جوان آنلاین: انتشار صورتجلسه کامل دیدار سه نماینده پارلمان ترکیه با رهبر زندانی پ. ک. ک، خبر ساز شد. این دیدار در ماه فوریه سال ۲۰۲۵ میلادی صورت گرفته، اما صورتجلسه کامل و ۱۶ صفحهای آن دیروز روی سایت اینترنتی پارلمان ترکیه قرار گرفته است.
به گزارش تسنیم، یکی از ویژگیهای مهم این متن، اشاره رهبر زندانی پ. ک. ک به یکی از نهادهای اقماری این گروه منحله تروریستی است که مدتها به دنبال اخلال امنیت ایران بوده است. برآیند سخنان اوجالان نشان دهنده این است که او در تداوم مسیر چانه زنی، به دنبال توافق عملگرایانه با ترکیه و استفاده از ظرفیت گروه تروریستی پژاک است.
حسین یایمان نماینده حزب عدالت و توسعه، فتی ییلدز نماینده حزب حرکت ملی گرا و معاون دولت باغچلی و همچنین گلستان کلیچ از نمایندگان دمپارتی، سه نمایندهای هستند که دو ماه پیش، از طرف کمیسیون همبستگی و برادری پارلمان به دیدار اوجالان رفتند و در زندان ایمره آلی، به مدت سه ساعت با او گفتوگو کردند.
پیداست که این سه نماینده بر اساس دیدگاههای حزبی خود، اختلاف نظرات مهمی درباره نحوه گزارش نتایج ملاقات با اوجالان داشتهاند. چرا که دو ماه طول کشید تا صورتجلسه ملاقات آنها به طور رسمی منتشر شود.
در این گزارش، نگاهی میاندازیم به سخنان و توصیههای عبدالله اوجالان درباره ایران، گروه تروریستی پژاک و همچنین اهداف رژیم صهیونیستی.
چرا اوجالان به پژاک اشاره کرد؟
یکی از مهمترین نقطه عطفهای سیاسی سال ۲۰۲۵ میلادی برای ترکیه، این بود که در جریان تازهترین دُور مذاکرات با اوجالان، او حاضر شد به رفقایش دستور دهد که حزب کارگران کردستان (پ. ک. ک) را منحل کرده و سلاحهای خود را نیز زمین بگذارند.
این دستور اوجالان اجرا شد و پ. ک. ک پس از برگزاری یک کنگره دو روزه خود را رسماً منحل کرد و اندکی بعد از آن، ۳۰ تن از اعضای این گروه، سلاحهای خود را در یک مراسم، به طور نمادین در آتشدان انداختند.
با این حال، مقامات ترکیه در مورد تداوم فعالیت مسلحانه یکی از نهادهای اقماری پ. ک. ک یعنی «قسد» در شمال سوریه، همچنان نگران بودند. آن هم در شرایطی که فرماندهان قسد اعلام کردند، موضوع انحلال پ. ک. ک و خلع سلاح آن، ربطی به شمال سوریه ندارد.
در ملاقات بعدی با اوجالان، از او خواسته شد که دستور خلع سلاح را برای همه گروهها و نهادهای اقماری پ. ک. ک نیز صادر کند. او اعلام کرد که مظلوم عبدی فرمانده قسد در شمال سوریه، از او حرف شنوی دارد و در صورت توجه دولت دمشق به مطالبات دموکراتیک کردها، ادغام نیروهای قسد در ارتش سوریه کار دشواری نخواهد بود. اما این چالش همچنان به قوت خود باقی ماند تا این که در ملاقات ۳ نماینده مزبور که در آغاز این گزارش به اسامی آنها اشاره شد، یک بار دیگر موضوع خلع سلاح کلیه نهادهای اقماری پ. ک. ک، پیش کشیده شد.
عبدالله اوجالان در پاسخ به این درخواست مکرر، ضمن تلاش برای منحرف کردن ذهن سوال کنندگان از موضوع شمال سوریه، به یک باره فضا را تغییر داده و از ایران صحبت کرده است.
رهبر گروه منحله پ. ک. ک گفته است: «در شرایطی که اعدامها در ایران ادامه دارد، نمیتوان از خلع سلاح پژاک صحبت کرد».
اوجالان در ادامه، ادعاهای موهومی درباره فضای سیاسی ایران مطرح کرده و این بار، علاوه بر کردها، خود را به عنوان نماینده و دلسوز آذریها نیز جا زده و گفته است: «باید درباره مطالبات دموکراتیک آذریها و کردها در ایران صحبت شود. نمیتوان در این فضا از خلع سلاح پژاک صحبت کرد. آنان باید در برابر ایران، ابتکار عمل داشته باشند. البته منظور این نیست که بروند با ایران بجنگند. نه. آنها میتوانند زمینه گفتوگو و مذاکره با ایران را باز نگه دارند و بر مطالبات کردها و آذریها تاکید کنند».
رهبر زندانی پ. ک. ک، در ادامه به این اشاره کرده که نظریهای به نام «ادغام دموکراتیک» و پیوستن کردها به ایده جمهوریت در ترکیه، آن قدر ایده کانونی مهمی است که در صورت اجرای آن، ترکیه مرکز چنین ایدهای خواهد شد و ایران و سوریه نیز به ناچار به آن خواهند پیوست!
این اظهارات اوجالان نشان دهنده این است که او همچنان به دنبال چانه زنی و رفتار متملقانه برای جذب اعتماد مقامات ترکیه است، اما در عین حال، نشان میدهد که توانایی استفاده از ظرفیتهای گروه تروریستی پژاک نیز از بین نرفته است.
پژاک چیست و چه جایگاهی دارد؟
گروه تروریستی پژاک با اسم ادعایی و اختصاری (حزب حیات آزاد کردستان)، یکی از نهادهای برساخته پ. ک. ک است که پس از حمله اشغالگرانه آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۲ تاسیس شد.
عثمان اوجالان، برادر رهبر زندانی پ. ک. ک، در آن دوران، با طرح این ادعا که آمریکاییها برای استقرار نظم و دموکراسی در منطقه، نیازمند همکاری پ. ک. ک هستند، سه حزب کارتونی جدید با نامهای پچدک برای عراق، پژاک برای ایران و پ. ی. د برای سوریه تاسیس کرد.
پچدک پس از سالها فعالیت و شکست مکرر در رقابتهای انتخاباتی در اقلیم کردستان عراق، عملاً ماهیت خود را از دست داد و از بین رفت، پ. ی. د با تاسیس دو گروه شبه نظامی اقماری به نامهای ی. پ. گ و قسد و با استفاده از شرایط بحرانی سوریه شروع به همکاری با آمریکاییها کرد و پژاک نیز رفته رفته تشکیلات اولیه خود را در ظاهر برای فعالیت سیاسی و در اصل برای لطمه زدن به امنیت ایران، به مرزهای غربی کشورمان فرستاد.
اما با تلاشهای دقیق نیروهای نظامی و امنیتی به ویژه در نبرد کوهستان جاسوسان، پژاک به عمق خاک اقلیم کردستان عراق بیرون رانده شد و تعداد زیادی از نیروهای آن در درگیری با ایران کشته شدند.
برخی از فرماندهان این گروه نیز که به دنبال بمب گذاری در شهرهای مختلف بودند، به راحتی دستگیر شده و به مجازات رسیدند. البته پژاک علاوه بر پاسگاههای مرزی، بارها شهروندان عادی ایران را هم به رگبار گلوله بست و اقدامات تروریستی این گروه آن قدر مشمئز کننده بود که ماهیت خشن و دروغین آن، خیلی زود برای همه آشکار شد.
یکی از مهمترین نکات درباره گروه تروریستی پژاک، این است که این گروه، با وجود حمایتهای آمریکا و رژیم صهیونیستی، هیچگاه در هیچکدام از استانهای غرب ایران، جایگاه اجتماعی و حمایت مردمی به دست نیاورده است.
توجهی اجمالی به تصاویر کشته شدگان پژاک نیز نشان داده که این گروه، برای جذب نیرو در شاخه نظامی خود، همواره به دنبال فریب کودکان و نوجوانان کم سواد یا بیسواد مناطق مرزی و روستایی بوده و بنابراین، نه تنها محبوبیت و جایگاه اجتماعی، بلکه توان رزمی و عملیاتی نیز ندارد.
با این حال، اوجالان در مذاکره با هیات نمایندگان پارلمان ترکیه، در اظهاراتی متوهمانه، وانمود کرده که پژاک، یک اهرم و ابزار مهم برای تاثیرگذاری بر تحولات سیاسی ایران است!
نکته دیگری که در سخنان اوجالان دیده میشود، طرح ادعای او درباره مطالبات کردها و آذریها در ایران است! یعنی بر اساس توصیه اوجالان به ترکیه، یک گروه تروریستی کم شمار و ناتوان که حتی نزد کردهای ایران نیز جایگاه و منزلتی ندارد، قرار است مدافع آذریهای ایران شود!
اوجالان در ادامه، به این اشاره کرده که پژاک ابتکار عمل در دست بگیرد، اما چنین چیزی به معنی آغاز جنگ و درگیری علیه ایران نباشد!
این بخش از سخنان اوجالان نیز، بسیار مضحک به نظر میرسد. چرا که اولا گروه تروریستی پژاک، هیچ توان و ظرفیتی برای مقابله مسلحانه با ایران ندارد و دوم این که جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از قدرتهای مهم منطقه، حاضر نیست حتی از سوی مهمترین و قدرتمندترین کشورهای جهان، نکته و توصیه مداخله گرانهای درباره مسائل داخلی خود بشنود، چه رسد به یک گروه تروریستی از هم پراکنده و فاقد هویت؛ لذا در مجموع باید گفت: در شرایطی که خود گروه اصلی پ. ک. ک با سابقه فعالیت تروریستی پنجاه ساله، مجبور شده در برابر ترکیه دستهای خود را بالا ببرد و سلاحها را بر زمین بگذارد، گروه اقماری کم شمار پژاک نیز در بهترین شرایط، جز این چارهای نخواهد داشت.
