ایران سرزمینی است که در هر گوشه آن میتوان نشانی از تاریخ، تمدن و شکوه معماری را یافت. در میان آثار تاریخی کشور، دیوار بزرگ گرگان در استان گلستان یکی از شاخصترین یادگارهای دفاعی ایران باستان به شمار میرود؛ بنایی عظیم که نه تنها نمادی از اقتدار مهندسی ایرانیان در گذشته است، بلکه امروز نیز ظرفیتی ارزشمند برای توسعه گردشگری تاریخی شمال کشور محسوب میشود. این دیوار سترگ، روایتی زنده از دورانی است که حفاظت از مرزها با دانش، برنامهریزی و معماری پیشرفته گره خورده بود.
ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی ممتاز، تنوع اقلیمی و دسترسی راهبردی به آبهای آزاد، همواره در طول تاریخ مورد توجه قدرتهای مختلف بوده است. در کنار رشادت مردمان این سرزمین، ساخت استحکامات دفاعی نیز نقش مهمی در صیانت از مرزها داشته است. دیوار بزرگ گرگان نمونهای برجسته از این تدابیر دفاعی است که امروزه به یکی از مهمترین آثار تاریخی شمال ایران تبدیل شده است.
شاهکار مهندسی کهن
دیوار بزرگ گرگان که با نام «دیوار سرخ» نیز شناخته میشود، حدود ۲۰۰ کیلومتر طول و نزدیک به شش متر ارتفاع دارد و پس از دیوار چین، دومین دیوار دفاعی طولانی جهان به شمار میرود. این سازه ظرفیت استقرار حدود ۳۰ هزار سرباز را داشته و از نظر ابعاد، حتی از دیوار هادریان در بریتانیا نیز طولانیتر است.
ساخت این بنا نزدیک به ۹۰ سال به طول انجامیده و یکی از بزرگترین پروژههای معماری ایران باستان محسوب میشود. مصالح آن کاملاً بومی بوده و آجرهای مورد استفاده در حدود ۱۵۰ کوره در امتداد مسیر دیوار تولید میشد. بر برخی از این آجرها نشانههایی دیده میشود که احتمالاً مربوط به کارگاههای تولیدی یا شیوه شمارش بوده است.
بررسیهای باستانشناسان ایرانی و بریتانیایی نشان میدهد قدمت این دیوار به قرن پنجم و ششم میلادی و دوره ساسانی بازمیگردد. رنگ سرخ آجرهای آن نیز دلیل نامگذاری «دیوار سرخ» است.
امروزه بخشهایی از این دیوار در شمال شهرستان کلاله باقی مانده و در سال ۱۳۷۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کارشناسان معتقدند این اثر ارزشمند، با توجه به اصول مهندسی دقیق و اهمیت تاریخیاش، ظرفیت ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو را نیز دارد؛ ظرفیتی که میتواند جایگاه گردشگری تاریخی گلستان را بیش از پیش تقویت کند.
