چندی است استان سیستانوبلوچستان به سبب ورود زائران پاکستانی که قصد عزیمت به عتبات عالیات را در ایام منتهی به اربعین حسینی دارند، به دروازه شرقی ورود به کربلا شهرت یافته است؛ چندی است استان سیستانوبلوچستان به سبب ورود زائران پاکستانی که قصد عزیمت به عتبات عالیات را در ایام منتهی به اربعین حسینی دارند، به دروازه شرقی ورود به کربلا شهرت یافته است؛ شهرتی که ماندگار نخواهد بود، جز با خدمت خالصانه خادمان حضرتش که در گوشهگوشه استان پهناور سیستانوبلوچستان به برپایی مواکب و خدمترسانی در امور مختلف به میهمانان امام حسین (ع) میپردازند، از این رو حوزه هنری سیستانوبلوچستان با هدف روایت و به تصویر کشیدن گوشهای از این اقدامات وسیع، اقدام به ساخت مجموعه خردهروایتهای «خوش آمدید» به تهیهکنندگی و کارگردانی محمدمهدی خالقی کرد. این خردهروایتها در شش قسمت از خدام شیعه و سنی استان با عنوان مجموعهروایت «خوشآمدید» گردآوری شده است که رویدادها، فعالیتها و خاطرات خدام شیعه و سنی زائران پاکستانی اربعین را با محوریت یکی از خدام و با حضور وی در مکانهای مختلف فعالیتش، از زبان وی روایت میکند. به همین منظور در ادامه به گفتوگویی با محمدمهدی خالقی، تهیهکننده و کارگردان این اثر میپردازیم.
ایده اصلی ساخت خردهروایتهای خوش آمدید چه بود و جرقه ساخت این کار از کجا آمد؟
ایده اولیه خردهروایتها مربوط به چندین سال قبل است؛ درست از زمانی که فهمیدم استان سیستانوبلوچستان پذیرای زائران پاکستانی شده است و بالاخره بعد از چند مرتبه ارتباط گرفتن و تلاش، در سال ۱۳۹۷ برای آموزش فیلمسازی مستند به جوانان پاکستانی به زاهدان آمدم و در محل استقرارمان که زائرسرای امام رضا (ع) بود، بیش از پیش من را با این مسئله درگیر کرد تا اینکه بالاخره در سال ۱۴۰۱ با داشتن طرح ذهنی قبلی و با پشتیبانی و حمایت حوزه هنری سیستانوبلوچستان شرایط برای ساخت این مجموعه خردهروایتها مهیا شد.
دغدغهها یا پیشامدهایی قبل یا حین کار داشتید؟ چطور از پس آنها برآمدید؟
بله، سال گذشته مسائل مهمی مثل عدمصدور روادید از سوی عراق برای زائران پاکستانی و همچنین وقوع سیل مهیب در کشور پاکستان سبب شد تا آمدن پاکستانیها به کشور با فرازونشیب همراه شود؛ هم به لحاظ تعداد و هم به لحاظ زمان ورود به ایران. اما به رغم همه اینها فضای کار برای تیم تولید ما فضای خوبی بود و توانستیم سوژهها را پیدا کنیم. ایده اصلی ما پرداختن به موضوع خدامالحسین (ع) در استان بود که تلاش شد سوژههای مختلفی اعم از بانوان و آقایان، پیر و جوان، شیعه یا سنی پیدا کنیم که به شش راوی رسیدیم و هر راوی با زاویه دید و بستر زندگی خودش خدمترسانی به زائران را روایت میکند. در واقع از آنجا که این مستند، اولین مستندی بود که به موضوع میزبانی مردم سیستانوبلوچستان از زائران پاکستانی میپرداخت، سعی کردیم روایتی مردمی و از دل جامعه ارائه دهیم.
فضای اربعین را در استان سیستانوبلوچستان و مخصوصاً در مواجهه با خدامالحسین (ع) چگونه دیدید؟
به نظر من این فضا میتواند نویدبخش یک اتفاق بزرگ در آینده باشد، اما هنوز مسئله پذیرش و میزبانی مردم سیستانوبلوچستان از زائران پاکستانی، موضوع جاافتادهای نیست که به نظر من یکی از علل آن نبود یک ستاد یا گروه هماهنگکننده ثابت و واحد در میدان میتواند باشد. به عنوان مثال سال گذشته یکی از مشکلات عدماطلاع کافی از آمار و چند و، چون ورود زائران به کشور بود، کمااینکه این مشکلات تا حدودی در سال جاری هم مشاهده میشود، در نتیجه یکی از راهکارهای کارساز میتواند همان وجود یک گروه ستادی واحد و هماهنگکننده با برنامه مشخص باشد. در خصوص خدامالحسین (ع) نیز آنچه من دیدهام این است که این بزرگواران به کار خود واقفند و من در مشاهدات خودم در بین مردم کسی را ندیدم که به این خدمت به چشم وظیفه سازمانی نگاه کند و همه چشم به عنایات امام حسین (ع) دارند و با خلوص نیت خدمترسانی میکنند.
فضای کلی و خط مشی این خردهروایتها را به لحاظ موضوع و محتوا توضیح دهید.
مضمون کلی مجموعه «خوش آمدید» این است که به همدلی و پیوستگی مردم دو کشور ایران و پاکستان در مواجهه با نهضت اربعین حسینی اشاره کنیم، بنابراین اسمی را برای این مجموعه انتخاب کردیم که در هر دو زبان فارسی و اردو به یک شکل نوشته میشود و معنای مشترکی دارد. هدف ما این بود که بگوییم مردم ایران هم مثل مردم عراق کریمانه و با روی باز و با تمام انگیزه و تلاش خودشان سعی میکنند این مسیر واسط بین زائران پاکستانی و عراق را به بهترین شکل مهیا کنند.
سخن پایانی.
امیدواریم این مشکلات کوچک در سالهای آینده به نحوی رفع شود تا این طریقالحسین (ع) که چندین هزار کیلومتر از مرزهای هندوستان تا کربلای معلی برقرار شده است روزبهروز تقویت شود و این مسیر ادامه پیدا کند، از هند هم بگذرد و به خاور دور و شرق آسیا برسد و یک مسیر درخشان باشد برای زائران امام حسین (ع) به قلب عالم امکان، کربلای معلی. انشاءالله.