جوان آنلاین: فوتبال بیرحم؛ به همین جام جهانی ۲۰۲۶ نگاه کنید، هنوز مانده تا به پایان برسد و یک تیم جام را بالای سر ببرد، اما همین جام جهانی پرشور و پرسروصدا تا حالا سر ۱۵ نفر را بریده و از کار بیکارشان کرده، بزرگ و کوچک هم ندارد. فوتبال بیرحم است، نتیجه که نگیری باید چمدانت را ببندی، حالا اینکه خودت بروی یا برکنارت کنند بسته به شرایط و آدمهای مختلف دارد، اما آنچه که مسلم است اینکه فوتبال حرفهای جهان با هیچ کس شوخی ندارد. تازه هر چقدر بزرگتر باشی در زمان شکست بدتر میشکنی و صدای شکستنت بیشتر شنیده میشود. جام جهانی ۲۰۲۶ از امشب در حالی وارد مرحله نیمهنهایی میشود که حداقل برای ۱۵ نفر که با هزار امید و آرزو گام به این جام گذاشته بودند، به شکل کابوسوار تمام شده است. آدمهایی که کم موفقیت هم به دست نیاورده بودند، اما داستان جام جهانی با همه چیز متفاوت است. اینجا اگر نتیجه نگیری باید بروی، حالا هر که میخواهی باش.
بهجرئت میتوان گفت مشهورترین مربی برکنار شده جام کسی نیست جز «زلاتکو دالیچ»، مردی که طی ۹ سال دو عنوان نایبقهرمانی و سومی جام جهانی را برای کرواسی به ارمغان آورد، اما وقتی نتوانست کرواتها را در ۲۰۲۶ به مراحل بالا برساند، خیلی زود استعفا داد تا کرواسی وارد فضایی دیگر شود.
«رونالد کومان» دیگر مربی نامداری است که نیمکت به شهرت او رحم نکرد و بلافاصله بعد از حذف هلند مجبور شد که با تیم ملی خداحافظی کند. البته کومان دلیلی خانوادگی را برای خداحافظی خود مطرح کرد و هنگام ترک این پست با اشاره به وضعیت سلامتی همسرش از «چیزهایی مهمتر از فوتبال» سخن گفت، ولی کسی نیست که نداند هلندیها چقدر امید داشتند تا مراحل بالای جام صعود کنند.
آلمانیها برای موفقیت در جام ۲۰۲۶ برنامهها داشتند، اما سرمربی جوان این تیم نتوانست برای موفقیت مانشافتها کاری کند تا آنها حالا به یورگن کلوپ متوسل شوند. آلمان با «یولیان ناگلزمان» شروعی طوفانی داشت، اما این طوفان خیلی زود آرام گرفت تا ناگلزمان راهی خانه شود.
کمتر کسی توقع برکناری سرمربی سنگال را داشت، آن هم بعد از موفقیت در صعود به مرحله حذفی و بعد از اینکه بلژیک را تا مرز شکست پیش برد، اما حتی نمایش خوب در مرحله حذفی وقتی به صعود منجر نشود، نمیتواند مانع رفتن شود. «پاپ تیاو» در چنین شرایطی مجبور به کنار رفتن از سرمربیگری سنگال شد.
«هونگ مینگ بو» تهدید به مرگ شد. دلیلش کاملاً مشخص است. کرهجنوبی طی چند جام جهانی گذشته عادت کرده بود از گروه صعود کند و در رقابت با ژاپن کم نیاورد، اما حذف در دور مقدماتی تمام رؤیاهای آنها را نابود کرد تا جناب سرمربی قبل از اینکه کشته شود خودش خداحافظی کند.
نامهای بزرگ دیگری هم به این فهرست اضافه میشود از جمله «مارچلو بیلسا» که با وجود تمام سوابق نتوانست از پس کنترل بازیکنان اروگوئه بربیاید. میتوان به «روبرتو مارتینز» اشاره کرد که نتوانست با تیم ملی فوتبال پرتغال با وجود یکدو جین بازیکن نامدار موفق باشد. «خاویر آگیره» هم با مکزیک به جایی نرسید، هرچند تصور میشد بتواند یکی از سه میزبان جام جهانی را بیشتر بالا بیاورد.
در جمع مربیان تیمهایی که توقع زیادی از آنها وجود نداشت، یک نام آشنا دیده میشود. «کارلوس کیروش»، مردی برای جامهای جهانی، حالا با چه تیمی فرقی ندارد. کیروش اینبار با غنا آمده بود، ولی باز هم حذف شد و باز هم رفت خانه! البته در کنار کیروش میتوان از «اروه رنار» هم نام برد که به تونس آمد تا شاید بتواند جای «صبری لموشی» را پر کند که نتوانست تا تونس در جمع مربیان برکنار شده رکورددار شود. «جمال سلامی» سرمربی اردن، «سباستین بکاسه» سرمربی اکوادور، «میرسلاو کوبک» سرمربی جمهوری چک و «استیو کلارک» سرمربی اسکاتلند نفرات بعدی این لیست هستند.
