مرام پهلوانی و رسیدگی به اقشار ضعیف جامعه از جمله مواردی است که ورزشکاران متعهد و مسلمان کشورمان را از بقیه ورزشکاران جهان متمایز میکند. ورزشکارانی که مقتدای خود را امیرالمؤمنین علی (ع) میدانند و تمام سعیشان این است که در این مسیر قدم بردارند.
کشتی پهلوانی و ورزش زورخانهای در این راه سرآمد تمام ورزشهاست. مردم این دیار از دیرباز نگاهی متفاوت به پهلوانان محلات و شهرها داشتهاند و آنها را امین جان و مال و ناموس خودمیدانستند. در روزگار مدرن امروز هرچند دیگر صدای ضرب و زنگ زورخانهها به سختی شنیده میشود، اما اینها دلیل نمیشود که مردم نسبت به پهلوانان خود بیاعتنا باشند. هنوز که هنوز است مردم کوچهوبازار وقتی یک قهرمان و پهلوان کشتی را میبینند توقع مهر و عطوفت دارند که بتوانند به او تکیه کنند.
با تمام این حرفها در وانفسای اقتصادی این سالها، حتی پهلوانان هم برای یاری رساندن به مردم نمیتوانند به تنهایی قدم پیش بگذارند و باید از سوی مراجع بالاتر و وزارت ورزش و فدراسیونهای مربوطه حمایت شوند. اینجاست که موضوعی به نام «حق سفره» به میان میآید. حقی که از سالهای کهن وجود داشته و امروز بیشتر از قبل لزوم آن احساس میشود، اما گویا این حق که برابر قانون باید به پهلوانانی که بیش از سه بار موفق به دریافت بازوبند پهلوانی کشور میشوند، اهدا شود هم این روزها با برخی کجسلیقگیها نادیده گرفته میشود. ماجرا از این قرار است که چهار سال پیش بنا به دستور وزیر ورزش و جوانان مصوب شد سه پهلوان کشور که بیش از سه بار موفق به دریافت بازوبند پهلوانی شدهاند، حق سفره مادامالعمر دریافت کنند. بر همین اساس قرار بود به جابر صادقزاده، سیدمحمود میران و آرش مردانی که هر کدام به ترتیب پنج، چهار و سه مرتبه موفق به دریافت بازوبند پهلوانی کشور شده بودند به صورت مادامالعمر ماهانه مبلغی به عنوان حق سفره پرداخت شود. این مبلغ در همان ابتدا ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان مصوب و قرار شد همراه با افزایش تورم بر مقدار این مبلغ نیز اضافه شود، اما هنوز هیچ مبلغی به این پهلوانان پرداخت نشده است.
اینکه مقصر این ماجرا چه کسی است اصلاً مهم نیست، اما اینکه عنوان شود چنین مصوبهای وجود ندارد و پرداخت حق سفره مستلزم تصمیم شورای معاونین وزارت ورزش است موضوعی است که به نظر میرسد بیشتر به اختلافسلیقه مدیران فعلی و قبلی وزارت ورزش و فدراسیون ورزشهای زورخانهای برمیگردد. اختلافی که دود آن بهصورت مستقیم به چشم پهلوانان و مردم میرود و باعث میشود که نگاهها به تنها حوزه سالم باقیمانده در ورزش هم عوض شود. پس لازم است که اگر مصوبهای وجود دارد، اجرا شود و اگر بنا به گفته مسئولان فعلی وجود ندارد در اسرع وقت تهیه و ابلاغ شود تا حق سفره گم شده به پهلوانان برگردد.
