نه روی حرف و تصمیماتشان میتوان حساب کرد و نه حتی روی قوانینی که امروز وضع و فردا فسخ میکنند! همین سه فصل پیش بود که آقایان برای مقابله با شکایتهای پرتعداد به فیفا از سوی مربیان و بازیکنان خارجی دست به قلم شدند برای نوشتن قانونی جدید، اما تکراری و امتحان پسداده! هیئت رئیسه سازمان لیگ بنا به ملاحظات متعدد مصوب کرد در فصل ۱۴۰۰-۱۳۹۹ مسابقات باشگاهی، عقد قرارداد با بازیکنان و مربیان خارجی جدید در باشگاهها ممنوع شود. قانونی که ابتدا قرار بود تنها یقه سرخابیهای پایتخت را بگیرد، اما طولی نکشید که کل باشگاههای فوتبال ایران را شامل شد. قانونی که سال گذشته چکشکاری شد و تغییرات قابل توجهی داشت، بهطوریکه باشگاهها برای جذب بازیکن و مربی خارجی باید ضمانت بانکی ارائه میکردند تا در صورت عدم پرداخت مطالبات بار دیگر شاهد لشکرکشی بازیکنان و مربیان خارجی به سمت فیفا برای دریافت حق و حقوقشان نباشیم و طلب آنها از ضمانتنامههایی که گرو گذاشته شده بود پرداخت شود. امروز، اما بعد از گذشت تنها سه سال از وضع قانون ممنوعیت استفاده از بازیکن و مربی خارجی آقایان به شور و مشورت نشستهاند که سهمیه بازیکنان خارجی از چهار به هفت نفر افزایش یابد، بهطوریکه قرار است زینپس باشگاهها اجازه استفاده از یک بازیکن آسیایی و شش بازیکن خارجی دیگر را داشته باشند و این چیزی است که درودگر، عضو هیئت رئیسه سازمان لیگ تأیید میکند!
ممنوعیت استفاده از بازیکن و مربی خارجی بیشک پرایرادترین قانون وضع شده از سوی سازمان لیگ بود که درست مانند تجربه قبلی (ممنوعیت استفاده از گلر خارجی) تنها افزایش قابل توجه و نجومی قیمتها را به دنبال داشت، اما سازمان لیگ و فدراسیون بهجای آنکه باشگاهها را موظف کنند تا به تعهدات خود پایبند باشند، ترجیح دادند صورت مسئله را پاک کنند تا اوضاع به مراتب بغرنجتر شود، چراکه هیچ یک از تصمیمات اتخاذ شده از سوی سازمان لیگ تا به امروز نه اصولی و حرفهای بوده و نه بررسی و کارشناسی شده! با این وجود صادق درودگر، عضو هیئت رئیسه سازمان لیگ در واکنش به انتقادها از قوانین خلقالساعه آنچنان حقبهجانب صحبت میکند که گویی مو لای درز قوانین وضع شده فدراسیون و سازمان لیگ نمیرود: «به همه چیز میشود انتقاد کرد. ما یک روز گفتیم ورود بازیکن خارجی به باشگاههای بدهکار ممنوع، به همین دلیل از ما انتقاد شد، دوباره آزاد کردیم باز هم انتقاد شد! ما براساس اقتضای زمان این کار را انجام میدهیم، آن زمان شرایط به نحوی بود که باشگاههای ما ۴۵۰ میلیارد بدهی بینالمللی داشتند، به همین خاطر آن تصمیم را گرفته بودیم و بعد هم آزاد کردیم. الان هم دیدیم قیمت بازیکنان ایرانی خیلی بالا رفته است و این تصمیم را گرفتیم. به هر حال باشگاهها باید زنده بمانند و بتوانند فعالیت کنند.» توجیه درودگر در واقع ثابت میکند آقایان حاضر نیستند بپذیرند بلبشویی که در فوتبال ایران شاهد هستیم نتیجه تصمیمات غیرحرفهای و کارشناسی نشده خود آنهاست!
این، اما تمام داستان نیست! براساس اخبار منتشر شده قرار است به زودی اخبار جالب توجه دیگری نیز در پی نشست مسئولان سازمان لیگ با مدیران باشگاهها به سمع و نظر جامعه فوتبال و همچنین فوتبالدوستان برسد، اخباری که ناگفته پیداست نه فقط باری از دوش مشکلات برنخواهد داشت که اوضاع را به مراتب بدتر از آنچه هست نیز خواهد کرد. فهمیدن اینکه در جلسه تاج با مدیران باشگاهها قرار است چه مسائلی مطرح شود کار چندان سختی نیست. با پایان بیست و دومین دوره رقابتهای لیگ برتر، فدراسیون به زودی فصل نقلوانتقالات لیگ جدید را اعلام خواهد کرد، اما در عین حال تأکید کرده تیمها تا پیش از مشخص شدن بودجه نباید با بازیکنی قرارداد امضا کنند. این یعنی در جلسهای که بعد از پایان رقابتهای جام حذفی برگزار میشود، قرار است روی بودجه باشگاهها تبادلنظر شود. بحثی که یادآور سقف قرارداد و سقف بودجه است که نه فقط مشکلی را حل نکرد، بلکه اوضاع را وخیمتر هم کرد و قیمتها را به شکلی عجیب و غریب افزایش داد.
تکلیف مدیران ناکارآمد و نالایق کاملاً مشخص است، افرادی که نه براساس شایستهسالاری و توانمندی که به دلیل لابیهای قوی پشت پرده بر سرکار آمدهاند، اما سؤال اینجاست که سازمان لیگ و فدراسیون تا چه زمان قرار است به این بازی و این نمایش مضحک ادامه دهند. سازمان لیگ هر ساله قوانین پرتعدادی وضع میکند که هیچ یک هرگز به مرحله اجرا در نمیآید! قوانینی، چون ممنوعیت جذب بازیکن توسط باشگاههای بدهکار، اخذ ضمانتنامه، ممنوعیت ثبت قرارداد باشگاههای بدهکار و قوانینی از این دست که بیشک اگر یکبار، تنها یکبار به مرحله اجرا درآید شاهد حل و فصل مشکلات بسیاری خواهیم بود، ولی کمتر کسی است که نداند این قوانین تنها برای بستن دهان منتقدان است که وضع میشود و هیچگونه ضمانت اجرایی ندارد. اما با این وجود تا کی قرار است شاهد این نمایش که چیزی جز به مضحکه گرفتن افکار عمومی نیست، باشیم!
