دیگر نه امیدوار میشویم، نه متعجب. صرفاً نگاه میکنیم، همین و بس، چراکه خوب میدانیم نتیجه تمام سناریوهایی که قبل از شروع لیگ نوشته میشود یکی است.
۲۵ دوره از رقابتهای لیگ برتر سپری شده و در آستانه آغاز بیست و ششمین فصل منطقی نیست که هنوز هم خوشباورانه امیدوار شویم به وعدههای دهانپرکن فدراسیون و تصمیماتی که دیگر هیچکس نیست نداند که هرگز به مرحله اجرا نمیرسد و اگر هم که صد تا یکی برسد، زودتر از حد تصور ملغی میشود.
نخستین بار نیست که فدراسیون و رئیس مطبوع آن در آستانه رقابتهای لیگ برتر وعده برخورد میدهند. هر ساله قبل از به صدا درآمدن سوت شروع لیگ شاهد داستانهای متعددی هستیم و تصمیماتی که اگر ۱۰ تا یکی آن عملی شده بود امروز وضعیت فوتبال ایران به مراتب بهتر از این چیزی بود که هست، اما تجربه ثابت کرده تمام آن وعدههای رنگارنگ صرفاً برای فریب افکار عمومی است و بستن دهان رسانههایی که هنوز هم به امید ایجاد تغییر، دغدغههای خود را فریاد میزنند، اما نرود میخ آهنین بر سنگ.
اینبار هم خود تاج پا پیش گذاشته و مدعی شده که تنبیهاتی برای باشگاههای زیانده در نظر گرفته و بار دیگر تصمیم به نظارت بر هزینهکرد باشگاهها دارد! شنیدن بحث نظارت از زبان رئیس فدراسیون خاطرات سال گذشته را یادآور میشود. فصلی که نیمهکاره ماند، اما در نقطه آغاز برخی باشگاهها به دلیل تجاوز از سقف بودجهای که برایشان در نظر گرفته شده بود با کسر امتیاز مواجه شدند تا باور کنیم یکبار برای همیشه قرار است با حیف و میل بیتالمال مقابله شود، اما خیلی زود امتیازهای کسر شده به متخلفان برگردانده شد و حالا چند ماه بعد از آن ماجرا تاج مدعی ابلاغ قانون فیرپلی مالی به باشگاههای لیگ برتری است. قانونی که گفته میشود برخلاف سقف بودجه، نه فقط باشگاههای پرهزینه که شامل حال تمام باشگاههای لیگ برتری میشود.
قانون جدید مثل شوخی و مزاح میماند وقتی رئیس فدراسیون خود بر این باور است که سایر باشگاهها (سوای باشگاههای پرهزینه) در تأمین هزینههای عادی خود هم مشکل دارند، یعنی حتی اگر بخواهند هم نمیتوانند قانون فیرپلی مالی را نادیده گرفته یا آن را دور بزنند. با این حساب چرا فدراسیون و سازمان لیگ با علم به این مسئله، قانونی تازه با نامی جدید وضع کردند، سؤالی است که فقط یک جواب میتواند داشته باشد؛ فریب افکار عمومی! هرچند که این شاید بدبینانهترین نگاه باشد، اما تجربه ثابت کرده وضع چنین قانونی به فدراسیون و سازمان لیگ این اجازه را میدهد که با ارائه آمار و ارقام بگویند که فلان درصد از باشگاهها فیرپلی مالی را رعایت کردند، بیآنکه بخواهند موشکافی کنند که این تعداد باشگاه همانهایی هستند که در تأمین هزینههای عادی خود هم مشکل دارند.
در واقع به نظر میرسد وضع چنین قانونی با توجه به اینکه تاج صراحتاً از شکست قانون سقف بودجه میگوید صرفاً برای باز گذاشتن دست باشگاههایی است که از هیچ حیف و میلی فروگذار نیستند. همانها که با سروصدای زیاد امتیازشان کسر شد، اما خوب که آبها از آسیاب افتاد، همان امتیاز کسر شده به حسابشان برگشت داده شد تا ثابت شود که قوانین در فوتبال ایران کوچکترین اهمیتی ندارند تا زمانی که هیچ ضمانت اجرایی در کار نباشد.
حال سؤال اینجاست که تاج تا چه زمان قرار است به این بازی ادامه دهد؟ تا کی قرار است شنونده وعدههای برخورد و تنبیه باشگاههای زیادهرو باشیم و شوآف وضع قوانینی، چون سقف قرارداد و فیرپلی؟! در حالی که خوب میدانیم اگر قرار به تنبیه باشد باید همه باشگاهها یا حداقل ۹۰ درصد آنها را به صف کنیم برای تنبیه کردن وقتی کمتر کسی است که نداند اکثر باشگاههای فوتبال ایران زیانده هستند. چه آنها که سالهای سال است قدمت دارند و طرفداران پرشمار، چه تازهتأسیسهایی که طرفداران قابل توجهی هم ندارند. تاج مدعی است که پیش از این باشگاههایی بودند که قانون سقف بودجه را رعایت میکردند و زیان انباشته هم داشتند، اما در فیرپلی مالی که قرار است از این فصل به مرحله اجرا درآید، باشگاهها در صورت داشتن زیان انباشته، طی سال آینده با محدودیتهای جدی مواجه خواهند شد و فیرپلی مالی تمام هزینه باشگاهها را بررسی میکند و ضمانت اجرایی دارد و قرار است که هفت عضو در کمیته نظارت مالی عملکرد باشگاهها را زیر نظر داشته باشند. تصمیمی که میتواند بسیار هم خوب باشد، اما نه وقتی میدانیم برخلاف آنچه مطرح شده هیچ قانونی در این زمینه نه زمان اجرایی داشته و نه توانسته بازدارنده باشد که اگر بود، امروز پنجره نقل و انتقالات استقلال به دلیل مشکلات عدیده در زمینه همین مسائل مالی بسته نبود.
البته تاج نشان داده در طرح ایده مهارت دارد، اما ایدههایی که قرار نیست به آنها پرداخته شود و دستآخر باید لابهلای پروندهها در قفسههای خاک بخورند، طرح کردنشان هیچ سودی ندارد و صرفاً اعتماد و باور افکار عمومی نسبت به فدراسیون را بیش از پیش خدشهدار میکند.
