جوان آنلاین: آمریکا با طناب پوسیده نتانیاهو در چاه عمیق درگیری با ایران فرو رفته است، تا جایی که اکنون با گذشت چهار روز از جنگ، تمام پایگاههای نظامی و سفارتخانههای این کشور در منطقه در آتش خشم انتقامی نیروهای مسلح ایران میسوزند و این همان وعدهای بود که مقامات تهران پیش از آغاز جنگ نسبت به عواقب آن هشدار داده بودند که هیچ مکان امنی برای آمریکاییها وجود نخواهد داشت.
به گزارش «جوان»، سردمداران کاخ سفید و تلآویو تصور میکردند که در صورت حملات گسترده به ایران، جمهوری اسلامی به مواضع آمریکا در کشورهای عربی حمله نخواهد کرد، اما چهار روز گذشته از جنگ ثابت کرد که هیچ جای امنی برای متجاوزان در منطقه وجود ندارد.
پس از حملات مستمر و قدرتمند نیروهای مسلح ایران به پایگاههای آمریکایی در سراسر خاورمیانه که هزینه و تلفات سنگینی را به دشمن وارد کرد، اکنون درگیریها وارد مرحله جدیدی شده است و یک جنگ منطقهای واقعی از نوعی که ایران وعده آن را داده بود، در حال درگرفتن است. دو منبع مطلع در اولین ساعات بامداد سهشنبه به «رویترز» گفتند که پس از یک انفجار، آتشسوزی در سفارت آمریکا در ریاض رخ داده است. به گزارش دویچه وله، عربستان سعودی نیز با تأیید این خبر اعلام کرد سفارت آمریکا در ریاض توسط دو پهپاد مورد حمله قرار گرفته است. فیلمهای منتشرشده نشان میدهد که ساختمان سفارت به طور کامل در آتش میسوزد و دود بلندی به آسمان بلند شده بود. سفارت آمریکا در ریاض از تمام آمریکاییهای مقیم عربستان خواسته است که به پناهگاه بروند. همزمان، منابع عربی بامداد سهشنبه از فعالشدن آژیر هشدار در سفارتخانه آمریکا در اردن و شنیدهشدن صدای انفجارهای مهیب در پایتخت این کشور خبر دادند. وزارت خارجه آمریکا شمار بیشتری از کارکنان خود را از سفارتخانههایش در بحرین، اردن و عراق تخلیه کرده است و عملاً این مراکز دیپلماتیک تعطیل شدهاند. حتی سفارتخانه آمریکا در سرزمینهای اشغالی هم با بحران امنیتی جدی مواجه شده است و سفارت آمریکا در قدس اشغالی با انتشار بیانیهای اعلام کرد که در حال حاضر، قادر به فراهم کردن امکان خروج آمریکاییهای آواره از اراضی اشغالی یا ارائه کمک مستقیم به آنها در این خصوص نیست.
این اتفاقات در حالی رخ داده که علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، پیش از شروع جنگ هشدار داده بود که اگر واشینگتن دست به ماجراجویی بزند، سفارتخانههای آن در منطقه هدف قرار خواهند گرفت.
همزمان، حملات ممتد به پایگاههای آمریکا نیز با قدرت ادامه دارد. رسانههای عراقی بامداد سهشنبه گزارش دادند که چندین انفجار پایگاه «حریر»، محل استقرار نظامیان آمریکا در اربیل، را لرزاند. نیروهای مقاومت عراق در حمایت از جمهوری اسلامی با چندین فروند موشک این پایگاه را هدف قرار دادند. از سوی دیگر، نیروی دریایی سپاه ایران با موشک و پهپاد، پایگاه شیخ عیسی بحرین که محل حضور نیروهای آمریکایی است را هدف قرار داد. همچنین، رسانههای عربی بامداد سهشنبه از هدف قرار گرفتن پایگاه آمریکا در منامه و همچنین پل متصلکننده بحرین به عربستان خبر دادند. با این حجم از حملات چهارروزه، مقامات نظامی تهران گفتهاند که بیش از ۶۰۰ آمریکایی کشته و زخمی شدهاند، ولی فرماندهی سنتکام تنها کشته شدن ۶ نفر را تأیید کرده است؛ آماری که نمایندگان کنگره آن را فراتر از این اعداد میدانند. دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، هم تأیید کرده که ممکن است شمار بیشتری از سربازان آمریکایی کشته شوند و این جمله را به زبان آورده که «این بخشی از جنگ است.»
کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا
منابع فاش کردند که پنتاگون هفته گذشته در گزارشی به ترامپ هشدار داده که اگر حملات به ایران بیش از ۱۰ روز ادامه یابد، ذخایر برخی از موشکهای حیاتی ایالات متحده ممکن است شروع به کاهش کند. بر اساس گزارش الجزیره، این در حالی است که ترامپ معتقد است که ایالات متحده به اندازه کافی مهمات در ذخایر خود دارد تا عملیات نظامی در ایران را ادامه دهد. او روز سهشنبه در یک پست اجتماعی در Truth نوشت: «ذخایر مهمات ایالات متحده، در سطح متوسط و بالاتر از متوسط، هرگز بالاتر یا بهتر از این نبوده است.» در حالی که زرادخانههای ایران برای جنگ طولانی تسلیحات در اختیار دارند، اما در حالا در هفته اول جنگ، هشدارها درباره کم شدن ذخایر تسلیحاتی آمریکا به طور جدی مطرح است تا جایی که طبق گزارش روزنامه چوسان ایلبوی کره جنوبی، با تشدید جنگ آمریکا و ایران و کمبود سامانههای دفاع هوایی، واشینگتن به فکر انتقال پاتریوت و تاد از کره جنوبی به منطقه افتاده است.
از سوی دیگر، در حالی که برخی گزارشها میگویند که ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن بعد از حمله روز دوم جنگ، در ایران فاصله بیشتری گرفته، موشکهای ایرانی به صورت پایدار در سرزمینهای اشغالی فرود میآیند، جایی که برخی آن را ناو ثابت آمریکا در خاورمیانه توصیف کردهاند؛ و در تازهترین تحول، دیروز شهر تلآویو موج جدیدی از حملات را تجربه کرد و آنگونه که کانال ۱۲ عبری گزارش داد، موشکهایی با کلاهک چندلایه در «پتاح تیکوا» در مرکز اسرائیل منفجر شد. فیلمهای منتشرشده نشان میدهد که همه موشکهای خوشهای بدون هیچگونه مانع پدافندی به اهداف خود اصابت میکنند.
همزمان با ضربات ایران، صهیونیستها تلاش دارند با خرابکاری در کشورهای عربی، چیزی که برخی آن را «عملیات پرچم دروغین» نامیدهاند، آنها را برای اقدام علیه ایران وادار کنند. حمله به تأسیسات نفتی آرامکوی عربستان هم در این چارچوب انجام شد تا انگشت اتهام را به سمت جمهوری اسلامی بگیرند، ولی مقامات وزارت خارجه ایرانی روز دوشنبه تأکید کردند که در حمله به تأسیسات نفتی عربستان نقشی نداشتهاند و حملات صرفاً به پایگاههای آمریکا انجام میشود. اقدام پرچم دروغین صهیونیستها حتی برای تحلیلگران غربی نیز مسجل شده است و در این مورد تاکر کارلسون، تحلیلگر آمریکایی، گفت: «اسرائیل میخواست با این جنگ به کشورهای خلیج فارس هم آسیب برساند و موفق هم شد. عربستان سعودی و قطر مأموران موساد را که قصد بمبگذاری در این دو کشور را داشتند، دستگیر کردند.»
بازارها و حمل و نقل جهانی فروپاشید
سخنگوی وزارت امور خارجه دیروز یک بار دیگر یادآور شد، تجاوز آمریکایی-صهیونیستی، جنگی منحصر به ایران نخواهد بود و به این واقعیت اشاره کرد که ناامنسازی منطقه را، صهیونیستها و آمریکا با کمک هم رقم زدهاند. در چنین شرایطی تبعات ماجراجویی آمریکا در حال گسترش است تا جایی که بر اساس برآوردها، هزاران پرواز و دستکم تاکنون ۱.۵ میلیون نفر آواره شدهاند، روندی که در کنار بسته ماندن تنگه هرمز، میتواند چشمانداز تیره و تاری را برای آینده انرژی جهانی رقم بزند.
اسماعیل بقائی دیروز در جریان نشست هفتگی با خبرنگاران که در یکی از مدارس آسیبدیده در جریان تجاوز نظامی رژیم صهیونیستی و آمریکا برگزار شد، گفت: «قبلاً تأکید شده بود که اگر جنگی علیه ایران رخ دهد، منطقهای خواهد بود. ما مسئولانه هشدار دادیم و فرمانده کل قوای شهید ما هشدار دادند که این جنگ، جنگ منطقهای خواهد شد.» وی افزود: «چون از منطقه برای حمله نظامی استفاده میشود. نه به این دلیل که ایران دوست داشته باشد منطقه را ناامن کند. ناامنسازی منطقه پروژه رژیم صهیونیستی است و متأسفانه آمریکا هم به این پروژه کشیده شد.» وال استریت ژورنال هم گزارش کرده که از آغاز جنگ در منطقه تاکنون ۱۱ هزار پرواز لغو شده و ۱.۵ میلیون نفر سرگردان شدهاند. همچنین، بازار انرژی و نفت و گاز، تنگه هرمز، مسیر حیاتی انتقال نفت و گاز، در عمل بسته شده یا شدیداً مختل شده است. ایران تهدید کرده هر کشتیای که از آن عبور کند را هدف قرار میدهد و بسیاری از شرکتهای حملونقل دریایی عبور را متوقف کردند. حدود ۲۰ درصد از نفت خام دنیا از این تنگه عبور میکند و همین باعث شده قیمت نفت و گاز جهانی جهش پیدا کند. شاخصهای نفت مانند برنت تا ۱۳ درصد رشد را تجربه کردهاند و برخی تحلیلگران پیشبینی میکنند اگر بسته بماند، به بالای ۱۰۰ دلار بر بشکه برسد. خطوط هوایی «برای چندمین روز متوالی» تحت تأثیر جنگ قرار گرفتهاند و بسیاری از پروازها مسیرهای خاورمیانه را تغییر داده یا لغو کردهاند. بلیتها برای مسیرهای جایگزین بهدلیل افزایش تقاضا گرانتر شدهاند. شرکتهای هوایی هنوز آمار دقیق تلفات ندارند، اما زیانهای چند صد میلیون دلاری در چند روز اخیر گزارش شدهاند.
شکست آمریکا در عبور از تنگه هرمز
در حالی که بر اساس آمارها، بیش از ۱۵۰ شناور، از جمله نفتکشها، در اطراف تنگه هرمز یا در خلیج فارس معلق ماندهاند، آمریکا سعی دارد اثرات اقدامات اخلالآفرین خود در جنگ را اندک نشان دهد تا جایی که فرماندهی مرکزی آمریکا معروف به سنتکام همچنان باز است. همچنین دوشنبه شب، در اقدامی که گفته میشود آمریکا با انجام آن قصد داشته بلوف ایران درباره بسته بودن تنگه هرمز را بیاثر کند، دو نفتکش غولپیکر با پرچم لیبریا احتمالاً مرتبط با ناوگان آمریکا با چراغ سبز ایالات متحده راهی تنگه هرمز شدند، اما کشتی اول پس از طی کمتر از یک کیلومتر برگشت و دومین نفتکش، اما به ساعتی هم نکشید که برگشت. بنابر اعلام منابع دریایی، آمار عبور روزانه کشتی از ۶۰ فروند به ۴ فروند سقوط کرده و این یعنی تنها ۴ نفتکش که احتمالاً همگی با هماهنگیهای خاص عبور کردهاند و متعلق به ایران یا چین هستند؛ و این در حالی است که حداقل ۴ نفتکش طی ۴ روز نخست جنگ آسیب دیده و چند خدمه کشته یا زخمی شدهاند. چندین شرکت دریایی بزرگ دنیا اعلام کردهاند که فعلاً از هرمز رد نمیشوند. برخی برآوردها نشان میدهد که نرخ اجاره نفتکشهای VLCC اکنون به رکورد بیش از ۴۰۰،۰۰۰ دلار در روز رسیده است. حق بیمه کشتیها برای عبور از این منطقه نیز به طرز سرسامآوری بالا رفته و مهمتر از همه، آمریکاییها که دیروز به فکر عادیسازی تنشها بودند، امروز رسماً به کشتیهای خودشان گفتهاند که از منطقه دور بمانند.
