جوان آنلاین: لیگ نخبگان برای نمایندههای ایران به شکل متفاوتی آغاز شد، بهطوریکه تراکتور برخلاف شروع طوفانی استقلال حرفی برای گفتن نداشت و عملکردی، چون آخرین دیدار خود در لیگ برتر به نمایش گذاشت. حال آنکه کافی بود در نیمه نخست کنترل فضای دفاعی را به دست میگرفت و اندکی خلاقیت نشان میداد تا ناچار نباشد با دست خالی دوبی را ترک کند. درست برعکس استقلال که نشان داد چگونه میتوان با فشردگی، کنترل مرکز زمین و تغییر بهموقع ریتم بازی، یک حریف پرستاره را از جریان مسابقه خارج و طلسمشکنی کند. نکونام تصور چنین شب سختی را در دوبی نداشت، اما شکست مقابل استقلال خوزستان نشان داده بود که اوضاع این تیم چندان جالب توجه نیست و این مسئله در مصاف با شبابالاهلی امارات بیش از هر زمان دیگری ثابت شد. در شبی که تراکتور در نخستین آزمون بدون بیرو باخت، آن هم درحالیکه بهترین بازیکن این تیم جانشین بیرانوند بود و بس. گلری که اجازه نداد میزبان اماراتی بیش از یک مرتبه دروازهاش را باز کند، اما همان تکگل دقایق نخست نیمه اول کافی بود برای برتری میزبان وقتی یاران نکونام در طول ۷۰ دقیقه بعدی توانی برای جبران مافات نداشتند! هرچند که تراکتور با تعویضهای نیمه دوم شکل هجومیتری به خود گرفت، اما غیبت مهدی ترابی و مهدی هاشمنژاد کیفیت حملات این تیم را به شدت کاهش داده بود و با توجه به اینکه شبابالاهلی نیز با عقبنشینی حساب شده، فشار پایانی را مدیریت کرد، هیچ امتیازی از این بازی دست تراکتور را نگرفت.
تاکتیکی که جواب داد
پرواضح بود که السد خود را از پیشبرنده میداند. سهراب بختیاریزاده، اما هرگز اجازه نداد شاگردانش در طول ۹۰ دقیقه و قبل از به صدا درآمدن سوت پایان بازی مقهور این تصور شوند. شاید به همین دلیل هم بود که توانست بعد از سالها، السد را در جریان بازی شکست دهد. اتفاقی که از اوایل دهه ۸۰ تا به امروز رخ نداده بود! استقلال روی نقطه قوتش تمرکز داشت؛ فاصله کم خطوط و بستن مسیرهای نفوذ از مرکز. همین مسئله السد را برآن داشت تا جهت فرار از این فشردگی و پیشروی بیشتر برای رسیدن به دروازه استقلال، به کنارهها بروند. دقیقاً همان منطقهای که استقلال ترجیح میداد به جای دفاع، حمله کند. درواقع همانطور که برخی بازیکنان نیز در پایان بازی بدان اشاره داشتند، این تیم با صبوری اجازه داد، السد شرایط را برایش مهیا کند. به همین دلیل بلافاصله بعد بازپسگیری توپ، شاگردان سهراب مسیر مستقیم را انتخاب میکردند. انتقال سریع به مناطق کناری زمین و حمله به فضای پشت مدافعان السد. گل نخست آسانی دقیقاً براساس همین تاکتیک به ثمر رسید و محصول همین تغییر سریع فاز از دفاع به حمله بود. تغییر سریعی که قطریها را شوکه کرد و خیال استقلال را برای ادامه بازی آسودهتر.
استقلال دقیقاً بعد از گل نخست، با آسودگی بیشتری بازی را کنترل کرد، اما جالبترین قسمت ماجرا این بود که استقلال بعد از گلزنی عقب نکشید. تیمی که با سیستم ۱-۴-۵ راهی میدان شده بود تا این تصور ایجاد شود که قرار است یک بازی صرفاً دفاعی را از خود به نمایش بگذارد، اما استقلال بعد از برتری نه فقط عقب ننشست که با تغییر نفرات، سرعت حملاتش را نیز بیشتر و بیشتر کرد، خصوصاً با ورود اسماعیلقلیزاده که انرژی تازهای به سمت راست و فاز هجومی استقلال داد و این مسئله السد را مستأصل کرد. شاید این تیم انتظار داشت استقلال بعد از به ثمر رساندن دو گل نخست عقب بکشد تا این تیم فرصت جبران داشته باشد، اما بعد از دو گل زده میل بختیاریزاده و استقلال به گلزنی بیشتر شد و این را میشد از تعویضهای ریسکی این تیم دریافت. تعویضهایی که گل سوم استقلال که تیر خلاصی بود بر پیکر السد، حاصل همکاری این دو بازیکن بود. هرچند که نقش گل سحرخیزان در گل دوم استقلال، تضعیف روحیه السد و میل به گلزنی بیشتر استقلال و در نهایت پیروزی طوفانی این تیم را نیز نمیتوان نادیده گرفت. مهرهای که در پایان بازی نیز به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد، آنهم در شبی که اکثر نفرات استقلال، بهخصوص آسانی ستاره بودند.
