علیرضا رئیسیان فیلمساز
هوش مصنوعی امکانات و پیشنهاد زیادی را به ما میدهد، ولی حق انتخاب را به خود ما میدهد، در نهایت کاربر انتخاب میکند که چه کاری انجام خواهد داد. خلاقیت و انسان را از بین نخواهد برد بلکه تغییر خواهد داد. کسانی که نتوانند خود را با این شرایط همراه و سازگار کنند، زندگی برایشان سخت خواهد شد.
صنعت سینمای امریکا شبیه هیچ کشور دیگری نیست، در هالیوود و امریکا سینما یک صنعت است و برخلاف باور عمومی، بخشهای مختلف و افراد مختلف در این سینما و حتی کمپانیها در عین حال که به دنبال رشد و پیشرفت خود هستند و حتی بعضاً خود را رقیب یکدیگر میدانند، اما به همدیگر کمک میکنند تا آثار بهتری بسازند، زیرا معتقدند رشد یک صنعت در رشد و پیشرفت اجزای آن مؤثر است و اگر میخواهیم سینما رشد کند، باید اجزای آن رشد کند. اشتباه اول این است که امریکا را یک کشور میدانیم، در حالی که امریکا یک قاره است و مختصات خودش را دارد. ما در ایران نیز ویژگیهای خود را داریم و کشور ایران از لحاظ استعداد و توانمندیها امتیازات بسیاری دارد. من با وجود آنکه امکان مهاجرت دارم، اما ایران را بسیار دوست دارم و هرگز علاقه ندارم مهاجرت کنم. در طول سال بیشترین تعداد استعدادی که معرفی میشود از سینمای امریکاست، بنابراین در این نوع نظام هر فیلمی قرار نیست ۲۰۰میلیون دلار بفروشد. وقتی سینمای بدنه فروش خود را داشته باشد، سینمای تجربی نیز میتواند به حیات خود ادامه دهد.
