جوان آنلاین: «ظافر سعیده»، وکیل حقوق بشر از گروه «وکلای عدالت»، به خبرگزاری شهاب گفت که تصمیم اشغالگران اسرائیلی برای جلوگیری از فعالیت چندین سازمان بشردوستانه بینالمللی در نوار غزه، جنایت جنگی ونسلکشی علیه غیرنظامیان است.
به گزارش ایرنا، وی افزود که این امر نشان دهنده اصرار اشغالگران بر تشدید محاصره در بحبوحه جنگ و تجاوز مداوم علیه نوار غزه است.
ظافر سعیده بیان کرد: این اقدام در چارچوب تجاوز و محاصره مداوم تحمیل شده بر نوار غزه به مدت بیش از ۱۸ سال انجام میشود که در دو سال گذشته، به ویژه پس از گذشت بیش از دو سال از جنگ، شکل تهاجمیتر و جنایتکارانهتری به خود گرفته است و پیامدهای انسانی و اقتصادی آن هنوز هم احساس میشود.
وی خاطرنشان کرد که ویرانی های گسترده ناشی از تجاوز، صدها هزار نفر از ساکنان را آواره کرده است که همچنان بیخانمان هستند.
ظافر سعیده تاکید کرد که جلوگیری از فعالیت سازمانهای بشردوستانه در این زمان خاص، فاجعه انسانی را تشدید میکند، به ویژه با شروع زمستان و افزایش نیاز فوری به کمکهای امدادی و خدمات بشردوستانه اولیه ارائه شده توسط این سازمانها.
او بیان کرد که هدف قرار دادن کار سازمانهای بشردوستانه، چه با جلوگیری از ورود کارکنان بینالمللی و چه با ایجاد مانع در کار تیمهای محلی، نشاندهنده یک رویکرد هدفمند و خصمانه است و در اصل، یک جنایت جنگی مداوم علیه جمعیت فلسطینی در نوار غزه محسوب میشود که با هدف تداوم شرایط سخت و ناپایدار زندگی انجام میشود.
وی افزود که این اقدامات، علاوه بر اینکه نقض آشکار قوانین بینالمللی بشردوستانه است، سوالات جدی در مورد نقش جامعه بینالمللی و کشورهای تأثیرگذار و اینکه آنها چه گامهای عملی در پاسخ به این تصمیم، بر می دارند
ظافر سعیده ادامه داد که این تصمیم همچنین سوالاتی را در مورد نقش میانجیگران بینالمللی و وظیفه آنها برای مقابله با این سیاستهای تهاجمی، تلاش برای تضمین ادامه فعالیت سازمانهای بشردوستانه، باز کردن گذرگاهها و تضمین جریان کمکها و توانمندسازی مردم برای بازگشت تدریجی به زندگی عادی خود، با توجه به کمبود شدید مایحتاج اولیه و بدتر شدن بحران انسانی روزانه، به ویژه در طول زمستان، ایجاد میکند.
وی هشدار داد که ادامه این سیاستها منجر به وخامت بیشتر شرایط انسانی و معیشتی در نوار غزه خواهد شد و خواستار اقدام فوری و مؤثر بینالمللی برای توقف این تخلفات و تضمین حفاظت از غیرنظامیان مطابق با مفاد قوانین بینالمللی شد.
این درحالی است که مرکز اطلاع رسانی فلسطینی در گزارشی با اشاره به اوضاع سخت غزه آورده است:
آنچه ماهها است در غزه جریان دارد، دیگر یک بحران انسانی موقت نیست که با اقدامات اضطراری محدود مهار شود؛ بلکه به فاجعهای فراگیر و فرساینده بدل شده که لایه لایه زندگی بیش از دو میلیون انسان را درهم شکسته است. با ورود به سال ۲۰۲۶، نشانههای این فاجعه نه تنها کاهش نیافته، بلکه به شکلی نگران کننده عمیقتر شده است؛ فاجعهای که همزمان زندگی روزمره را نابود میکند و توان بقا را از ساکنان غزه میگیرد.
در سایه تداوم عملیات نظامی، محاصره سختگیرانه و محدودیت شدید در رفت و آمد و ورود کمکها، جمعیت غزه در شرایطی بیسابقه از محرومیت به سر میبرد. این وضعیت، حق بنیادین مردم برای زندگی شرافتمندانه و ایمن را به طور جدی تهدید میکند و تمامی ابعاد حیات مدنی، از مسکن و غذا گرفته تا سلامت و آموزش را تحت تأثیر قرار داده است.
یکی از عریانترین جلوههای این فاجعه، موج گسترده آوارگی است. صدها هزار فلسطینی ناچار شدهاند در چادرهای موقت یا مراکز اسکان پر ازدحام زندگی کنند؛ فضاهایی که فاقد حداقل استانداردهای ایمنی، بهداشتی و کرامت انسانی هستند. با آغاز زمستان، این چادرهای فرسوده به نماد فروپاشی شرایط انسانی تبدیل شدهاند؛ سرپناههایی که نه در برابر سرمای شدید و باران مقاوم هستند، نه حریم خصوصی فراهم میکنند و نه امکان محافظت بهداشتی دارند. کمبود پتو، وسایل گرمایشی و پوشاک زمستانی، رنج این خانوادهها را دوچندان کرده است.
گرسنگی و فروپاشی سلامت
همزمان با بحران اسکان، گرسنگی، سوءتغذیه و فروپاشی نظام سلامت، تصویری کامل از یک فاجعه انسانی ممتد را ترسیم میکند؛ فاجعهای که نمیتوان اجزای آن را از هم جدا کرد یا آن را وضعیتی گذرا دانست. این شرایط، نتیجه مستقیم سیاستهای هدفمند محدودسازی، بستن گذرگاهها و جلوگیری از ورود منظم کمکهای بشردوستانه است؛ موضوعی که بارها در گزارشهای سازمان ملل و نهادهای بینالمللی مورد تاکید قرار گرفته است.
ناامنی غذایی در غزه به سطحی رسیده که دیگر صرفاً ناشی از فقر یا کمبود منابع نیست، بلکه مستقیماً به ممانعت از دسترسی به کمکها گره خورده است. با وجود تعهدهای اعلامی برای ورود روزانه صدها کامیون کمک، نهادهای بینالمللی تأیید کردهاند که این وعدهها در عمل محقق نشده است. آمارها نشان میدهد میزان واقعی ورود کمکها، فاصلهای عمیق با نیازهای انسانی جمعیت دارد و همین امر صدها هزار نفر را در معرض گرسنگی مزمن قرار داده است.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) گزارش داده که تنها بخشی از جمعیت غزه در ماههای گذشته به کمک غذایی دسترسی داشتهاند. هرچند نظام طبقهبندی امنیت غذایی به طور فنی از پایان وضعیت قحطی سخن گفته، اما سازمانهای امدادی هشدار میدهند که پایان یک برچسب فنی، به معنای پایان پیامدهای قحطی نیست. آثار جسمی، روانی و اجتماعی گرسنگی عمیق، ماهها و حتی سالها ادامه مییابد.
کودکان و زنان؛ قربانیان خاموش
شدیدترین پیامدهای این بحران در میان کودکان و زنان دیده میشود. گزارشهای یونیسف نشان میدهد بخش بزرگی از کودکان خردسال غزه، رژیم غذایی بسیار محدودی دارند که فاقد تنوع لازم برای رشد سالم است. صدها هزار کودک همچنان در معرض خطر سوءتغذیه حاد قرار دارند.
زنان، به ویژه زنان باردار و شیرده نیز با کمبود شدید مواد مغذی مواجه هستند؛ کمبودی که سلامت مادران و نوزادان را به خطر انداخته و احتمال کم خونی، زایمانهای پرخطر و عوارض بلند مدت را افزایش داده است. این بحران غذایی در حالی رخ میدهد که نظام سلامت غزه عملاً از هم پاشیده است. بیمارستانها با کمبود دارو، تجهیزات پزشکی و سوخت دست و پنجه نرم میکنند و توان ارائه خدمات حیاتی به شدت کاهش یافته است.
تخریب زیرساختها، کمبود آب سالم و فروپاشی شبکههای فاضلاب نیز به شیوع بیماریهای واگیردار و افزایش خطرات زیست محیطی، به ویژه در مناطق پرتراکم آوارگان دامن زده است.
