جوان آنلاین: استاد بینالمللی قرآن کریم، با انتشار یادداشتی ضمن تشریح روحیه قرآنی رهبر شهید انقلاب، ایشان را مصداق «قرآن مجسم» خطاب کرد.
به گزارش «جوان»، عباس سلیمی، استاد برجسته و داور بینالمللی قرآن کریم در یادداشتی تحلیلی به تشریح ابعاد شخصیت قرآنی امام شهید و تبیین مسیر پیشروی جامعه قرآنی پرداخته است. استاد سلیمی در بخشهایی از یادداشت خود مینویسد: «همنشینی و انس با قرآن کریم، آثار و برکات متفاوتی در وجود انسان بر جای میگذارد. طیف وسیعی از مؤمنان در سایه تعامل و مداومت بر قرائت، به مقام «قاری» نائل میشوند و گروهی دیگر با همت در حفظ کلامالله مجید، عنوان «حافظ» را از آن خود میکنند. دستهای نیز با هنر خوشنویسی به «کاتب» و عدهای با تلاش در عرصه ترجمه و تفسیر به عنوان «مترجم و مفسر» شناخته میشوند.
اما مرتبهای والاتر وجود دارد که در آن، انسان چنان با قرآن پیوند میخورد که «قرآن میشود»، همانگونه که در توصیف وجود نازنین پیامبر خاتم (ص)، ایشان را نه صرفاً دارای اخلاق قرآنی، بلکه «خود قرآن» توصیف کردهاند: «کان خُلُقُهُ القُرآن». برخی از اولیای الهی نیز به واسطه ارتباط عمیق و معاشقه با کلام وحی به «قرآن مجسم» تبدیل میشوند.
امام شهید و مظلوم ما، حقیقتاً مصداق بارز این تجلی بودند. ایشان در طول ۸۶ سال حیات طیبه و زندگی پاک خویش که عشق به قرآن از نوجوانی در نهادشان ریشه دوانده بود، تا لحظه شهادت که در ماه نزول قرآن و با زبان روزه در حال تلاوت کلام وحی محقق شد، ارتباطی عمیق و ناگسستنی با قرآن کریم داشتند.
از اینرو، شخصیت ایشان یک شخصیت «محض قرآنی» بود و موضعگیریهایشان در کلیه شئون اجتماعی، سیاسی، امنیتی، اخلاقی و اقتصادی، همواره دارای پیوست و مستند قرآنی بود. بیشک، ما بزرگترین حامی و پیشگام جامعه قرآنی را از دست دادیم.»
استاد سلیمی در بخش دیگری از این یادداشت با اشاره به اینکه شهید امام خامنهای، فرمانده جبهه تلاوت، حفظ، فهم و عمل به قرآن کریم بود، ادامه میدهد: ایشان در تمام این مقولات، نظریات کارشناسی و عمیقی ابراز داشتند: «۱. تلاوت و قرائت: ایشان پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، با برپایی کرسی تلاوت و تفسیر در مسجد کرامت در جوار بارگاه ملکوتی حضرت امام رضا (ع) - همان مکانی که اکنون پیکر مطهرشان در آن آرمیده است - گامهای مؤثری برداشتند. اشراف کامل ایشان بر قوانین، احکام و مقررات فن قرائت (اعم از صوت و لحن، تجوید، وقف و ابتدا) بر کسی پوشیده نبود.
ایشان در دیدارهای ماه رمضان و مسابقات بینالمللی قرآن کریم، همواره تأکید بر این داشتند که اولاً این اصول باید دقیقاً از نظر علمی و شرعی رعایت شود و ثانیاً تلاوت قرآن باید «مبنامحور» باشد. این مورد، یک رویکرد جدید بود که ایجاب میکرد قاری قرآن در حالی قرآن را تلاوت کند که هم خود بفهمد چه میگوید و هم بتواند مفاهیم قرآن را حتیالمقدوره والامکان به مستمعین منتقل کند.
۲. تدبر و سبک زندگی: دغدغه امام شهید فراتر از قرائت ظاهری بود، یعنی اینگونه نبود که در مرز الفاظ قرآنی متوقف شوند. بنابراین تأکید داشتند که علاوه بر موارد ذکر شده، بحث تدبر در قرآن کریم از مهمترین مسئولیتهای جامعه قرآنی و امت مسلمان و ملت بزرگ ایران است که باید در آیات قرآن و کلام خدا بیندیشند و پیام قرآن را در زندگی خود عملاً پیاده کنند، تا جایی که در کشور ما سبک زندگی قرآنی حاکم شود.
۳. تفسیر امین: در عرصه تفسیر نیز ایشان آثار گرانبهایی بر جای گذاشتند. تفسیر حداقل ۱۰ سوره از کلامالله مجید که امید است با عنوان ارزشمند «تفسیر امین» به طور گسترده منتشر گردد، گواهی بر این مدعاست. شاید بتوان گفت مهمترین ویژگی تفسیری که توسط امام شهید بزرگوار صورت گرفته «بهروز بودن» آن است، چراکه ایشان با در نظر گرفتن جریانهای تحولآفرین در جهان اسلام طی چند دهه گذشته، به تفسیر آیات پرداختهاند.»
