جوان آنلاین: جنگ، فقط خط مقدم ندارد؛ آرامش خانهها، امنیت کوچهها و روان مردم، همه میدان نبردند. کسانی که خیال میکنند با کنار کشیدن یا همصدا شدن با دشمن، از آسیب در امان میمانند، درست مانند مسافران قایقیاند که به خیال نجات خود، کف قایق را سوراخ میکنند؛ غافل از اینکه خودشان هم در همان قایق نشستهاند.
در جنگ اخیر دیدیم عدهای وطنفروش به تصور اینکه گوشهای از یک ساختمان را به دشمن گرادادهاند تا آن را نابود کند، میتوانند از حاشیه این بمباران در امان باشند. اما امروز میبینیم که فقط یک ساختمان آسیب ندید و یک خانواده عزادار نشد، بلکه همه مردم درگیر جنگی شدند که به تبع وطنفروشی عدهای سلطنتطلب و پهلویچی به ارمغان آمد. امروز شهر، چهره جنگزده به خود گرفته است؛ خیابانها، خانهها، مدارس و بیمارستانها، همه در خط آتشاند. با این حال، هنوز وطنفروشانی هستند که از این دود در چشم رفته و استخوان در گلو مانده عبرت نگرفتهاند و همچنان در حال تیشه زدن به ریشه این سرزمیناند. هنوز نفهمیدهاند که این همه آوار، حاصل بغض و کینهای است که اینان از نافهمی خودشان از انقلاب اسلامی ایران، به دوش مردم یک کشور گذاشتهاند. این روزها که ایران درگیر جنگی تمامعیار است، سلب امنیت جانی، مالی و روانی برای مردم به واقعیتی ملموس تبدیل شده است. بعضی از ما فکر میکنیم که اگر از کنار بحران عبور کنیم یا حتی از دشمن کمک بخواهیم، از آسیب در امان خواهیم بود، اما تجربه نشان داده که جنگ دیوار نمیشناسد و مرز نمیخواند.
اگر موشکی به ساختمانی در کوچه شما برخورد کند، فقط به آن ساختمان آسیب نمیزند؛ ترکشهایش به خانه شما هم خواهد خورد. حتی اگر مستقیماً هدف نباشید، ترس، اضطراب، دلهره و بیاعتمادی سهم شما از جنگی خواهد بود که فکر میکردید به شما مربوط نیست.
وقتی کشور درگیر بحران است، جامعه نیز دچار تنش میشود. معضلاتی که پیش از این در ذهنها کمرنگ بودند، حالا در سایه جنگ، پررنگ و آزاردهنده شدهاند. امنیت شما را اراذل و اوباش هر لحظه تهدید میکنند. تا دیروز، شب را بیدغدغه به صبح میرساندید، اما امروز با هر تنشی که در پی جنگ رخ میدهد، آرامش و امنیتتان سلب میشود.
جنگ نه فقط دشمن بیرون که دشمن درون خود ما را هم روشن میکند. کسی که امروز فکر میکند با بیتفاوتی از بحران عبور میکند، فردا در میان آوار همان بحران، به دنبال امنیتی خواهد گشت که خودش سهمی در حفظش نداشت.
