جوان آنلاین: سال‌هاست برای رعایت اخلاق در فوتبال قانون گذاشته می‌شود و سال‌هاست که این قوانین اجرا نمی‌شود. آنها که قانونگذار هستند همتی برای اجرای قوانین خودشان ندارند و آنهایی هم که باید قانون را اجرا کنند و مطیع باشند اینقدر وقیح شده‌اند که دیگر هیچ قانونی جلودارشان نیست. اینگونه است که امروز شاهد افسار گسیختگی اخلاقی در ورزشگاه‌ها هستیم.
بازیکنان به هوادران و تماشاگران توهین می‌کنند و متعاقب آن تماشاگران از خجالت بازیکنان در می‌آیند. عده‌ای هم بجای اینکه کار را از اصل درست کنند قیافه ناراحت به خود می‌گیرند و دم از مقام شامخ مادروخواهر می‌زنند که در ورزشگاه‌ها مورد عنایت طرفین فحاشی قرار می‌گیرند. گناه‌وتقصیر این دسته سوم که بخش عمده‌ای از آنها را رسانه‌های دلال‌مآب تشکیل می‌دهند به‌طور حتم بیشتر از دو دسته اول است. چراکه دوتای اول حتی در شرایط بی‌خاصیت بودن قانون و عدم‌جدیت قانونگذار بالاخره جریمه یا محروم می‌شوند، اما این دسته سوم که آتش بیار معرکه‌ها هستند با خیال راحت می‌ایستند و به تماشا که چگونه طرفین یکدیگر را پاره‌پاره می‌کنند و بعد می‌روند سراغ سوژه بعدشان.
بگذریم حرف اصلی سر بی‌قانونی است. بله برای رعایت اخلاق در فوتبال ایران هیچ قانونی وجود ندارد. نگاه به این چند خط نوشته موجود در سازمان لیگ یا فدراسیون فوتبال که از سوی کمیته‌های اخلاق و انضباطی نوشته شده نکنید. اینها اگر قانون بود اوضاع اخلاقی فوتبال این نبود. می‌گویند قانون باید جامع و مانع باشد. شما بگویید کدام یک از قوانین مربوط به اخلاق و فرهنگ فوتبال ایران این دو خصوصیت را دارند؟ سال‌هاست کمیته انضباطی جریمه می‌کند هر سال هم میلیارد‌ها میلیارد بابت این جریمه‌ها پول به جیب می‌زند که در مورد سرنوشت این پول‌ها هم می‌توان تحقیقات گسترده‌ای کرد ولی خب فعلاً بحث ما این نیست. حرف این است که اگر قرار بود این جریمه‌ها بازدارنده باشد، باید تاکنون اتفاقی می‌افتاد نه اینکه اوضاع بدتر شود. بازیکن فوتبال می‌گوید فحشم را می‌دهم، قسمت‌های مختلف بدنم را هم به تماشاگر حواله می‌کنم نهایتش این است که جریمه‌اش را می‌دهم. در آن سو هوادار هم می‌گوید می‌روم ورزشگاه و با برنامه‌ریز صورت گرفته از صبح مادروخواهر بازیکن و خانواده‌اش را مورد لطف قرار می‌دهم، آخرش این است که چند جلسه از حضور در ورزشگاه محروم می‌شوم.
آقایان نشسته در فدراسیون، سازمان لیگ، کمیته انضباطی و کمیته اخلاق خسته نباشید، کلاهتان را بیاندازید بالا این ثمره قوانینی است که طراحی و اعلام کرده‌اید. قوانینی که البته خودتان هم درست اجرایشان نمی‌کنید. قوانینی که نه جامع هستند و نه مانع، قوانینی که صرفاً وضع می‌شوند تا فقط باشند برای خالی نبودن عریضه که اگر درست بودند همان دسته سومی که در بالا از آنها گفتیم به خود جرئت نمی‌دادند که آتش بیار معرکه بی‌اخلاقی در فوتبال باشند.
در یک کلمه ضعف قانونگذاری و ضعف مدیران قانونگذار اصلی‌ترین عامل بروز بی‌اخلاقی‌ها و گسترش آن در ورزشگاه‌هاست. می‌توان مثل تمام سال‌ها، ماه‌ها و هفته‌های گذشته چوب برداشت و بازیکن و تماشاگر خاطی را زد که البته باید زد، اما وقتی آب از سرچشمه آلوده است نمی‌توان از پایین دست رودخانه توقع آب شفاف و زلال و سالم داشت. اگر قانون درست وضع شدو درست هم اجرا شد آن‌وقت است که باید توقع محیط سالم و اخلاقی در فوتبال را هم داشت.
