مهدی تاج باید هم بگوید فدراسیون مقصر شکست تیم امید نیست. باید هم شکست خفتبار تیم ملی مقابل ازبکستان را توجیه کند. او حق دارد اینگونه مثل همیشه طلبکار باشد، چون زمانی که افتضاح کارش در ویلموتسگیت بالا زد کسی پیدا نشد تا گوشش را بگیرد و از فوتبال بیرونش کند. تاج تنبیه نشد درست مثل کفاشیان، مثل عزیزی خادم و مثل بقیه رؤسای ناکارآمد فدراسیون فوتبال در ادوار گذشته، در عوض میدان پیدا کرد برای تاختوتاز بیشتر، برای افتضاحات بیشتر درست مثل بقیه، ثمره مدیریت این جماعت فوتبال افتضاحی است که هر روز و هر ساعت تحقیرمان میکند. ثمره این مدیریت پرورش مدیران زیردستی است که در تاراج بیتالمال گوی سبقت را حتی از رئیس بزرگ هم میربایند.
حتماً خبردار شدهاید که فابیو کاریله بدون اینکه حتی از آسمان ایران هم عبور کند استقلال را ۴۰۰ هزار دلار محکوم کرده، ۴۰۰ هزار دلار در روزگاری که کشور با مشکلات عجیب و غریب ناشی از جنگ تحمیلی سوم دست به گریبان است و مردم با تورم بیسابقه مواجه هستند. هرچند استقلالیها مطابق معمول این خبر را شایعه اعلام کردند، اما مگر بار اولی است که این اتفاق در فوتبال ایران رخ میدهد. طبیعی است وقتی مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال همیشه بازنده از همه طلبکار باشد، یکی مثل نظری جویباری پیدا میشود که اینگونه به کشور و مردم ضربه بزند و بیخیال دستش را در جیبش بکند و بچرخد، انگار نه انگار اتفاقی رخ داده است. به هر حال تا بیتالمال و پول مردم هست کسی سراغ نظری جویباری نمیرود، مگر سراغ بقیه رفتند؟ مگر مهدی تاج پول ویلموتس را از جیبش داد؟ یا بقیه مدیران متخلف ضرر و زیانی کردند که حالا نظری جویباری نگران باشد.
افتضاحات فوتبال تمامی ندارد. راستی فوتبال جز ضرر، نکبت و حقارت ملی، آورده دیگری هم برای کشور و مردم دارد؟ فوتبالی که رئیس آن اینگونه با خیال راحت کمکاریها و شکستهای تمامنشدنی خود و مجموعههای زیردستش را توجیه کند و هیچ مرجعی هم پیدا نشود که توبیخ یا تنبیهی برای این همه افتضاح در نظر بگیرد حتماً مدیرانی هم پیدا میشوند که با سوءمدیریت در شرایط جنگی کشور ۴۰۰ هزار دلار به بیتالمال ضربه بزنند. به هر حال وقتی رئیس فدراسیون با خیال راحت افتضاحات خود و مجموعهاش را توجیه کند بقیه هم یاد میگیرند و این حتماً آخرین افتضاح این قماش نیست.
نمیدانیم افتضاح فوتبال باید تا کجا ادامه پیدا کند که حداقل به یکی بر بخورد. فوتبال بهعنوان یک ورزش جهانی و مؤثر باید در مسیر رشد و تعالی حرکت کند، اما باور کنید که فوتبال ایران با وجود مدیران کنونی نهتنها پیشرفت نمیکند که روز به روز به انحطاط و نابودی نزدیکتر میشود. در روزهایی که دیگر رشتههای ورزشی کشور در رقابت با حریفان قارهای برای کشور افتخارآفرینی میکنند فوتبال جز حقارت و ضرر و زیان برای ایران چیزی به بار نیاورده و این حقیقتی است که چه خوشمان بیاید یا از آن فرار کنیم در حال رقم خوردن است.
فوتبال ایران امروز به جایی رسیده که نه بهلحاظ مدیریتی، نه به لحاظ زیرساختی و نه از حیث فنی هیچ نقطه امیدوارکنندهای در آن دیده نمیشود. شکستهای پیدرپی در تمام ردههای سنی، نداشتن بدیهیترین امکانات زیرساختی، دستاندازیهای تمامنشدنی به بیتالمال و هزاران ایراد و تخلف و فساد دیگر، سؤال اینجاست آیا وقت آن نرسیده که فوتبال زیر و رو شود؟ دیگر چیزی برای از دست دادن باقی نمانده، آیا باید منتظر شکستها و تحقیرهای بعدی باشیم؟ مهدی تاج میگوید از فدراسیون انتقاد کنید، اما امروز زمان انتقاد نیست کار از انتقاد گذشته، امروز زمان انقلاب در فوتبال کشور است. یک حرکت که ریشه فساد را از فوتبال برچیند. یک حرکت که آدمهای بیکفایت فوتبال و تمام آنهایی که امروز حضورشان چه بهعنوان رئیس و مدیر و چه به نام مربی و بازیکن جز ضرر و زیان و تاراج بیتالمال چیز دیگری برای مردم و کشور ندارد را از فوتبال بیرون کند. واضح بگوییم که اگر این اتفاق رخ ندهد و اگر مسئولان ذیربط کاری برای فوتبال انجام ندهند خیلی زود افتضاحاتی به بار میآید که شکستها و ضرر و زیانهای امروز در مقابل آن هیچ محسوب میشوند.
