جوان آنلاین: فوتبال ایران سه چیز را به خاک امریکا کشاند، غیرت ایرانی را، پرچم ایران را و سرود «پاینده مانی و جاودان، جمهوری اسلامی ایران»! قرار بود چهار ماه پیش سه روزه جمهوری اسلامی ایران سرنگون و ایران کلنگی و تمدنش نابود شود و لابد یک سرود امریکایی برایش بسازند و در جامجهانی همان سرود با پرچمی دیگر و حتماً بازیکنانی غیر از این بازیکنان با غیرت فعلی از گوشهوکنار جهان جمع شوند تا امریکا را خوش بیاید. از همینرو، وقتی سرمربی تیم ملی میگوید «مردم دنیا حالا عاشق ایران شدهاند» بازتابی از «پیروزی» بزرگ ایرانیان است که به مذاق مردم دنیا خوش آمده است. حالا سرود تیم ملی با صدای رسا و با افتخار خوانده میشود، پرچم ایران به اهتزاز درمیآید، همهجا تیم ملی ایران را نماد مقاومت و امید میبینند. همین فوتبال، نمادی از همبستگی ایرانیان در همه دنیا شده است، و همین بازیها نماد ایستادگی مقابل مشکلات ساختگی و تحمیلی امریکا شد. ما برای نخستین بار در مرحله گروهی با ترکیبی کاملاً ایرانی و بدون مربی خارجی که نشانهای از بومیشدن است، و بدون شکست، ماندیم. همهچیز اسطورهای شد و نام ایران در بلندای جهان درخشید
لعنت به VAR، لعنت به قانونهای مندرآوردی فیفا که نمیدانیم چرا همهاش به ضرر ماست. سه بازی، سه گل و سه آفساید چند سانتیمتری مسخره که هر بار شادیمان را به غم تبدیل کرد. گل علی نعمتی را بهخاطر پنج سانتیمتر آفساید گرفتند تا نیوزیلندیها از دستمان لیز بخورند و بروند کیسه گل مصر و بلژیک شوند. دست باز مدافع بلژیک را ندیدند و بعد گفتند دست در قانون جدید آفساید را پر نمیکند تا گل زیبای طارمی هم پرپر شود و بلژیک هم از دستمان در برود.
دیروز صبح هم گفتند دفاع روی خط حکم آخرین بازیکن و دروازهبان را دارد تا گل شجاع خلیلزاده را آفساید اعلام و مصر را راهی مرحله بعد کنند.
مهدی طارمی درست میگوید انگار نمیخواهند ما در جام جهانی باشیم. تیم ملی مقابل مصر شایسته کسب پیروزی بود، هرچند کمی دیر به خودمان آمدیم، اما میتوانستیم حتی در همان فرصت کم هم مصر را ببریم. وقتی دو بار به تیر زدیم، گل زدیم و کاملاً بر حریف سر بودیم، یعنی شایسته پیروزی بودیم. همین برای ما بس است، برای اینکه سرمان را بالا بگیریم و بگوییم چگونه با وجود تمام کارشکنیهای دشمن در خاک دشمن بدون باخت ایستادیم و پرچم پرافتخار ایران اسلامی را بلند کردیم.
دیروز صبح تا مرز صعود مستقیم پیش رفتیم. اینکه صعود کردهایم یا نه، در زمان نوشتن این گزارش مشخص نشد و حتماً تا الان مشخص شده، اما آنچه دیروز صبح دیدیم نمایش اقتدار و صلابت مظلومترین تیم تاریخ جام جهانی فوتبال بود. تیمی که با زمین و زمان، فیفا و میزبان جنگید تا شادی را به دل مردم ایران تقدیم کند و کرد. بله، ما امروز به بچههای تیم ملی فوتبال ایران افتخار میکنیم که مرد و مردانه در خاک دشمن قسمخورده کشور تا پای جان جنگیدند. بقیهاش اصلاً مهم نیست.
شاگردان امیر قلعهنویی سربلندمان کردند. آنها همانطور که ژنرال گفت با بیعدالتی در حال مبارزه هستند: «عدالت را از ما گرفتند. این سومین بار است که با ما این کار را میکنند. الان هم باید بار دیگر به فرودگاه برویم و به تیخوانا بازگردیم. سه ساعت در راه هستیم. خیلی رفتارهای بدی با ما شد که امیدوارم دنیا متوجهاش شود.»
قلعهنویی با افتخار گفت: «اجازه دهید به ملت ایران، کشورم، شهدای ایران و بازیکنانم افتخار کنم. کاری که جوانان تیم ملی ایران انجام دادند باید در تاریخ ثبت شود، چراکه میزبان بدترین رفتارها را با ما داشت. این سه مسابقه چند نکته داشت. در هر سه بازی بهترین بازیکن زمین از تیم ایران بود و برای اولین بار در ادوار جام جهانی در مرحله گروهی نباختیم. تا الان فکر میکردم تیم مظلومی هستیم، اما الان متوجه شدیم بدشانس هم هستیم. در مجموع باید به این بازیکنان افتخار کرد. رقیب امروز ما قبل از ورود به تورنمنت با برزیل و نیوزیلند و با انگلیس بازی کرد، اما ما با تیم جوانان تیخوانا! همه اینها عواملی بود که روی شرایط تکنیکی، تاکتیکی و بدنی ما تأثیر گذاشت، اما تیم ملی ایران کاری کرد که الان همه دنیا آن را دوست دارند و تمایل دارند در این جام بماند.»
سرمربی تیم ملی ادامه داد: «حالا باید صبر کنیم اگر به مرحله بعدی برویم، آمادگی داریم با هر تیمی بازی کنیم. این موضوع چند دلیل دارد. در نشست خبری قبل از بازی گفتم مقابل مصر بهترین نمایش را به دو دلیل خواهیم داشت؛ از لحاظ بدنی سازگاری خوبی داشتیم و دیگر اینکه دو بازی ابتدایی برای ما حالت آمادگی داشت. این واقعاً خندهدار است که در جام جهانی دو بازی انجام دهید که حکم آمادهسازی را داشته باشد. اگر صعود کنیم، آمادهایم با هر تیمی بازی کنیم و نسبت به همین مسابقه هم شرایط بهتری خواهیم داشت.»
