سهم ما از تمام زندگی چقدره؟!

کانال «مدرسه سواد زندگی» نوشت: دستاورد‌های واقعی زندگی، کیفیت‌هایی هستن که در درونِ ما حضور دارن. چیز‌هایی که بودنِ ما با خودمون رو غنی‌تر می‌کنن و همنشینی با خویشتنِ‌خویش رو دلپذیرتر می‌کنن.
برای همینه که یادگیری چه از نوع هنر باشه چه از نوع دانش و آگاهی‌های عقلانی، سهم عمده‌ای در خوشبختی و رضایتِ خاطر انسان داره. وقتی که کسی در کنارمون نیست، چی باقی می‌مونه باهامون؟ همون سهم‌مون از زندگیه؛ کل غنیمتی که از زیستن داشتیم، همون قدره؛ کم یا زیاد.
شوپنهاور میگه: «خیلی تلخ و احمقانه است اگه انسان برای پیروز شدن در بیرون، از درون ببازه.» بهای هرچیزی از ارزش واقعیش که بیشتر شد، کاش بذاریمش کنار. کاش بتونیم.
یک مراجع محترمی، زمانی پرسید از کجا بفهمیم چه‌وقت بهای یک چیز داره از ارزش واقعیش بیشتر میشه؟ باهم به این نتیجه رسیدیم: «هر انتخاب، رابطه و مسیری که به بهای از دست دادن عزت نفس و خوددوست‌داری انسان تموم بشه، بیش از حد گرونه.»