با نواختهشدن زنگ مهر و آغاز سفرهای آموزشی، نیمه دوم سال برای ترافیک شهری نیز آغاز شد؛ نیمهای که معمولاً با افزایش سفرهای روزانه، کوتاهتر شدن روزها و در ماههای بعد، تشدید سرما و آلودگی هوا، شرایط دشوارتری را پیش روی شهروندان قرار میدهد. در تهران، تردد میلیونها خودرو و موتورسیکلت در کنار تراکم جمعیت، واقعیتی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت. تا زمانی که حجم سفرها و وسایل نقلیه در این شهر بالاست، انتظار حذف کامل ترافیک و پیامدهای آن واقعبینانه نیست، اما میتوان برای مدیریت بهتر آن تلاش کرد. با آغاز سال تحصیلی، پلیس راهور تهران نیز برای عبور از شرایط ویژه هفتههای نخست مدارس، حضور و اقدامات خود را افزایش داده است. با این حال، مدیریت ترافیک تنها با حضور پلیس در معابر امکانپذیر نیست. وقتی شبکه حملونقل عمومی پاسخگوی تمام نیازهای شهروندان نباشد و بخشی از سفرهای آموزشی و خانوادگی با خودروهای شخصی انجام شود، فشار بیشتری بر معابر وارد خواهد شد.
در چنین شرایطی، «مدیریت سفر» باید به یک فرهنگ عمومی تبدیل شود. خانوادهها میتوانند با برنامهریزی زمان حرکت، انتخاب مسیر مناسب و پرهیز از سفرهای غیرضروری در ساعات اوج، بخشی از بار ترافیکی را کاهش دهند. دانشآموزان نیز از طریق آموزشهای ترافیکی میتوانند از سنین پایین با مفهوم نظم، ایمنی و احترام به حقوق دیگران در معابر آشنا شوند؛ فرهنگی که اثر آن فقط به امروز محدود نمیشود و میتواند رفتار ترافیکی نسل آینده را شکل دهد.
رانندگان سرویس مدارس نیز در این میان مسئولیتی مهم بر عهده دارند؛ رعایت سرعت مطمئنه، توقف در محل مناسب و توجه کامل به دانشآموزان، بخشی از وظیفهای است که مستقیماً با ایمنی کودکان ارتباط دارد. مدیران و معلمان مدارس نیز میتوانند با تنظیم زمان ورود و خروج، اطلاعرسانی به خانوادهها و ترویج رفتارهای صحیح ترافیکی، از تبدیل شدن اطراف مدارس به نقاط پرتنش جلوگیری کنند.
پلیس راهور نیز علاوه بر مدیریت معابر، با حضور در مدارس و انتقال آموزشهای ترافیکی، در حال ایفای نقشی فرهنگی است. این آموزشها زمانی اثرگذارتر خواهد بود که خانواده، مدرسه، پلیس، راننده و دانشآموز آن را در رفتار روزمره خود به کار بگیرند. ترافیک تهران مسئلهای چندوجهی است و راهحل آن نیز نمیتواند بر دوش یک دستگاه یا یک گروه باشد. هر سفر مدیریتشده، هر توقف درست، هر رعایت حق تقدم و هر تصمیم برای استفاده از حملونقل عمومی، اگرچه شاید کوچک به نظر برسد، در کنار رفتار میلیونها شهروند میتواند به شهری روانتر، ایمنتر و قابلتحملتر کمک کند.
