جوان آنلاین: به گفته عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان، خانواده و والدین در زمینه تربیت کودک و نوجوان نقش اول را دارند و این والدین هستند که در خانوادهها قبل از آشنایی فرزند خود با فضای بیرونی به آنها هویت اعطا میکنند.
مهدی علیاکبرزاده به «جوان» گفت: خانوادهها میتوانند نقش رسانه را در ذهن بچهها تثبیت کنند تا در بزرگسالی با چنین مفهومی آشنا باشند.
مدیرعامل اسبق کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در رابطه با چگونگی ایفای نقش خانوادهها در بعد تربیتی فرزند خود اظهار داشت: ما در موضوع والدینپروری غفلت کردهایم و از آنجا که یک کودک زیر دست مادر پرورش پیدا میکند، بنابراین والدین از فرزندپروری بیاطلاع هستند، در حالی که باید جای این نوع از تربیت در سیستم آموزشی ما باز شود تا در آینده والدین بتوانند اصول ایفای نقش خود را فراتر از موضوعات مادی بدانند.
به اعتقاد این کارشناس فرهنگی، از آنجا که زیرساختهای تربیتی از ابتدا فراهم نمیشود، در نتیجه معلمان ما در مدرسه از همان ابتدا با مشکل مواجه میشوند.
علیاکبرزاده با تأکید بر اینکه باید به هر شکل ممکن ضرورت تربیت والدین گوشزد شود، یادآور شد: منظور از تربیت صرفاً مستقیم نیست بلکه باید اطلاعات درست و بهروزی در اختیار مادران و پدران قرار داده شود تا کاستیهای موجود در زمینه تربیتی را جبران کنند.
به اعتقاد مشاور اسبق هنری وزیر آموزشوپرورش، چشم و همچشمیهای مربوط به تحصیل آنچنان رواج یافته که معدل درسی ملاک میشود و خانوادهها عمدتاً درگیر اصول آموزشی هستند تا در این رقابتها پیروز شوند، در حالی که برای آنان پیروزی در میدان پرورشی ملاک نیست و همین نوجوان وقتی جوان شود، توانایی اداره خانواده و بچه را ندارد و این چرخه باطل همچنان ادامه دارد.
وی توضیح داد: پدر و مادران ما به لحاظ مادی تلاش بسیاری میکنند در حالی که حتی نمیدانند فرزندشان در سنین مختلف از چه اسباببازیای باید استفاده کند و این فقدان اطلاعات والدین و خانوادهها نگرانکننده است، در نتیجه اطلاعات باید دائماً گوشزد شود تا والدین نقش تربیتی خود را فراموش نکنند. برخی از بچههای ما که در مدارس و مهدها بزرگ میشوند، نوعی عقده و خاطره بد از والدین دارند. من نمیگویم تمام آموزشها از مجرای رسمی باشد بلکه آموزش غیررسمی و در فضای عادی و روابط انسانی بازخورد و نتیجه بهتری دارد و باید دائماً خانوادهها را مطلع کنیم.
وی به ابعاد فرهنگی غیرمستقیم از جمله رسانه و فیلم اشاره کرد و ادامه داد: ما برخی مواقع متوجه نیستیم یک فیلم سینمایی چه تأثیر مثبت یا منفی در ذهن فرزندمان میگذارد، تکیهکلام بد یک اصل تربیتی است که به خانوادهها میدهند و نباید به آن بیتوجه بود. جای فیلمهای تربیتی خالی است و فیلمهایی تولید میشود که به بعد پرورشی اهمیت نمیدهد.
مدیر کل سابق اردوهای پرورشی یادآور شد: گاهی با تماشای یک فیلم نامناسب از سوی فرزند، تمام آنچه خانوادهها در طول سالها رشته بودهاند، پنبه میشود، در نتیجه ساخت فیلمهای تربیتی و مفید بسیار قابل اهمیت است. گاهی یک فیلم اخلاقی مثل حقوق شهروندی و حفاظت از محیط زیست و سایر موضوعات عادی روی دانشآموز امروزی تأثیر بیشتری دارد و شاید بهتر باشد خروجی رسانهای در بعد پرورشی دانشآموزان ارائه شود.
وی با طرح این سؤال که آیا رصد فرهنگی و تربیتی در این زمینه وجود دارد یا صرفاً در حد گفتگو و حرف بسنده میشود، بیان کرد: ارتباط بین معلم و خانواده باید فراتر از انجمن اولیا و مربیان باشد و هر معلمی باید با والدین تمامی دانشآموزان ارتباط مجازی داشته باشد و دائماً در رفت و برگشت با یکدیگر صحبت کنند، اما متأسفانه سیستم آموزشی ما صرفاً درسمحور است. هماهنگی میان مدرسه و خانه به پرورش دانشآموز کمک میکند و باعث میشود تضادی نداشته باشند که نتیجه عکس بدهد، در این زمینه دانشآموز هماهنگی را باید لمس کند و ببیند.
