد العین بار دیگر از فضای آشفته دفاع حریف برای گلزنی استفاده کند.
بازی از همان نیمه نخست برای تراکتور سخت شد، درست بعد از توپی که وارد دروازه پارسا جعفری شد. گلی که علاوه بر برهم زدن تعادل بازی به العین اجازه داد با آرامش خاطر بیشتری اهداف تاکتیکی خود را در زمین بازی پیاده کند. البته العین قبل از به ثمر رساندن گل برتری بازی، برتری نسبی خود در گردش توپ و استفاده از فضا‌های اطراف محوطه جریمه تراکتور را به نمایش گذاشته بود. تراکتور، اما برای رسیدن به دروازه حریف بیشتر روی شوت‌های بیرون محوطه و تک‌موقعیت‌های فردی حساب باز کرده بود. سرخپوشان در آغاز نیمه دوم چهره‌ای متفاوت از خود به نمایش گذاشتند، به‌طوری‌که با ایجاد فشار بیشتر روی دروازه حریف توانستند گل خورده را جبران کنند، اما بعد از گل مساوی، هیچ برنامه‌ای برای مدیریت بازی نداشتند.
مشکل تراکتور دقیقاً همین مسئله بود؛ اینکه نتوانست بعد از به ثمر رساندن گل مساوی، ابتکار عمل میزبان را مهار کند و مدیریت بازی را به دست بگیرد. همین مسئله باعث شد العین با ارسال‌ها و تحرک مهاجمان در محوطه جریمه تراکتور، خط دفاع این تیم را تحت فشار بگذارد و دست‌آخر نیز به آنچه که دنبالش بود، برسد. تراکتور در پایان بازی نیز تلاش زیادی کرد برای تغییر دوباره نتیجه، اما حملاتش به اندازه کافی پیوسته و مؤثر نبود.
این بازی برای تراکتور صرفاً روایت یک گل دیرهنگام و دومین شکست در لیگ نخبگان نبود، بلکه تجربه‌ای تلخ بود از اینکه یک تیم می‌تواند بعد از استراحت در بین دو نیمه بار دیگر به جریان مسابقه برگردد، اما اگر نتواند توازن لازم بین دفاع و حمله ایجاد کند، با وجود تلاش نمی‌تواند به نتیجه‌ای که باید دست یابد.
