ناکامی دوره قبل در مسابقات جهانی تکواندوی مکزیک را آقایان گره زدند به عدمپشتوانهسازی در سالیان گذشته و کمبود زمان و وعده جبران در جهانی باکو را دادند! ناکامی دوره قبل در مسابقات جهانی تکواندوی مکزیک را آقایان گره زدند به عدمپشتوانهسازی در سالیان گذشته و کمبود زمان و وعده جبران در جهانی باکو را دادند! اما اوضاع بهتر که نشد هیچ، بدتر هم شد، به طوری که سه برنز مکزیک در جهانی باکو به دو برنز کاهش یافت تا ایران با سه پله سقوط در رده دوازدهم قرار گیرد؛ جایگاهی که انتقادهای بسیاری را به دنبال داشت، با وجود این، اما این بار هم دست آقایان از بهانهجویی خالی نیست. این مرتبه نیز شوک ناشی از اخبار دوپینگ قبل از بازیهای جهانی را دستاویز قرار دادهاند و سعی در توجیه نتایج ضعیف دارند، حال آنکه واقعیت عیانتر از آن است که بتوان با این قسم بهانهجوییها توجیه کرد! خصوصاً که مدالهای کسبشده توسط آقایان نسبت به دوره قبل نیز کاهش یافت و این با وعدههای داده شده همخوانی نداشت!
تنها نقطه روشن کاروان اعزامی ایران به بیستوششمین دوره رقابتهای تکواندوی قهرمانی جهان تاریخسازی ناهید کیانی بود که موفق به کسب نخستین طلای تکواندوی بانوان در مسابقات جهانی شد، با وجود این، اما حتی مدال خوشرنگ کیانی و تاریخسازی او نیز نتوانست سرپوشی باشد بر عملکرد ضعیف تکواندوی ایران در باکو!
حواشی مربوط به دوپینگ تکواندوکاران ایران قبل از مسابقات جهانی باکو در حالی امروز دستاویز قرار گرفته است که سرمربی تیم ملی و مدیران فدراسیون با اشاره به تأثیر آن سعی در توجیه ناکامی ملیپوشان دارند و مطرح کردن این مورد خاص عذر بدتر از گناه است چراکه نه فقط توجیه حذف ۱۲ نماینده ایران از رقابتهای جهانی نمیشود که نشان از بیتوجهی یا کمتوجهی کادر فنی و فدراسیون دارد و مسیر اشتباهی که کار را به دوپینگ و ناکامی در مسابقات جهانی کشانده است. در اصل نه فقط آنچه در باکو رقم خورد که اتفاقات قبل از این مسابقات همه و همه ثابت میکند فدراسیون باید هم در عملکرد و نحوه مدیریت خود بازنگری جدی داشته باشد و هم در زمینه عملکرد کادر فنی! چراکه این حجم از ناکامی بیشک زنگ خطری جدی است، آن رهم در سال منتهی به المپیک که اگر جدی گرفته نشود، میتواند نتایج و عواقب حسرتباری را به دنبال داشته باشد.
قرار به کسب امتیازها جهت دستیابی به سهمیه المپیک پاریس بود. این را مقانلو بارها و بارها تکرار کرده بود، خصوصاً بعد از دیدار تکواندوکاران با وزیر ورزش که به گفته سرمربی تیم باعث روحیه دادن به ملیپوشان شده بود، با وجود این، اما نتیجه با هیچ یک از نمایشهایی که قبل از اعزام داده شده بود، همخوانی نداشت و صرفنظر از شاهکار ناهید کیانی، تیم ملی تکواندوی ایران دست خالی به وطن بازگشت!
تیم ایران با ۱۵ نماینده در بخش بانوان و آقایان در این رقابتها حاضر شد که دستاورد آن طلای ناهید کیانی و پنجمی بانوان بود و دو برنز متین رضایی و آرین سلیمی که جایگاه دوازدهمی را برای آقایان به دنبال داشت، البته در مجموع ایران ششم شد، اما نتیجه به دست آمده چنگی به دل نمیزد و نشان از وخامت اوضاع داشت!
کیانی، اما یک تنه هیجان و لذت را برای ایران به نمایش گذاشت. نماینده وزن ۵۳-کیلوگرم ایران در روز پایانی این مسابقات روی شیاپ چانگ رفت. او در دور نخست استراحت کرد و کار خود را برابر سوان از کرهجنوبی آغاز کرد؛ مصافی که با برتری بانوی تکواندوکار ایران همراه بود. لوکا پاتافالوی از مجارستان دیگر حریف کیانی بود که پیروزی مقابل او، جواز حضور در یکچهارم نهایی را برای نماینده ایران به دنبال داشت. نیکا کراباتیچ از کرواسی هم با وجود اینکه در راند نخست کار را برای کیانی سخت کرد، اما دست آخر تن به شکست داد تا ملیپوش تکواندوی بانوان ایران با حضور در نیمهنهایی برنز خود را قطعی کند. تاتیانا مینینا از روسیه که با پرچم فدراسیون جهانی در این مسابقات حضور داشت، حریف کیانی در نیمه نهایی بود؛ تکواندوکار قدری که طلای المپیک ۲۰۲۰ را در کارنامه داشت، اما توان مقاومت برابر بانوی تکواندوی ایران را نداشت و کیانی با پشت سر گذاشتن ۱۴ تکواندوکار دیگر که یکی پس از دیگری از راهیابی به فینال باز مانده بودند به فینال مسابقات جهانی باکو راه یافت و حریف نماینده چین شد؛ آخرین خان برای رسیدن به خوشرنگترین مدال مسابقات جهانی باکو، حریفی که با قبول شکست ۲ بر یک، طلای این رقابتها را به ناهید کیانی تقدیم کرد؛ نخستین طلای بانوان در مسابقات جهانی و همچنین نخستین طلای کاروان تکواندوی ایران بعد از ۹ سال! در واقع ناهید کیانی به تنهایی جور کاروان ۱۵ نفره ایران را در باکو کشید و با کسب خوشرنگترین مدال به کار خود در این رقابتها پایان داد؛ مدالی که با تاریخسازی بانوی تکواندوکار ایران همراه بود، اما بیشک نمیتواند ناکامی کاروان تکواندوی ایران در مسابقات جهانی را کمرنگ کند! ناکامیای که بیتردید نیاز به بررسیهای اساسی و اصولی دارد و چه بسا حتی نیازمند تغییر نگاه و ایجاد تغییرات باشد، اگر قرار نیست بار دیگر تکرار شود!
جهانی مکزیک میتوانست تجربه و درس خوبی باشد، اما نتیجه به دست آمده در جهانی باکو نشان داد آقایان درسی که باید را از مسابقات جهانی دور قبل نگرفتند که اگر غیر از این بود، کاروان ایران با کسب تنها یک طلای بانوان و دو برنز آقایان به کار خود در باکو خاتمه نمیداد! اما بدتر از نتیجه به دست آمده، توجیه کادر فنی و تلاش برای دستاویز قرار دادن بحث دوپینگی است که قبل از اعزام به باکو مطرح شد! اتفاق تلخی که بیتردید ناشی از بیتدبیری در تکواندوی ایران است، اما امروز به دستاویزی برای کمرنگ شدن ناکامی در مسابقات جهانی تبدیل شده است!
مدیر اید جهادی باشد