شرکتهای صنعتی به دنبال کاهش اتکای خود به تأمین کنندگان خارج از صنعت و تضمین تأمین پایدار سوخت هستند. یکی از استراتژیهایی که در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است، سرمایهگذاری در میادین کوچک خشکی و همچنین کاهش اتلاف گازی حاصل از سوزاندن گاز فلر در میادین گازی و نفتی ایران است. این رویکرد نه تنها این پتانسیل را دارد که ناترازی گاز را در زمستان کاهش دهد، بلکه تولید گاز را نیز به میزان قابل توجهی افزایش دهد و صنعت دیگر دغدغه ناترازی گاز از محل افزایش مصرف خانگی را نداشته باشد.
در بسیاری از کشورها، صنعت نفت و گاز مقادیر قابل توجهی گاز مرتبط را به عنوان محصول جانبی استخراج نفت تولید میکند. این گاز اغلب به دلیل نبود زیرساخت برای جذب و انتقال آن به بازارها شعلهور میشود یا میسوزد. شعلهور شدن گاز همراه نه تنها یک منبع ارزشمند را هدر میدهد، بلکه به انتشار گازهای گلخانهای و آلودگی هوای محلی نیز کمک میکند. در سالهای اخیر، تلاشهای فزایندهای برای کاهش شعلهور شدن و جذب این گاز برای استفاده در تولید برق، فرآیندهای صنعتی و سایر کاربردها صورت گرفته است.
سرمایهگذاری در کاهش اتلاف گازی حاصل از سوزاندن گاز فلر در میادین گازی و نفتی ایران میتواند به افزایش قابل توجهی در تولید گاز ایران منجر شود. به عنوان مثال، در مورد ایران برآورد شده است که سرمایهگذاری در کاهش گاز فلر میتواند تولید گاز کشور را تا ۵۰ میلیارد مترمکعب در سال افزایش دهد. این امر بر امنیت انرژی کشور و همچنین توانایی آن در صادرات گاز به بازارهای دیگر تأثیر زیادی خواهد داشت.
علاوه بر کاهش اتلاف گازی حاصل از سوزاندن گاز فلر در میادین گازی و نفتی ایران، سرمایه گذاری در میادین کوچک خشکی گزینه دیگر سرمایهگذاری بخش صنعتی است که امکان توسعه تولید گاز برای صنایع نیز میتواند به افزایش تولید گاز کشور کمک کند. این میادین اغلب توسط شرکتهای بزرگ نفت و گاز نادیده گرفته میشوند، زیرا توسعه آنها کوچکتر و دشوارتر از میادین بزرگ فراساحلی است. اما با سرمایهگذاری و فناوری مناسب میتوان این میادین را به مرحله تولید رساند و منبع ارزشمند گاز برای مصارف صنعتی است. یکی از چالشهای بالقوه برای افزایش تولید گاز، الگوی مصرف در بخش خانگی است. در بسیاری از کشورها، مصرف گاز به شدت در ماههای زمستان متمرکز است که منجر به ناترازی فصلی در عرضه و تقاضا میشود. این میتواند منجر به کمبود و نیاز به واردات گاز از کشورهای دیگر برای تأمین تقاضا شود. با این حال، با اتخاذ سیاستهای صحیح، مانند تعرفه گذاری پلکانی که استفاده مؤثرتر از گاز را تشویق میکند، میتوان الگوی مصرف را اصلاح کرد و عدم تعادل فصلی را کاهش داد و همچنین هیچ بخشی از خودتأمینی گاز صنایع نباید برای بخش خانگی یا صادرات مصرف شود و باید تمرکز بر تولید محصولات با ارزش افزوده بالا از محل این سرمایهگذاری باشد.
به طور کلی، تأمین گاز خود برای صنایع بزرگ از طریق سرمایهگذاری در میادین کوچک خشکی و کاهش اتلاف گازی حاصل از سوزاندن گاز فلر در میادین گازی و نفتی ایران مرتبط با کاهش سوزاندن گاز مشعل پتانسیل ایجاد مزایای قابل توجهی برای یک کشور دارد. از این طریق علاوه بر اینکه موجب متصل کردن مصرف بخش صنعتی به تولید گاز توسط سرمایهگذاری خود صنایع خواهد شد؛ زمینه اصلاح نرخ سوخت گاز را در صنایع فراهم خواهد کرد.
