برای فهم این مهم که مدیریت ایران بر جنگ چگونه رقم میخورد، باید ابتدا اهداف شروع جنگ را برشمرد و اولویتهای امروز جنگ را احصا نمود.
جنگ با هدف نابودی صنعت هستهای، نابودی صنعت موشکی، فروپاشی نظام سیاسی (ترور رهبری، حمله به کلانتری و بسیج و ایست و بازرسی) و تجزیه ایران (بمباران پاسگاههای مرزی غرب کشور و مراکز انتظامی کردستان و تسلیح اکراد در شمال عراق) شروع شد.
حالا٢۴ روز از شروع جنگ گذشته است. هدف اصلی آمریکا و غرب از جنگ بازگشایی تنگه هرمز و کنترل قیمت انرژی شده است. این اساس مدیریت ایران در جنگ است. نبرد همزمان جبهه مقاومت در عراق و لبنان و شمشیر بالا نگه داشته شده انصارالله در یمن و بمباران همزمان ایران در کردستان عراق بخش دیگری از این مدیریت است. خیزش خیابانی و سراسری ایرانیان در بخش اجتماعی این مدیریت است. تمرکز دولت بر تامین نیازهای اساسی مردم خصوصا انرژی بخش دیگر این مدیریت است.
معتبر کردن راهبرد چشم در مقابل چشم بعد از حمله به پارس جنوبی و عقب نشینی از حمله به نیروگاههای برق بخشی از این مدیریت است. اجازه عبور گزینشی کشتیهای کشورهای غیر متخاصم و تحقیر غرب در این موضوع بخش دیگری از این مدیریت. مدیریت مکان شهرکهای موشکی و ناتوانی دشمن در نابودی آنان بخش مدیریت پیشینی این جنگ است. اسکان و توجه به آسیب دیدگان جنگ هم در این موضوع ستودنی است.
ان شاالله ایران جهان سومی با ملت و سلاح بومی آینده خود را ارتقا خواهد داد. ما اکنون دیگر برای بقا نمیجنگیم بلکه برای تحمیل اراده و خواستههای خود میجنگیم و ترتیبات امنیتی خلیج فارس بعد از جنگ متحول خواهد شد و این هم مدیریت آینده پسا جنگ است.
