سه همسایه که دیروز نمایندگان خود را به ایران فرستادند، تابلوی تسلیم ترامپ (و کل جهان) را آوردند! چرا؟ خواهم گفت ولی مقدمتاً یادآور باید شد که کل جهان (نه‌فقط امریکا و اسرائیل) در ساعت صفر حمله در نهم اسفند پذیرفته بودند که جنگ آغاز شود و کار ایران برای همیشه یکسره شود. حتی متحدان اسمی و رسمی ایران نیز این جنگ را «واقعیت جهان» می‌پنداشتند که خواهی‌نخواهی رخ خواهد داد! یکسره یعنی چی؟ یعنی اول، تجزیه به هفت کشور کوچک قومیتی؛ سپس، نابودی نظامی کامل مثل لیبی، سوریه و عراق؛ و آنگاه، غارت منابع نفت و گاز و معادن، به‌گونه‌ای که همان هفت بخش تجزیه‌شده هم امکان رشد نداشته باشند.
این تخیل من و امثال من است؟! هرگز! به‌قدر یک کتاب ضخیم فقط از آنتن چند شبکه فارسی‌زبان که در طول جنگ با هیجان همین‌ها را می‌گفتند مطلب روی سیستم ذخیره دارم!
اگر این رسانه‌ها چنین ادعایی نداشتند، چه؟ فرقی نمی‌کند! این حرف‌ها را بار‌ها رئیس‌جمهور امریکا و نخست‌وزیر اسرائیل در همان روز‌های جنگ گفتند.
اگر این دو هم نمی‌گفتند، چه؟ باز هم همان! چون به حجم جنگ و بمباران نگاه می‌کنیم و به بزرگی کاری که شروع شد و پایان نیافت.
فلذا باید پرچم سفید را در دست سه نماینده‌ی همسایه دید، اگرچه در ظاهر نباشد و حتی اگر ترامپ و خود این سه کشور چنین چیزی نگویند یا خلاف آن را بگویند. با فرض یک حمله در هفته‌های آینده نیز هیچ‌چیز فرق نمی‌کند. یعنی درست است که جنگ تمام نشده و به فینال خود نرسیده، ولی پیروزی ایران قطعی شده است، درست مانند مسابقات کشتی فرنگی قهرمانی جهان که دیروز وقتی تصاویر نشست سه کشور با مقامات ایران آمد، قهرمانی کشتی‌گیران ایرانی قبل از شش فینال، قطعی شده بود!
از میان این سه کشور عربستان محرک تمام‌عیار جنگ امریکا علیه ایران بود. بار‌ها مقامات و رسانه‌های رسمی امریکا در طول جنگ و پس از آتش‌بس گفتند که بن‌سلمان امریکا را تشویق و تحریک به تشدید جنگ با ایران می‌کند. حالا زیر آتش یمن ۱۰۰ میلیارد دلار از ارزش بازار آرامکو ریخته است. با یک موشک ۳۰۰ نفر از نظامیان این کشور کشته و زخمی شده‌اند. هفت فرودگاه اصلی از مدار خارج است. بازی‌های آسیایی یک سال به تعویق افتاده است. بن‌سلمان در مخفیگاه است؛ و وزیر دفاعش کجا؟ در تهران!
ترکیه و پاکستان در آغاز جنگ، در آن «جهان» که منتظر نابودی سه‌روزه‌ی ایران بود، به تماشا ایستاده بودند. از آن زمان تاکنون ترکیه چندین‌بار از طرف اسرائیل تهدید و تحقیر شده و پاسخ درخوری نداده است. پایگاه‌هایش را در سوریه اسرائیل زده و پاسخی نگرفته است. همراه پاکستان پیمانی را با عربستان بستند و حتی نتوانستند یک نام «استراتژیک» روی آن بگذارند، زیرا می‌دانستند بزودی باید هر سه کشور به تماشای مجاهدان یمنی بنشینند.
حالا هر سه به نمایندگی از امریکا آمده‌اند؟ اگر بگویند نه، کسی باور نمی‌کند! محتوای مذاکرات ولی نشان می‌دهد چرا شکست جهان مقابل ایران قطعی است. این مذاکرات ربطی به مسئله‌ی هسته‌ای ندارد. ایران تا دو هفته دیگر (انتخابات امریکا؟!) پاسخی به هر میانجی امریکا نخواهد داد. طرح و دستور مذاکرات چیست؟ یک بندش «پذیرش حق غنی‌سازی در ایران» و بند‌های دیگر برخی شروط ایران!
امریکا زیر این طرح و توافق احتمالی می‌زند؟ مهم نیست! پزشکیان فردا به دیدار پوتین می‌رود. چینی‌ها بار‌ها از ایران خواسته‌اند نقشی را که انتظار دارند چین در مذاکرات بازی کند، به این کشور اعلام کند. (هرچند یک روایت دروغ در ایران آن است که چینی‌ها از ما خواسته‌اند اول مسائل خود را با امریکا حل کنیم! چنین چیزی را یک چینی عاقل محال است بگوید، چون اگر مسائل ما با امریکا حل‌شدنی بود، دیگر چه نیازی به چین یا روسیه بود؟!)
چین و روسیه را به جای این میانجی‌های فاقد «قدرت استراتژیک» بنشانید، یا دست‌کم به جمع آنان بیاورید. به منطقه تفهیم کنید در هر جنگ آینده کل منطقه زمین‌سوخته می‌شود. نظامیان ایران آماده‌اند. مردم ایران به‌رغم اروپا که با دو درصد افزایش تورم آنجا را به آتش کشیدند با تورم دورقمی در کارزار دست‌گیری از یکدیگر هستند. همه‌چیز آماده است تا این پیچ تاریخی را در گوش جهان بپیچانیم. هرچند پیچیده و محکم شده است!
| سردبیر
