جوان آنلاین: حمله وحشیانه رژیم تروریستپرور امریکا به زیرساختهای رفاهی مردم ایران، بازهم ثابت کرد که در منطق فشار و تقابل، این موجودات «سرشار از تهی» که قیاسشان با حیوانات، اهانت به حیوانات تلقی میشود، حتی شریانهای عمرانی و خدماتی را که مستقیماً با زندگی مردم در ارتباط هستند، نیز هدف قرار میدهند و قاعدتا تخریب پلها و مسیرهای ارتباطی، فراتر از آسیب به چند سازه مهندسی,، تلاش برای ایجاد اختلال در شبکهای است که حملونقل، تجارت، جابهجایی کالا و زندگی روزمره مردم را پشتیبانی میکند.
موجودات اپستینی خوب میدانند زیرساختها در هر کشوری بخشی از سرمایه ملی محسوب میشوند و آسیب به آنها، فقط یک خسارت عمرانی نیست و ضربه به ظرفیت اقتصادی و اجتماعی کشور به شمار میرود بنابراین طوری پاسخ دریافت خواهند کرد که از شش جهت بسوزند و یاد بگیرند ایران هرجایی نیست که بزنند و در بروند، البته روی سخن ما این محور نیست چراکه نیروهای مسلح عزیزتر از جانمان، در حال تأدیب پستترین موجودات روی زمین هستند و صدای آن از لابهلای سانسور سنگین اعوانوانصار قوادمسلک رژیمهای فرومایه کشورهای عربی و غیرعربی هم به گوش تاریخ و وجدان عمومی خواهد رسید.
سخن ما این است که به گواه تاریخ، فشار خارجی هرگز نتوانسته است مسیر سازندگی کشور سرافرازمان را متوقف کند و ایران کهن ما در طول تاریخ که هزاران بار از سوی پسدرنشینهای رنگارنگ، با شرایط دشوار، تحریم و تهدید و تطمیع و تحدید و تخریب مواجه شده و هر بار با اتکا به ظرفیت داخلی، مرحله بازسازی را آغاز کرده است و امروز نیز مهندسان با شرف و متخصص ایرانی، همانند گذشته، مخصوصا مثل درخشش در بازسازیهای جنگ تحمیلی سوم، این بار نیز بهتر و سریعتر از قبل خواهند ساخت و این شبوروزها نیز دوشادوش رزمندگان در حال تلاش برای آبادانی و تامین رفاه عمومی هستند و انشاءالله بازهم داغ خواهند گذاشت به دل آنهایی که دل در گرو تخریب و آوار کشورمان ایران دارند.
خوشبختانه توان فنی و مهندسی کشورمان به سطحی رسیده است که پروژههای بزرگ عمرانی کشور از سوی متخصصان داخلی طراحی و اجرا میشود واز ساخت پلها و راههای ارتباطی تا پروژههای پیچیده زیربنایی، دانش و تجربه مهندسان ایرانی را به یکی از مهمترین پشتوانههای توسعه کشورمان تبدیل کرده و همین ظرفیت است که اجازه نمیدهد آسیب به چند نقطه از شبکه زیرساختی، انشاءالله به اختلالی پایدار در اقتصاد و زندگی مردم تبدیل شود.
تجربه دوران دفاع مقدس دوم و سوم این واقعیت را ثابت کرد که دشمن زبون امریکایی مجبور شده است دستکش مخلمین را کنار بگذارد و با دستان چدنی وارد میدان شود - که انشاءالله در این مسیر بریده خواهد شد - و بههمین دلیل از تخریب و خسارت تحمیل میکند، اما نمیتواند اراده ساختن را از بین ببرد چه آنکه بسیاری از زیرساختهای آسیبدیده کشور با تلاش متخصصان داخلی بازسازی شده و درحال بازسازی است و در بسیاری از حوزهها حتی ظرفیتهای جدیدی شکل گرفت و امروز نیز همان روحیه سازندگی و همان توان علمی و اجرایی، پشتوانه بازسازی خواهد بود.
طبعاً بازسازی زیرساختهای آسیبدیده صرفاً به بازگرداندن وضعیت گذشته محدود نمیشود و مهندسان ایرانی فقط سازهها را بازسازی نمیکنند، بلکه در حال تقویت زیرساختهایی هستند که باید سالها در خدمت اقتصاد و مردم باقی بمانند، بنابراین بهسازی در کنار بازسازی در دستور کار است و به قول حاج قاسم عزیزمان، میزان فرصتی که در بحرانها وجود دارد در خود فرصتها نیست. اما شرط آن این است که نترسید و نترسیم و نترسانیم.
